Jak wybrać pierwszą szafę na broń? Fakty, mity i brutalna rzeczywistość

Kupując broń palną, przechodzimy przez gęste sito badań, testów i procedur. Paradoksalnie, gdy przychodzi moment zakupu szafy klasy S1 według normy PN-EN 14450, wielu świeżo upieczonych posiadaczy broni wpada w pułapkę myślenia życzeniowego. Wydaje im się, że skoro na drzwiach widnieje certyfikat Instytutu Mechaniki Precyzyjnej (IMP) lub innej jednostki certyfikującej, to produkt jest pancernym bunkrem odpornym na każdą próbę sforsowania. Rzeczywistość weryfikuje te wyobrażenia bardzo szybko – najczęściej przy próbie włamania, kiedy złodzieje dostają się do wnętrza szafy w ciągu kilku minut.

Innym problemem jest kupowanie szafy, tylko po to, aby mieć papier. Tutaj weryfikacja jest jeszcze szybsza i najczęściej następuje podczas pierwszej próby zmieszczenia w szafie jednostek z zamontowaną wysoką optyką.

Największym grzechem początkujących strzelców jest kupowanie szafy „na styk”. Młody strzelec dostał promesę na pięć karabinów, więc bierze szafę, co do której producent deklaruje „uchwyty na pięć jednostek broni palnej”, a pianka odsunięta jest od tylnej ściany zaledwie od 6-7 centymetrów. Gdy upragnione pudełko metalowe dotrze do nabywcy, a jego pierwszy sztucer z lunetą o dużej średnicy obiektywu wyląduje w szafie – okazuje się, że broń fizycznie blokuje zamykanie drzwi, optyka obija się o tylną ścianę i zamiast jednego gniazda taki zestaw zajmuje 1/3 szafy.

Jeżeli ktoś chce uniknąć takich problemów, najlepiej jest nie kupować szafy ze względu na to, że ładnie wygląda na zdjęciach, tylko podjechać do najbliższego sklepu stacjonarnego i zobaczyć swój upragniony nabytek na żywo.

Jeżeli sprzedawca podejdzie do takiej osoby jak do człowieka, a nie kolejnego sprzedanego paragonu, to wytłumaczy mu, że:

• dla myśliwych najlepszy jest model z pianką odsuniętą jak najdalej od tylnej ściany,
• dla sportowców z uchwytami magnetycznymi,
• dla kolekcjonerów z pełni demontowalnym wnętrzem.

Przeglądając oferty producentów (takich jak Konsmetal, Valberg czy ISS), łatwo zgubić się w gąszczu wewnętrznych układów, a po przejrzeniu kilkudziesięciu zdjęć każda szafa zaczyna wyglądać tak samo. Jak to jest w praktyce i na co zwrócić uwagę?

• Skarbczyk wewnętrzny: Nadal przez wielu myśliwych uważany za obowiązkowy element na amunicję. Zgodnie z obecnymi przepisami, w szafach klasy S1 amunicja może być przechowywana razem z bronią bez dodatkowego zabezpieczenia. W mojej ocenie jest on problematyczny szczególnie w małych szafach, gdzie wbudowany, zamykany na kluczyk skarbczyk często zabiera cenną przestrzeń, uniemożliwiając przechowywanie tam broni o długości ponad 125 cm. Jeżeli ktoś bardzo chce być związany z tym skarbczykiem, to niech szuka modeli szaf, gdzie jest on demontowalny lub odsunięty od jednego boku szafy, a nie wspawany na stałe.
• Przegrody pionowe: Stałe przegrody środkowe dzielą najczęściej szafę na pół, co ogranicza jej pakowność. Gdy taka szafa ma np. 50 cm szerokości, to przy przegrodzie pionowej w jedną z komór zmieścimy maksymalnie 2-3 sztuki broni długiej z optyką (i nie ma tu znaczenia, że producent opisuje ją jako przystosowaną do 12-15 luf). Znacznie lepszym rozwiązaniem jest zakup szafy bez przegrody lub z przegrodą demontowalną.
• Modułowe wnętrze: Coraz więcej producentów w swoich wyrobach stosuje system modułowy. Opiera się on głównie na przestawnych półkach (z możliwością regulacji w pionie) oraz uchwytach na broń (np. magnetycznych lub z regulacją posadowienia broni w pionie i poziomie). Takie wyposażenie pozwala dostosować wnętrze do realnych gabarytów przechowywanych tam karabinków, a nie podkładania skrzynek z amunicją w celu zapięcia krótkiego karabinka w zamocowane na stałe do tylnej ściany uchwyty piankowe.

