W środę, 24 czerwca 2026, amerykańska Agencja Obrony Przeciwrakietowej MDA (Missile Defense Agency), w imieniu Departamentu Obrony USA, podpisała 7-letnią umowę ramową o maksymalnej wartości 35 327 237 604 USD (133,403 mld zł) ze spółką Lockheed Martin na produkcję pocisków przechwytujących do zaawansowanego systemu obrony przeciwrakietowej THAAD (Terminal High Altitude Area Defense).
Zdjęcie i grafika: Lockheed Martin
Ogłoszenie w sprawie umowy pojawiło się 29 stycznia br. gdy zapowiadano wzrost rocznej produkcji efektorów systemu THAAD czterokrotnie z obecnego poziomu 96 egzemplarzy rocznie do około 400. Teraz podpisano właściwą umowę w formule UCA (undefinitized contract action), na mocy której będą zawierane poszczególne kontrakty wykonawcze na produkcję seryjną. Jednocześnie ogłoszono zawarcie pierwszego z nich o wartości 842 871 672 USD (3,183 mld zł). Prace będą wykonywane w zakładach Lockheed Martin w Dallas w Teksasie, Sunnyvale w Kalifornii, Troy w Alabamie i Camden w Arkansas. Okres realizacji umowy ramowej wynosi od marca 2026 do czerwca 2032.
Zawarcie umowy ramowej nastąpiło w po tym, jak 21 maja br. spółka Lockheed Martin rozpoczęła budowę nowego Centrum Produkcji Amunicji (Munitions Production Center) w Troy w Alabamie, w ramach inwestycji firmy o wartości ponad 9 mld USD (34 mld zł) do 2030. Inwestycja ta przynosi już wymierne rezultaty, zaspokajając rosnące zapotrzebowanie na amunicję, w tym ponad 20 nowych lub zmodernizowanych obiektów w całych Stanach Zjednoczonych. Lockheed Martin otworzyła również 1 czerwca br. zakład Next Generation Interceptor Facility w Courtland w Alabamie oraz 29 stycznia br. Munitions Acceleration Center w Camden w Arkansas.
Ta umowa odzwierciedla naszą wspólną wizję z Departamentem Obrony, polegającą na wzmocnieniu amerykańskiego Arsenału Wolności poprzez transformacyjne przejście na zamówienia wieloletnie – powiedział Tim Cahill, prezes Lockheed Martin Missiles and Fire Control. To nowe podejście napędza nasze wysiłki na rzecz wzmocnienia bazy przemysłu obronnego, zwiększenia produkcji i dostarczenia zdolności amerykańskim żołnierzom z niespotykaną dotąd szybkością i skalą.
Lockheed Martin jako pierwsza spółka w branży ogłosiła umowę ramową na przyspieszenie produkcji amunicji w ramach Strategii Transformacji Zamówień Departamentu Obrony. Od stycznia zawarto przełomowe umowy ramowe w celu zwiększenia zdolności produkcyjnych także rakietowych pocisków przechwytujących PAC‑3 MSE (Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement) do zestawów obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej MIM-104 Patriot i rakietowych pocisków balistycznych PrSM (Precision Strike Missile). W kwietniu rząd USA przyznał Lockheed Martin kontrakt o wartości 4,7 mld USD na kontynuację przyspieszonej produkcji PAC-3 MSE w tym roku.
THAAD
Poprzednia umowa produkcyjna na pociski do systemu THAAD została zawarta 28 lipca 2025 z Agencją Obrony Przeciwrakietowej MDA (Missile Defense Agency) i miała wartość 2,063 mld USD (wówczas 7,623 mld zł). Był to aneks w ramach wówczas obowiązującej umowy ramowej, który zwiększył jej wartość całkowitą do 10,417 mld USD (wówczas 38,485 mld zł). Wcześniej, 29 stycznia 2025 spółka dostarczyła agencji MDA 900. seryjny egzemplarz pocisku przechwytującego do THAAD.
Jednakże, zgodnie z zeszłorocznymi raportami, podczas 12-dniowej wojny Izraela z Iranem, USA w ramach wsparcia Państwa Żydowskiego, wystrzeliły ponad 150 pocisków, czyli ok. 17% dotąd dostarczonych pocisków (według CNN – 25%), choć warto mieć na uwadze, że wcześniej pewna liczba została wystrzelona w ramach ćwiczeń i w poprzednim roku podczas odpierania ataku Huti, gdy zadebiutował w boju w ramach US Army. Kolejne pociski zużyto podczas tegorocznej wojny z Iranem rozpoczętej 28 lutego br. Według niezależnych szacunków brytyjskiego think tanku Royal United Services Institute (RUSI) zapasy pocisków do THAAD w US Army spadły do poziomu 40-50%.
US Army dysponuje już ośmioma bateriami THAAD, po tym jak elementy najnowszej dostarczono 18 czerwca 2025. Lockheed Martin jest głównym wykonawcą systemu THAAD od 1987 i odegrał kluczową rolę w ciągłym rozwoju, produkcji i integracji go w US Army pod nadzorem agencji MDA. Pierwsza bateria, A-4, została dostarczona i wdrożona przez US Army w maju 2008.
Wyrzutnia jest zintegrowana z platformą transportową MRP-T (Missile Round Pallet – Transportable) za pomocą z zestawu samozaładowczego LHS (Load Handling System) z cyfrowym systemem sterowania, analogicznego z rozwiązaniem znanym w pojazdach do przewozu ładunków spaletyzowanych PLS (Palletized Load System) z podwoziem ciężarowym Oshkosh M1075.
Wykorzystuje pociski przechwytujące typu hit-to-kill (przechwytujące cele w najniższej części egzosfery na początku ostatniej fazy ich lotu). Są precyzyjnie naprowadzane na cele aerodynamiczne za pomocą czujnika podczerwieni IR opartego o technologię antymonidu indowego (InSb) i pracującego w paśmie od 3μm do 5μm, opracowanego przez BAE Systems. Czujnik IR jest umieszczony w głowicy przechwytującej (Kill Vehicle, KV) pod osłoną przednią (Shroud), która jest odrzucana podczas dolotu do celu. Stabilizowany sensor przekazuje dane do systemu kierowania i sterowania położeniem DACS (Divert and Attitude Control System), opracowanego przez Pratt & Whitney Rocketdyne. 17 marca 2020 BAE Systems otrzymała zlecenie od Lockheed Martin na opracowanie czujnika podczerwieni nowej generacji.
System trafił na eksport do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Arabii Saudyjskiej, a USA bezskutecznie oferowały go również Indiom czy Omanowi.
Demand is rising. We're accelerating.
We have been awarded a multiyear undefinitized contract by the @DeptofWar for up to $35B to increase THAAD production, supported by $9B+ in investments through 2030 and 20 U.S. expanding facilities. We are delivering the Arsenal of… pic.twitter.com/k13FlNzsey
— Lockheed Martin (@LockheedMartin) June 24, 2026
Czytaj także: