W czwartek, 20 sierpnia 2026, serwis informacyjny CNN, powołując się na trzy źródła, jako pierwszy poinformował, że dowództwo amerykańskiej Marynarki Wojennej (US Navy) rozważa zmianę nazwy czwartego lotniskowca CVN-81 typu Gerald R. Ford, który pierwotnie miał nosić nazwę Doris Miller na cześć pierwszego Afroamerykanina, który otrzymał Krzyż Marynarki Wojennej (Navy Cross), drugie najwyższe odznaczenie przyznawane w tej formacji.
Doris Miller został sportretowany przez Elvena Havarda w filmie z 1970 pt. Tora! Tora! Tora!, a w 2001 przez Cubę Goodinga Jr. w filmie pt. Pearl Harbor / Zdjęcie: US Navy
Co ciekawiej, nazwa Doris Miller dla przyszłego CVN-81 została zatwierdzona w styczniu 2020, czyli w czasie pierwszej kadencji Donalda Trumpa jako prezydenta USA.
Dwa z trzech źródeł twierdzą, że w czasie trwającej wewnętrznej dyskusji na ten temat rozważana jest nazwa… Donald Trump. Nadanie lotniskowcowi imienia urzędującego prezydenta byłoby bezprecedensowym posunięciem, choć jak wiemy obecna administracja przeforsowała finansowanie pancerników rakietowych o napędzie jądrowym w ramach programu BBG(X) właśnie jako typ Trump, choć prototyp ma nazywać się Defiant.
Według jednego ze źródeł US Navy w zamian rozważa zmianę nazwy innego okrętu wojennego na imię Doris Miller i rekomenduje go do Medalu Honoru (Navy Medal of Honor), ale decyzję w tej sprawie muszą zatwierdzić Kongres i prezydent.
Thomas Bledsoe, prawnuk Millera, powiedział dla CNN, że rodzina nie została poinformowana o zmianie ani o wznowionych staraniach o odznaczenie jego stryjecznego pradziadka Medalem Honoru. Rodzina zabiegała o Medal Honoru „od lat” – powiedział Bledsoe i określił decyzję o rekomendacji odznaczenia jako bardzo pozytywną.
Potomkowie Dorisa Millera odsłonili tablicę upamiętniającą przyszły lotniskowiec podczas obchodów Dnia Dr. Martina Luthera Kinga Jr. na bazie Pearl Harbor-Hickam w styczniu 2020. Decyzję ogłosił ówczesny p.o. Sekretarza US Navy Thomas Modly.
Dorie Miller był synem dzierżawcy gruntów rolnych – powiedział wówczas Modly podczas ceremonii, jak podaje komunikat Marynarki Wojennej. Był amerykańskim marynarzem – co potwierdzał noszony przez niego mundur – ten sam, który nosili i nadal noszą wszyscy marynarze, niezależnie od rasy, pochodzenia etnicznego czy przekonań politycznych.
Tymczasem, starania o zmianę nazwy nowego lotniskowca Doris Miller trwają od początku tego roku, podały źródła. Obecnie p.o. Sekretarza US Navy Hung Cao i jego biuro również badają możliwość aktualizacji oficjalnych wytycznych dotyczących nadawania nazw okrętom i określenia, na cześć kogo mogą być one nazywane, w tym prezydentów, podały dwa źródła.
W trakcie rozmów na temat nazwy okrętu, US Navy zaprzestała nazywania go wewnętrznie USS Doris Miller i używa jedynie numeru kadłuba CVN-81, poinformowało jedno ze źródeł. Niedawne zarządzenie Białego Domu dotyczące budowy okrętów również określało okręt wyłącznie jako CVN-81, zobowiązując Sekretarza Obrony i Sekretarza Marynarki Wojennej do przedstawienia planu zastąpienia katapult elektromagnetycznych GA-EMS EMALS (Electromagnetic Aircraft Launch System) systemem parowo-hydraulicznym.
US Navy ma mało czasu, aby ogłosić nową nazwę lotniskowca, ponieważ ceremonia położenia stępki ma się odbyć pod koniec tego roku. 8 maja br. amerykański portal branżowy USNI News dowiedział się, że dostawa czwartego lotniskowca typu Gerald R. Ford będzie opóźniona o dwa lata, z 2032 na luty 2034. Zważywszy, że został zamówiony 31 stycznia 2019, do wejścia do służby minie wówczas 15 lat.