Kotwienie to temat rzeka, wokół którego narosło najwięcej szkodliwych mitów. Często można usłyszeć opinie: „Moja szafa waży 150 kg, a z amunicją pod 200 kg – żaden złodziej tego nie ruszy, więc nie będę mocował i niszczył podłogi w sypialni”. W mojej ocenie to niebezpieczny błąd myślowy. Z punktu widzenia zdrowego rozsądku i techniki zabezpieczeń, szafa niezakotwiona to danie potencjalnemu włamywaczowi ok. 50% szans na jej otwarcie.

Scenariusz przy włamaniu: złodziej nie wyniesie z mieszkania naszej szafy na plecach. Jeżeli uzna, że są tam dla niego wartościowe przedmioty, to nie będzie brał pod uwagę dodatkowych szkód, jakie wyrządzi w naszym domu, tylko będzie z nią walczył na wszystkie możliwe sposoby. Większość szaf ma drzwi w formie płaskiej blachy, a bezproblemowe przewrócenie jej na plecy pozwala na podejście z łomem z każdej strony. Taką leżącą szafę dwóch sprytnych włamywaczy przy użyciu dwóch łapek otworzy w ciągu trzech-czterech minut.

Stanowisko Policji, IMP i technicznego rozsądku w tym zakresie nie jest jednoznaczne. Zapewne emerytowany już policjant, który kilka lat temu napisał pewne sławne pismo krążące po internecie stwierdził, że jeżeli coś w rozporządzeniu nie jest do końca wskazane, to znaczy że jest dozwolone. W mojej, i nie tylko mojej ocenie (Instytut Mechaniki Precyzyjnej ma takie samo zdanie), każdy sejf o wadze poniżej 1000 kg powinny być trwale zamocowana do podłoża lub ściany. Do tego celu najlepiej użyć kotw chemicznych, które w przeciwieństwie do kotew mechanicznych nie powodują rozsadzania betonu blisko krawędzi posadzki i dają absolutnie sztywne osadzenie. Dlaczego mam takie zdanie? Bo w tej szafie trzymacie swoje zabawki i to niekiedy o wartości przekraczającej kilkaset tysięcy zł. Sam sejf to jedynie kawałek zespawanej blachy, który przy odpowiednim ułożeniu i dobranych narzędziach można otworzyć w ciągu kilku minut. Przymocowanie go w jakikolwiek sposób do ściany lub podłogi może w znaczny sposób opóźnić lub nawet uniemożliwić ten proces. Dodatkowo uważam, że im szafa jest szersza, tym bardziej jej stabilność po otwarciu drzwi maleje, zwłaszcza jeśli ma drzwi jednoskrzydłowe. Jeżeli znajdujące się na drzwiach kuwety dociążymy sporą ilością amunicji, to przy otwieraniu drzwi na pełną szerokość może się ona w niekontrolowany sposób na nas przechylić.

Wybór szafy na broń nie może być dziełem przypadku. Zamiast kierować się wyłącznie chwytliwymi hasłami reklamowymi lub pięknymi zdjęciami, warto postawić na bezkompromisową funkcjonalność, odpowiedni zapas miejsca na optykę oraz rzetelny montaż. Pamiętaj: szafa ma chronić Twój arsenał przed niepowołanymi rękoma w każdych warunkach – a o tym decydują detale, których nie widać w katalogu, ale które weryfikuje codzienna praktyka.

Materiał opracowany we współpracy z marką TUTUS – specjalistycznym salonem zabezpieczeń technicznych.

O autorze: Dariusz Derwiński – ekspert ds. zabezpieczeń mechanicznych, wykwalifikowany pracownik zabezpieczenia technicznego i właściciel sklepu sejf-szafanabron.pl. Posiada 10-letnie doświadczenie w komercyjnym montażu i serwisie urządzeń pancernych, poparte wcześniejszą, 20-letnią służbą w pionie kryminalnym Komendy Stołecznej Policji. Swoją unikalną wiedzę operacyjną przekłada dziś na praktyczne doradztwo, pomagając klientom bezbłędnie dobierać certyfikowane sejfy oraz szafy na broń.

Dla czytelników Milmag przygotowany został kod rabatowy [ Milmag ]na 5% wartości zamówienia w sklepie  sejf-szafanabron.pl.