We wtorek, 25 sierpnia 2026, portal branżowy Janes jako pierwszy poinformował, że dzień wcześniej Ministerstwo Obrony Nowej Zelandii podpisało umowę ze szwedzką spółką Saab Defence and Security na dostawy 84-mm bezodrzutowych granatników przeciwpancernych Carl-Gustaf M4 (CGM4) jako następców wersji M3.
Zdjęcie: Carl-Gustaf M4
Rzecznik prasowy Sił Obronnych Nowej Zelandii (New Zealand Defence Force, NZDF) powiedział redakcji Janes, że przedmiotem zamówienia jest 26 granatników z dostawami w 2027. Wartość umowy oraz szczegóły pakietu nie zostały upublicznione. Broń zastąpi poprzednią generację, granatniki Carl-Gustaf M3, które są w eksploatacji od wczesnych lat 2010. pod oznaczeniem L14A1 Carl Gustav Medium Direct Fire Support Weapon i kończą im się resursy techniczne (według stanu na czerwiec 2015 były to 43 egzemplarze).
Granatniki są używane jako broń wsparcia w 1. Batalionie i 2./1. Batalionie Królewskiego Nowozelandzkiego Pułku Piechoty, 16. Pułku Polowym i Akademii Szkolenia Bojowego (Combat School).
Zakup ten wpisuje się w szerszy program modernizacji obronności Nowej Zelandii w ramach Planu Zdolności Obronnych na rok 2025, który przewiduje przeznaczenie 12 mld NZD (26,51 mld zł) na inwestycje w potencjał obronny w latach 2025-2028 (Nowa Zelandia ze zgodą na MH-60R z torpedami Mk 54).
Carl-Gustaf M4
Carl-Gustaf M4 został ujawniony we wrześniu 2014 na terenie poligonu Bofors Test Center w Karskronie, w 23 lata po premierze poprzedniej generacji systemu. Badania kwalifikacyjne przeprowadzono w 2015. M4 przy masie 6,7 kg jest lżejszy od poprzednika o 3,4 kg, dzięki tytanowo-kompozytowej konstrukcji lufy i płaszcza, a także przekonstruowaniu niektórych elementów stalowych. Nowy granatnik jest również krótszy (950 mm długości w porównaniu do 1015 mm M3). Jest wyposażony w szynę Picatinny, która umożliwia montaż dodatkowych przyrządów obserwacyjno-celowniczych.
CGM4 przystosowano dotychczas do używania wszystkich 11 typów amunicji 84 mm x 246R używanej we wcześniejszej generacji, w tym FFV751 z nabojem kumulacyjnym w układzie tandemowym, FFV551 z nabojem kumulacyjnym wspomaganym silnikiem rakietowym, FFV502 z nabojem przeciwpancerno-kumulacyjnym, FFV441B z nabojem burzącym, FFV469 z nabojem dymnym, FFV545 z nabojem oświetlającym, FFV552 z nabojem ćwiczebnym o tych samych charakterystykach co FFV551 i FFV752 z nabojem ćwiczebnym o tych samych charakterystykach co FFV751. Granatnik Carl-Gustaf M4 charakteryzuje się skutecznym zasięgiem od 300 do 2100 metrów w zależności od wykorzystanej amunicji. 7 maja br. Saab zaprezentował nowo opracowany nabój kumulacyjny przeciwpancerny HEAT 758 dla nieujawnionego użytkownika.
Granatniki rodziny Carl-Gustaf trafiły do sił zbrojnych ponad czterdziestu państw, a w najnowszej wersji M4 do szesnastu, w tym m.in. także Australii, Danii, Estonii, Litwy, Łotwy, Norwegii, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Węgier i USA. Kolejnym nowym będzie Królestwo Niderlandów. Większość użytkowników zastępuje jednak starsze granatniki Carl-Gustaf M2/M3, które są także m.in. na uzbrojeniu Sił Zbrojnych RP, a konkretnie Wojsk Specjalnych.
W 2024 na zakup CGM4 dla innych jednostek Wojska Polskiego zdecydowała się Agencja Uzbrojenia, zamawiając 6000 egzemplarzy wraz z nowymi urządzeniami kierowania ogniem FCD 558 (Fire Control Device) i zapasem amunicji za 12,9 mld SEK netto (4,958 mld zł/6,5 mld zł brutto). Dostawy rozpoczęły się do Wojsk Lądowych i Wojsk Obrony Terytorialnej.