Szwedzka Marynarka Wojenna planowała zakup czterech nowych okrętów nawodnych, przeznaczonych do zadań obrony powietrznej i zwalczania okrętów podwodnych, w latach 2030-2035. Początkowy plan zakładał, że korweta typu Luleå będzie projektem całkowicie nowym, opracowanym przez rodzimą spółkę Saab Defence and Security, ale ze względu na napięty harmonogram wprowadzania okrętów do służby, podjęto się procedury zakupu „z półki” istniejącego projektu (ale z wybranymi krajowymi systemami). Warto dodać, że jeszcze wcześniej zakładano zbudowanie drugiej generacji korwet o nazwie Visby Generation 2 (zamiast tego zdecydowano się na modernizację pierwszej generacji pięciu jednostek Visby).
Jednakże w czerwcu 2025 Francja i Szwecja podpisały porozumienie o współpracy wojskowej, a Paryż zaoferował fregaty FDI jako kandydata do typu Luleå. W zamian Francja ogłosiła zakup dwóch samolotów wczesnego ostrzegania i dowodzenia Saab S106 GlobalEye klasy AEW&C z opcją na dwa kolejne z dostawami w latach 2029-2032, które zastąpią cztery egzemplarze Boeing E-3F Sentry AWACS.
Szwecja została tym samym trzecim użytkownikiem fregat rakietowych typu FDI projektu Belharra, po Francji (5 okrętów) i Grecji (4 okręty FDI HN).
W konfiguracji francuskiej fregaty mają po długość 122 m, szerokość 17,7 m i wyporność 4250 t. Według producenta, fregata osiąga prędkość maksymalną w granicach 27-29 węzłów, a przy 15 węzłach prędkości marszowej zasięg jednostki wynosi ponad 9200 km. Załoga okrętu liczy 110 oficerów i marynarzy, a także 15 członków personelu lotniczego. Na rufie jest miejsce dla jednego średniego śmigłowca NH90 Caïman lub ich następcy Airbus H160M Guépard oraz bezzałogowego statku latającego Airbus VSR700 wraz z hangarem. Wyposażeniem dodatkowym są dwie 9,5-metrowe łodzie hybrydowe klasy RHIB.
Pierwotnie okręty były wyposażane w 16 pionowych wyrzutni Sylver A50 dla pocisków przeciwlotniczych i przeciwrakietowych typu Aster 15/30. Jednak zgodnie z informacją z 4 listopada 2025, komisja sił zbrojnych francuskiego parlamentu zatwierdziła zmianę konfiguracji uzbrojenia czwartego i piątego okrętu oraz w dalszej kolejności modernizację pierwszej trójki. Zakłada się podwojenie liczby wyrzutni Sylver A50 do 32 (tak jak w przypadku eksportowej FDI HN).
Pozostałe uzbrojenie to 76-mm armata morska OTO Melara Super Rapid, dwie poczwórne wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych MBDA MM40 Exocet Block III/C, podwójne wyrzutnie lekkich torped EuroTorp MU90, wielkokalibrowe karabiny maszynowe i wyrzutnie celów pozorowanych SYLENA DLS. Możliwa jest także instalacja zdalnie sterowanego 20-mm modułu uzbrojenia Narwhal.
Wyposażenie elektroniczne to radar powierzchniowy pracujący w paśmie X, wielofunkcyjny radar Thales SEA FIRE pracujący w paśmie S, elektrooptyczny system kierowania ogniem Thales STIR 1.2 EO Mk2, sonar kadłubowy Thales Kingklip Mk II, sonar holowany CAPTAS-4CI, system łączności i wsparcia walki elektronicznej Thales Alenia Altesse-H, system swój-obcy Thales BlueGate, zintegrowany system komunikacji cyfrowej Aquilon, czujniki elektrooptyczne Safran PASEO XLR i łączność satelitarna.
Naval Group signs the contract to supply Sweden with 4 #FDI starting from 2030.
The Royal Swedish Navy joins its French and Greek counterparts and will become the 3rd #NATO navy to operate this new generation first-rank frigate.#StrongerTogether pic.twitter.com/R3GeRGFoes— Naval Group (@navalgroup) August 31, 2026