Wszystkie okręty typu Gerald R. Ford budowane w ramach programu CVN 21 Future Carrier Programme, odnotowały opóźnienia w stoczni Newport News Shipbuilding. Budowa przyszłego USS John F. Kennedy (CVN-79), drugiego lotniskowca, była wielokrotnie opóźniana. W końcu, w styczniu br., okręt wyszedł na swoje pierwsze próby morskie. Dostawę zaplanowano na marzec 2027, przez co US Navy została zmuszona wydłużyć o 10 miesięcy służbę USS Nimitz (CVN-68). Warto dodać, że w 2020 US Navy zmieniła wcześniej planowaną dwufazową metodę dostawy, decydując się na dostawę jednofazową, co wydłużyło proces do 16 lat od zamówienia.
W planach są USS William J. Clinton (CVN-82) oraz USS George W. Bush (CVN-83) dla których jeszcze nie ustalono wstępnego harmonogramu prac. Do tego powstaną jeszcze cztery nienazwane lotniskowce – łącznie 10 okrętów, które zastąpią wszystkie jednostki typu Nimitz.
Warto dodać, że zmiana nazwy okrętu nie będzie nowością dla obecnej administracji. 27 czerwca 2025 zmieniono nazwę jednego z łącznie 20 planowanych okrętów zaopatrzeniowych typu John Lewis, budowanych w ramach programu TAO(X). Mianowicie druga jednostka już będąca w służbie, T-AO-206, wprowadzona jako Harvey Milk (na cześć działacza LGBT) została przemianowana na Oscar V. Peterson (na cześć starszego bosmana, który otrzymał Medal Honoru).
Wizualizacja trzeciego okrętu USS „Enterprise” (CVN-80), który jest już w budowie / Grafika: Huntington Ingalls Industries (HII; część korporacji Northrop Grumman
Doris Miller
Doris „Dorie” Miller (1919-1943) od 2 stycznia 1940 pełnił służbę na pancerniku USS West Virginia (BB-48), typu Colorado. Od 16 lutego 1941 jako kucharz (Mess Attendant 2nd Class). Co ciekawe był mistrzem wagi ciężkiej w boksie na okręcie.
Podczas ataku lotnictwa Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii na bazę Pearl Harbor 7 grudnia 1941, Miller przenosił rannych, w tym ewakuował dowódcę okrętu kpt. Mervyna Benniona, a potem przejął dowodzenie nad baterią przeciwlotniczą z 12,7-mm karabinami maszynowymi M2 Browning, pomimo że nie był przeszkolony do obsługi tego typu uzbrojenia. Jak później wspominał, strzelał przez jakieś 15 minut aż do wyczerpania zapasu amunicji, zestrzeliwując co najmniej jeden bombowiec nurkujący. Następnie znowu pomagał rannym marynarzom ze względu na swoją fizyczną tężyznę. Ostatecznie okręt, trafiony 9 torpedami, dwoma 800-kg bombami lotniczymi i pięcioma 60-kg bombami zapalającymi, zatonął. Miller wraz z ocalałą załogą ewakuował się.
15 grudnia tego samego roku otrzymał przydział na ciężkim krążowniku USS Indianapolis (CA-35) typu Portland. 27 maja 1942 naczelny dowódca Floty Pacyfiku adm. Chester W. Nimitz przyznał Millerowi Krzyż Marynarki Wojennej podczas uroczystości na pokładzie lotniskowca USS Enterprise (CV-6), typu Yorktown w bazie Pearl Harbor. Następnie uczestniczył w kampanii promowania zakupu obligacji wojennych (Victory Bonds) w całym kraju. Na ochotnika powrócił do czynnej służby 15 maja 1943. Otrzymał przydział na lotniskowcu eskortowym USS Liscome Bay (CVE-56), typu Casablanca. W tym samym roku jego wizerunek pojawił się na plakacie rekrutacyjnym US Navy.
W czasie ataku na Tarawę, będącej częścią walk o Wyspy Gilberta, 24 listopada 1943 USS Liscome Bay został trafiony torpedą w magazyn amunicji, wystrzeloną przez japoński okręt podwodny I-175, typu Kaidai. Okręt zatonął, a z 916 członków załogi zginęło 644 oficerów i marynarzy. Wśród poległych był Doris Miller. Miał 24 lata.