W środę, 28 lipca 2026, amerykańska spółka Lockheed Martin poinformowała o sfinalizowaniu z Departamentem Obrony USA siedmioletniej umowy ramowej z 6 stycznia br. poprzez aneks o wartości 53,86 mld USD (203,6 mld zł) na produkcję rakietowych pocisków przechwytujących PAC-3 (Patriot Advanced Capability-3) systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej MIM-104 Patriot. Wraz z aneksem z 9 kwietnia o wartości 4,761 mld USD (wówczas 17,315 mld zł) zwiększa to skumulowaną wartość do 58,62 mld USD (221,6 mld zł).
Zdjęcie: Lockheed Martin
Przypomnijmy, że styczniowa umowa ramowa zakłada zwiększenie produkcji wielkoseryjnej pocisków PAC‑3 MSE z obecnych około 600 do 2000 egzemplarzy rocznie. Dlatego 1 kwietnia br. spółka Boeing zawarła także umowę na potrojenie produkcji głowic naprowadzających do tych pocisków, a 27 lipca spółka L3Harris Technologies otrzymała zamówienie na zwiększenie produkcji zaawansowanego dwuimpulsowego silnika rakietowego na paliwo stałe (two-pulse solid rocket motor), poprzecznych silniczków manewrowych ACM (Attitude Control Motors) wchodzących w skład sekcji kontroli manewrów ACS (Attitude Control Section) oraz modułu zwiększającego skuteczność rażenia (Lethality Enhancer). Podwykonawcą w zakresie ACM i ACS będą Wojskowe Zakłady Elektroniczne, o czym informowano 26 maja.
Jak czytamy w komunikacie prasowym Lockheed Martin, dzięki nowemu dofinansowaniu spółka potroi produkcję PAC-3 MSE do końca 2030 oraz zwiększy o 50% zatrudnienie z 1200 do około 1850 specjalistów w zakładach w Camden w stanie Arkansas, gdzie odbywa się montaż końcowy.
Dzisiejsze ogłoszenie przekształca koncepcję w rzeczywistość, dostarczając przemysłowi długoterminowych sygnałów popytu, których potrzebuje, aby zbudować odporny łańcuch dostaw, skalować produkcję i dostarczać naszym wojownikom kluczowe zdolności z szybkością, z jaką są one istotne — powiedział Michael P. Duffey, podsekretarz obrony ds. zakupów i utrzymania.
To moment, który zdarza się raz na pokolenie i z wojenną pilnością podejmujemy działania, aby zapewnić Arsenał Wolności – powiedział prezes, prezes i dyrektor generalny Lockheed Martin Jim Taiclet. Lockheed Martin nie szczędzi wysiłków w zakresie inwestycji, zatrudniania i modernizacji obiektów, realizując transformację zakupów rządu.
Umowa ta stanowi drugi duży wieloletni kontrakt dla Lockheed Martin w ramach nowego modelu zakupowego Departamentu Obrony USA po 7-letniej umowie ramowej z 24 czerwca 2026 z Agencją Obrony Przeciwrakietowej MDA (Missile Defense Agency) o maksymalnej wartości 35 327 237 604 USD (wówczas 133,403 mld zł) na produkcję pocisków przechwytujących do zaawansowanego systemu obrony przeciwrakietowej THAAD (Terminal High Altitude Area Defense).
Spółka Lockheed Martin zainwestuje od 8 do 9 mld USD (30-34 mld zł) do 2030 w modernizację ponad 20 amerykańskich obiektów i szybkie zwiększenie produkcji amunicji. Spółka świętowała już w tym roku dwa przełomowe wydarzenia w zakładach amunicyjnych: 21 maja rozpoczęła budowę nowego Budynku 47 Centrum Produkcji Amunicji (Munitions Production Center) w Troy w Alabamie do wsparcia programu THAAD i pocisku przechwytującego nowej generacji o kryptonimie NGI (Next-Generation Interceptor).
PAC-3 MSE
Pociski PAC-3 MSE, które są rozwinięciem CRI (Cost Reduction Initiative), zostały opracowane w celu zwiększenia możliwości systemu MIM-104 Patriot w zakresie przechwytywania rakietowych pocisków balistycznych. W ramach projektu otrzymały one mocniejsze silniki rakietowe. Poprawiono też ich osiągi, takie jak zasięg i pułap przechwytywania. PAC-3 MSE mogą być używane do niszczenia celów manewrujących, takich jak pociski samosterujące oraz załogowe i bezzałogowe statki powietrzne. Są pozbawione klasycznej głowicy bojowej z ładunkiem wybuchowym. Do niszczenia celów wykorzystują energię kinetyczną (hit-to-kill).
Co warte podkreślenia kolejne, duże zamówienia na produkcję pocisków PAC-3 MSE są istotne z punktu widzenia Polski, nie tylko jako użytkownika systemu, ale też dostawcy, gdyż w łańcuchy dostaw programu włączone są spółki Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ): wspomniane już Wojskowe Zakłady Elektroniczne, a także Wojskowe Zakłady Lotnicze Nr 1 oraz Wojskowe Zakłady Uzbrojenia.
.@LockheedMartin and @DeptofWar signed a seven‑year contract for PAC‑3® MSE production, bringing the multiyear total value to $58.62B. This triples production by 2030, meeting the nation’s missile demand and strengthening the Arsenal of Freedom. Click for more: ⬇️
— Lockheed Martin News (@LMNews) July 29, 2026
Long‑term commitment. Lasting impact.
We’ve reached a seven-year agreement with the @DeptofWar for PAC-3® MSE, bringing the total multi-year value to $58.62B. This is the next phase of production — expanding capacity at speed and powering the Arsenal of Freedom. pic.twitter.com/S9vJqXSNUe
— Lockheed Martin (@LockheedMartin) July 29, 2026
AKTUALIZACJA
30 lipca Departament Obrony USA opublikował szczegóły umowy, którą udzieliło Dowództwo Zamówien US Army (Army Contracting Command, ACC) z Redstone Arsenal w Alabamie dzień wcześniej:
Wartość: 53 859 843 289 USD (201,593 mld zł) zwiększającą skumulowaną wartość umowy do 58 620 843 289 USD (219,413 mld zł). Umowa obejmuje produkcję sprzętu, wyposażenia i podjęcia wysiłków produkcyjnych wymaganych do produkcji pocisków PAC-3 MSE. Prace będą wykonywane w Huntsville w Alabamie, Camden w Arkansas, Hollister w Kalifornii, Clearwater w Lake Mary, Ocala i Pinellas Park na Florydzie, Wichita w Kansas, Chelmsford w Massachusetts, Lincoln w Nebrasce, East Aurora w stanie Nowy Jork, Archbald w Pensylwanii, Grand Prairie i Lufkin w Teksasie, Vergennes w stanie Vermont oraz Rocket Center w Wirginii Zachodniej z przewidywanym terminem ukończenia 31 marca 2035. W momencie przyznania zamówienia nie uruchomiono żadnych funduszy.
Czytaj także: