W poniedziałek, 6 lipca 2026, rosyjska Zjednoczona Korporacja Lotnicza OAK (część państwowej korporacji Rostiech) poinformowała, że przekazała Siłom Powietrzno-Kosmicznym Federacji Rosyjskiej (WKS) pierwsze w tym roku partie zmodernizowanych samolotów wielozadaniowych Su-30SM2 (w kodzie NATO: Flanker-H) i bombowców frontowych Su-34M/NWO (w kodzie NATO: Fullback).
W komunikacie prasowym dotyczącym najnowszych dostaw zaprezentowano jedynie fotografię pojedynczego Su-30SM2 / Zdjęcie: OAK
Samoloty w nieujawnionej liczbie z powodu polityki informacyjnej Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej czasu wojny, zostały wyprodukowane i dostarczone w ramach realizacji Państwowego Programu Zbrojeniowego przez zakłady należącego do Obiediniennaja Awiastroitielnaja Korporacija (OAK): w przypadku Su-30SM2 są to Irkuckie Zakłady Lotnicze z Irkucka, a w przypadku Su-34M/NWO jest to Nowosybirskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego im W. Czkałowa (NAPO) z Nowosybirska. Samoloty przeszły cały cykl niezbędnych testów naziemnych i fabrycznych w locie i zostały przebazowane do swoich lokalizacji docelowych.
W ramach realizacji zadań wyznaczonych przez Ministra Obrony Federacji Rosyjskiej w zakresie dostaw uzbrojenia i sprzętu wojskowego załoga przyjęła samoloty Su-30SM2. Supermanewrowe samoloty wielozadaniowe Su-30SM2 — są jednymi z najnowocześniejszych samolotów bojowych rosyjskich sił zbrojnych. Wyrażam wdzięczność pracownikom zakładu za ich oddaną pracę przy produkcji samolotów — zauważył pilot Su-30SM2.
W ramach realizacji zadań wyznaczonych przez Ministra Obrony Federacji Rosyjskiej w zakresie dostaw uzbrojenia i sprzętu dla wojsk, załogi Rosyjskich Sił Powietrzno-Kosmicznych przyjęły samoloty Su-34. Samolot Su-34 sprawdził się w strefie specjalnej operacji wojskowej z najlepszej strony. Doskonały kompleks lotniczy z dużymi podstawami na przyszłość, posiada szeroką gamę broni z możliwością wykorzystania obiecującej broni do realizacji powierzonych zadań — zauważył pilot Su-34.
Zakłady produkcyjne OAK rytmicznie i zgodnie z harmonogramem produkują i przekazują sprzęt w ramach nakazu obrony państwa. Jednocześnie z dostawą sprzętu pracujemy nad dalszym udoskonalaniem naszych samolotów, uwzględniając m.in. doświadczenia zdobyte podczas SWO — powiedział dyrektor generalny OAK Wadim Badiecha.
Su-30SM2
Poprzednia dostawa Su-30SM2 do rosyjskich sił zbrojnych miała miejsce 21 listopada 2025, ale w tamtym przypadku odbiorcą było Lotnictwo Rosyjskiej Marynarki Wojennej (WMF).
Pierwsza partia Su-30SM2 została zamówiona w 2021. Dostawy rozpoczęto w styczniu 2022 i do czasu zmiany polityki informacyjnej wiadomo było o przekazanych 21 egzemplarzach. Kolejne dostawy w nieujawnionych liczbach miały miejsce w listopadzie 2022, lipcu i grudniu 2023 oraz sierpniu 2024. Samoloty trafiają też do Białorusi, która do połowy sierpnia 2025 odebrała już 8 z 12 zamówionych egzemplarzy.
17 września 2025 Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy informował, że w nocy podczas odpierania ukraińskiego ataku dronowego w północno zachodniej części okupowanego Krymu, rosyjskie siły zbrojne przypadkowo zestrzeliły w bratobójczym ogniu własny samolot Su-30SM. Straty Su-30 podczas wojny z Ukrainą są trudne do dokładnego oszacowania ze względu na brak pełnych oficjalnych danych z obu stron, ale na podstawie wiarygodnych źródeł, takich jak wizualnie potwierdzone listy strat wiadomo, że jest to najmniej 12-15 egzemplarzy, głównie Su-30SM.
Modernizacja Su-30SM do standardu Su-30SM2 obejmowała wymianę silników Saljut AŁ-31FP o ciągu 123 kN na mocniejsze Saturn/Liulka AŁ-41F-1S (117S) o ciągu 142 kN z wektorowanym ciągiem, pochodzące z Su-35S, które zapewniają o ok. 16% większy ciąg przy niższym zużyciu paliwa i zwiększonym resursie technicznym.
Su-30SM2 otrzymują również ulepszoną awionikę, w tym zmodernizowany lub nowy radar z aktywnym skanowaniem elektronicznym AESA (ros. AFAR), zwiększone możliwości przenoszenia uzbrojenia, nowy system walki radioelektronicznej, system radionawigacyjny i łączności OSNOD z nowym łączem taktycznej wymiany danych, kompatybilnym z samolotami wielozadaniowymi Su-57 (w kodzie NATO: Felon) i bezzałogowymi systemami powietrznymi. Modernizacja ma pozwolić na utrzymanie samolotów w służbie po 2040.
Su-34M/NWO
Su-34M/NWO z jednej poprzednich dostaw / Zdjęcie poglądowe: OAK
Jeśli chodzi o bombowce frontowe Su-34M/NWO to do grudnia w ubiegłym roku WKS odebrały siedem partii tych samolotów, liczących prawdopodobnie po dwa. Dla porównania, w 2024 zrealizowała tylko trzy dostawy, a w 2023 dwie.
W ramach wieloletniej umowy ramowej z czerwca 2020, Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej zleciło dostawy co najmniej 76 zmodernizowanych bombowców taktycznych Su-34M/NWO, opracowanych w ramach pracy badawczo-rozwojowej o kryptonimie Sycz. Umowa przewidywała dostawy 8-14 samolotów rocznie z terminem realizacji od 2022 do 2027.
1 maja br. Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy informował, że kilka rosyjskich samolotów wielozadaniowych Su-57 i bombowy Su-34 zostało trafionych w ataku dronowym na bazę lotniczą Szagoł w Czelabińsku, a w styczniu jeden bombowiec został zestrzelony. W ubiegłym roku Rosjanie stracili nawet 7 egzemplarzy w działaniach zbrojnych i wypadku (dwa z nich zostały uszkodzone), a dotychczasowe straty od wybuchu pełnoskalowej wojny mogły sięgać 51 egzemplarzy z łącznie 61 razem z wypadkami oraz uszkodzonymi.
Samoloty Su-34M/NWO zostały wyposażone w system rozpoznania radioelektronicznego (ELINT) typu BKR-3 (Bazowyj Kompleks Razwiedki-3). Podsystem składa się z pasywnej stacji zwiadu, nadzoru i rozpoznania typu M400A, opracowany przez instytut naukowo-badawczy NII Kulon. Jest on przenoszony w uniwersalnych zasobnikach serii UKR, przeznaczonych zarówno do zadań WRE, jak i ISR. Seria obejmuje trzy podstawowe modele: UKR-RL (wariant radiolokacyjny), UKR-RT (wariant radiotechniczny lub ISR) i UKR-OE (wariant optoelektroniczny).
UKR-RL przenosi radar obserwacji bocznej 4. generacji typu M402 Pika-M o zasięgu 300 km i zdolności rozdzielczej 1-1,5 m. Z kolei UKR-RT zawiera system rozpoznania radioelektronicznego M410, opracowany przez moskiewski instytut naukowo-badawczy TsNIIRTI. Ostatni z zasobników, UKR-OE, przenosi kamerę TV typu Antrakt i skaner w podczerwieni M433 Raduga-WM. Każdy z zasobników zawiera także magazyn danych i szerokopasmowe łącze do ich transmisji w czasie rzeczywistym do stacji naziemnej.
Su-34M/NWO zostały zintegrowane ze zmodernizowanymi zasobnikami zakłóceń elektronicznych Chibiny-10 (L175W) i nowym, podkadłubowym zasobnikiem walki radioelektronicznej. System L175W oferuje możliwość prowadzenia zakłóceń w pasmach C, X i Ku i dodatkowo może być rozszerzony o trzy dodatkowe zasobniki: L-175WU-1, L-175WU-2 (oba pracują jako nadajniki) i L175WSz-1 (zakłócanie w pasmach C i L). Ten ostatni został zaprojektowany do przeciwdziałania samolotom wczesnego ostrzegania i kontroli oraz radarom naziemnych systemów obrony powietrznej. Samoloty otrzymały podsystem celowniczy K-102M, oparty o mikroprocesor Elbrus, podsystem radarowy Sz141M i inne zmodernizowane komponenty.
Czytaj także: