W piątek, 4 lipca 2025, we francuskim porcie wojennym w Tulonie nad Morzem Śródziemnym odbyła się uroczystość poniesienia bandery Marynarki Wojennej (Marine Nationale) na wielozadaniowym okręcie podwodnym nowej generacji o napędzie jądrowym FS Tourville (S637), typu Suffren, zbudowanego w ramach programu Barracuda. Wydarzeniu przewodniczył minister ds. sił zbrojnych i weteranów Sébastien Lecornu.
Zdjęcia: Marine Nationale
Największy port wojenny w Europie, największy pracodawca w departamencie Var. Baza morska w Tulonie jest tego dowodem: inwestycje w naszą obronę, zatwierdzone w ustawach ws. planowania wojskowego (Loi de programmation militaire, LPM – przyp. red.) przynoszą efekty. Dziś wchodzi do służby okręt podwodny Tourville z napędem atomowym. Jest to trzeci z sześciu okrętów podwodnych typu Barracuda, które odnowią nasze możliwości do najwyższych standardów. Prawie 10 000 kobiet i mężczyzn zmobilizowało się w całej Francji, od Naval Group do placów budowy po wszystkich podwykonawców aby sprostać potrzebom tych SNA (Sous-marin Nucléaire d’Attaque, czyli uderzeniowych okrętów podwodnych o napędzie jądrowym – przyp. red.), modernizowana jest również infrastruktura bazy, taka jak np. basen Missiessy 2, który właśnie otwieramy. Ogromny projekt: zainwestowano 450 mln EUR (1,913 mld zł – przyp. red), zaangażowanych jest 129 firm z całej Francji. Inwestowanie w naszą obronność oznacza inwestowanie zarówno w naszą suwerenność i autonomię, jak i w naszą gospodarkę – powiedział minister Sébastien Lecornu podczas piątkowej uroczystości.
Przypomnijmy, że 18 listopada 2024 francuska Generalna Dyrekcja ds. Uzbrojenia (Direction générale de l’Armement, DGA) Ministerstwa ds. Sił Zbrojnych i Weteranów informowała w mediach społecznościowych, że rodzima spółka Naval Group przekazała jej przyszły FS Tourville (S637). Protokół zdawczo-odbiorczy podpisano dwa dni wcześniej po pozytywnym ukończeniu 4-miesięcznych prób morskich prowadzonych przez Marine Nationale pod nadzorem DGA oraz Komisji Energii Jądrowej i Energii Alternatywnych CEA (Commissariat à l’énergie atomique et aux énergies alternatives).
Okręt otrzymał nazwę po admirale i marszałku, Anne Hilarion de Contentin (albo de Costentin), hrabiego de Tourville (1642-1701), który był najwybitniejszym obok Abrahama Duquesne francuskim admirałem w okresie panowania Ludwika XIV
Budowa okrętu rozpoczęła się położeniem stępki 28 czerwca 2011 w stoczni ówczesnej spółki DCNS (obecnie Naval Group) w Cherbourgu. Następnie, 20 lipca 2023, opuścił halę montażową i został zwodowany, a rok później, w lipcu br., wyszedł po raz pierwszy w morze na testy. 11 września podczas ceremonii w Fort Saint-Louis oficjalnie sformowano czerwoną załogę (podstawową), a dwa tygodnie później powrócił do Cherbourga w celu przeprowadzenia niewielkich napraw.
Po piątkowej uroczystości okręt dołączył do wprowadzonego do służby, 6 listopada 2020, prototypowego FS Suffren (S635) i FS Duguay-Trouin (S636), który 4 kwietnia 2024 osiągnął gotowość operacyjną.
Tymczasem 27 maja br. w stoczni w Cherbourgu z hali kadłubowej wytoczono czwarty okręt, przyszły FS De Grasse (S638). Okręt został przeniesiony na platformę do wodowania, gdzie będą kontynuowane prace wykończeniowe przed wodowaniem zaplanowanym na 2026. W tym samym roku ma zostać przekazany zamawiającemu.
W budowie pozostają jeszcze dwa kolejne okręty: w 2019 położono stępkę pod Rubis, który miałby wejść do służby w 2028, a w 2020 położono stępkę pod Casabianca, planowanego do przekazania w 2029 lub 2030. Co ciekawe, De Grasse wraz z dwójką ostatnich okrętów otrzymają zmodyfikowane wyposażenie elektroniczne, w tym sonar, łączność i oprogramowanie systemu zarządzania walką. Okręty pozostaną w służbie, co najmniej do lat 2060.
Okręty typu Suffren powstają jako następcy sześciu myśliwskich okrętów podwodnych o napędzie jądrowym pierwszej generacji typu Rubis. Pierwszego z nich, FS Saphir (S602), wycofano ze służby w lipcu 2019. Kolejny, Rubis (S 601) został skreślony ze stanu w grudniu 2022. Najnowszy zbudowany okręt serii, Perle (S606), został uszkodzony 12 czerwca 2020 w wyniku pożaru podczas prac remontowych. Zdecydowano, że zniszczona część dziobowa zostanie zastąpiona identyczną z wycofanego Saphira, a potrzeba naprawy wynika z konieczności podtrzymania zdolności bojowych w zakresie walki podwodnej, zanim do służby trafią wszystkie Suffreny.
Uzupełnieniem będą strategiczne okręty podwodne o napędzie jądrowym 3. generacji, uzbrojone w pociski balistyczne. Jednostki, w ramach programu o kryptonimie SNLE 3G (Sous-Marin Nucléaire Lanceur d’Engins de 3rd Génération), mają wejść do służby w latach 2035-2050 zastępując cztery okręty podwodne typu Le Triomphant w odstępach co pięć lat. Program budowy ogłoszono 19 lutego 2019, a palenie blach pierwszej jednostki miało miejsce 20 marca 2024.
Opis
Typ Suffren ma 99,5 m długości, 8,8 m szerokości, 7,3 m zanurzenia, 4765 t wyporności nawodnej i 5300 t wyporności podwodnej. Napęd stanowi reaktor wodno-ciśnieniowy K15 o mocy 150 MW, dwa turboreduktory o mocy 10 MW, dwa awaryjne silniki elektryczne oraz pędnik wodnoodrzutowy. Układ ten zapewni prędkość maksymalną 25 w. Załogę będzie stanowić 12 oficerów i 48 marynarzy. Na okrętach będzie także miejsce dla maksymalnie 15 żołnierzy wojsk specjalnych z wyposażeniem.
Okręty zostały wyposażone w radar nawigacyjny Sagem/Kelvin Hughes Series 10 CSR, dwa maszty optoelektroniczne Sagem Series 30 SOM/AOM, system walki radioelektronicznej, sonar kadłubowy UMS 3000 i dwa sonary boczne z oprogramowaniem Thales S-CUBE, systemem omijania przeszkód SEACLEAR, namierzania VELOX-M8 i echolokacji NUSS-2F Mk2. Jednostki będą także wyposażone w wabie CANTO-S, systemy łączności klasy Link 11 i 16, łączności satelitarnej DIVESAT, łączności podwodnej TUUM-5 Mk2 i system zarządzania łącznością PARTNER.
Uzbrojenie dla czterech 533-mm wyrzutni torped będzie stanowić zapas łącznie 24 pocisków manewrujących dalekiego zasięgu MdCN (Missile de Croisière Naval), pocisków przeciwokrętowych Exocet SM39 Block 2 i ciężkich torped F21 Artemis w dowolnej kombinacji. Okręty mają możliwość użycia min morskich FG29 oraz pocisków przeciwlotniczych typu MBDA MICA, również wystrzeliwanych z wyrzutni torpedowych. Za zarządzanie użyciem uzbrojenia odpowiada system kierowania walką SYCOBS (Système de Combat Commun Barracuda/SNLE).
#SousMarin | Le Tourville, 3ème SNA de classe Suffren, incarne l'excellence technologique française ! 💎⚓️
Propulsion nucléaire, furtivité, polyvalence : un sous-marin de pointe pour la défense de nos intérêts. https://t.co/qSWJL0rYuu pic.twitter.com/e3q7kv3fS2— Marine nationale (@MarineNationale) July 4, 2025