3 listopada biuro sekretarza Departamentu Obrony USA opublikowało coroczny raport pt. Military and security developments involving the People’s Republic of China, zwany potocznie China Military Power. Dokument jest przeznaczony dla Kongresu i jest publikowany od 2000 roku. Według autorów raportu, do 2030 Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza (ChALW) może potroić swoje zapasy głowic jądrowych z obecnie szacowanego poziomu 350 sztuk (Chiny po raz kolejny zwiększają budżet obronny).
Najnowszy raport Pentagonu pt. China Military Power konkluduje, że chiński potencjał jądrowy rośnie szybciej niż przewidywano jeszcze rok temu / Zdjęcie: ministerstwo obrony Chińskiej Republiki Ludowej
Warto zauważyć, że w wydanym 1 września 2020 ubiegłorocznym wydaniu raportu wskazywano, że Chiny mogą podwoić swój arsenał w tym samym czasie, z szacowanych wówczas 290 sztuk do około 600. Teraz analitycy szacują, że do 2027 roku chiński potencjał może osiągnąć 700 głowic, a do 2030 roku przekroczyć 1000 głowic (Raport Pentagonu: Chiny podwoją arsenał jądrowy).
Według corocznego raportu Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI) z 14 czerwca br. obecny potencjał amerykański składa się z około 1800 głowic jądrowych, które są rozmieszczone na środkach przenoszenia, a pozostałe 3750 jest zmagazynowane (łącznie 5550 głowic; dla porównania rok wcześniej było to 5800 głowic). USA, razem z Rosją, redukują swoje arsenały jądrowe na mocy przedłużonego 5 lutego br. o kolejne pięć lat traktatu rozbrojeniowego New START (New Strategic Arms Reduction Treaty). Według tego samego raportu SIPRI, Rosja dysponowała 1650 głowicami rozmieszczonymi i 4630 zmagazynowanymi (łącznie 6255 głowic; w ub. r. było to 6375 głowic) (Traktat New START przedłużony).
5 października br. Biuro Kontroli Zbrojeń, Weryfikacji i Zgodności (Bureau of Arms Control, Verification and Compliance, AVC) Departamentu Stanu USA potwierdziło liczbę głowic amerykańskich zawartą w raporcie SIPRI, dodając, że od 1991 roku liczba taktycznych głowic jądrowych została zredukowana o 90%.
W tym samym czasie, Chiny zwiększyły swój potencjał z 290 do 320, a następnie 350 głowic jądrowych – z tym, że autorzy raportu z powodu braku przejrzystości informacji z Chin, nie są w stanie określić, ile z nich jest rozmieszczonych, a ile zmagazynowanych. Choć wydaje się, że Pekin ma jeszcze wiele do nadrobienia, to warto mieć na uwadze, iż według obecnych zobowiązań, administracja Joe Bidena będzie dalej redukować amerykański arsenał jądrowy, w przeciwieństwie do Chin, których żadne traktaty rozbrojeniowe nie dotyczą (USA zwiększą zbrojenia na Pacyfiku kontrując Chiny, Zatrzymać Smoka – polityka USA wobec Chin za prezydentury Bidena?).
Chiński potencjał jądrowy, w wymiarze strategicznym, opiera się przede wszystkim na międzykontynentalnych pociskach balistycznych bazowania lądowego DF-5, DF-31A i DF-41 oraz bazowania morskiego JL-2 i JL-3. Niemniej raport wskazuje na istnienie nowego typu pocisku balistycznego, oznaczonego jako DF-27, o szacowanym zasięgu 5000-8000 km. Poza tym, Chiny dysponowały już w zeszłym roku liczbą ok. 1250 rakietowych pocisków balistycznych bazowania lądowego oraz odpalanych z ziemi pocisków manewrujących o zasięgach pomiędzy 500 a 5500 km – tj. pocisków średniego zasięgu, ale z głowicami konwencjonalnymi.
Zauważono też w ciągu roku szybki wzrost potencjału satelitarnego zwiadu rozpoznawczego i teledetekcyjnego – odnotowano zwiększenie liczby urządzeń wojskowych tej klasy umieszczonych na orbicie okołoziemskiej z 80 do 200. Wskazano też, że do 2030 roku liczba okrętów chińskiej marynarki wojennej może przekroczyć 460 jednostek – obecnie jest to ponad 350 okrętów, w tym 130 duże (Chiny: Oblot pokładowego J-35).
Najnowszy raport wpisuje się w rosnące w kręgach amerykańskich tendencje do lobbowania na rzecz zwiększania sił i środków w celu przeciwdziałania Chinom na wszystkich domenach walki – lądzie, morzu, powietrzu, przestrzeni kosmicznej i cyberprzestrzeni. W tym kontekście wskazano na coraz większe obawy dotyczące możliwości ewentualnej agresji Chińskiej Republiki Ludowej na Tajwan (Republikę Chińską), który uznają za zbuntowaną prowincję (Dziesięć chińskich i rosyjskich okrętów w pobliżu Japonii, Rekordowa liczba 38 chińskich samolotów w pobliżu Tajwanu).
Raport opublikowano w trzy tygodnie po informacjach brytyjskiego dziennika Financial Times, który ujawnił, że w sierpniu br. Chiny przeprowadziły test szybującego pocisku hipersonicznego, który został wyniesiony w kosmos za pomocą rakiety nośnej Chang Zheng-2C, a następnie lotem ślizgowym skierował się na cel naziemny. Wydaje się, że wykorzystano do tego koncepcję metody rażenia z orbity cząstkowej (Fractional Orbital Bombardment System, FOBS lub z rosyjskiego: Sistiema Czasticzno-Orbitalnogo Bombomietanija, SczOB), dającą nieograniczone w praktyce możliwości przeprowadzenia ataku na dowolny cel na świecie, co miało wywołać konsternację w najwyższych kręgach wojskowych w USA (Chiny: Test szybującego pocisku hipersonicznego wyniesionego w kosmos).