16 czerwca Air Force Life Cycle Management Center Dowództwa Logistycznego Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (Air Force Materiel Command, AFMC) opublikowało ogłoszenie o badaniu rynku (Sources Sought) w poszukiwaniu kandydatów na pomostowe samoloty tankujące (Bridge Tanker Program), w programie wcześniej określanym jako KC-Y (Kolejny program tankowców USAF na start).
Amerykańskie wojska lotnicze rozpoczęły poszukiwanie kandydatów na pomostowe samoloty tankujące (Bridge Tanker Program), w programie wcześniej określanym jako KC-Y / Zdjęcie: Christopher Okula, USAF
Badanie rynku ma określić liczbę wykwalifikowanych i zainteresowanych podmiotów zdolnych do zrealizowania planowanych i jednorazowych dostaw samolotów tankowania powietrznego, opartego na platformie komercyjnej, w celu uzupełniania zdolności floty samolotów transportowo-tankujących Boeing KC-46A Pegasus, zamawianych w ramach programu KC-X (co ciekawe tego samego dnia Boeing ogłosił dostarczenie 46. egzemplarza samolotu tego typu – przyp. red.). Obecne zamówienia zostały ograniczone do 13. partii produkcyjnej, która zostanie zamówiona w 2027, co pozwoli na zakończenie dostaw wszystkich 179 egzemplarzy w 2029 (Japoński Pegasus oblatany).
Zgodnie z wcześniejszymi informacjami, nie wiadomo kiedy nastąpi wysłanie wniosków o zapytanie (RFI, Request For Information) do przemysłu, ale szacuje się, że zawarcie umowy z wykonawcą powinno nastąpić w roku fiskalnym 2022 (RFI powinno zatem pojawić się do końca grudnia 2021). Nowy typ samolotu-cysterny wypełni lukę operacyjną przed planowanym programem tankowców nowej generacji o kryptonimie KC-Z o zupełnie nowej konstrukcji. Wszystkie powyższe programy są i będą realizowane przez Dowództwo Lotnictwa Transportowego (AMC, Air Mobility Command).
W 2029, gdy zakończą się dostawy KC-46A, średni wiek obecnie eksploatowanych Boeing KC-135R Stratotanker (przebudowanych KC-135A i E) wyniesie aż 70 lat i dalsze ich utrzymywanie w linii będzie zbyt kosztowne. W służbie pozostają 153 Stratotankery, dalsze 171 w lotnictwie Gwardii Narodowej (Air National Guard), a 72 są w rezerwie wojsk powietrznych (Air Force Reserve). Nowe samoloty zastąpią zapewne także niewielką flotę 53 samolotów McDonnell Douglas KC-10 Extender, wprowadzonych do służby w 1981 (w lipcu 2020 sześć samolotów zmagazynowano) (Sto lat służby KC-135?).
W międzyczasie rozważane wyposażenie samolotów tankowania powietrznego (oraz transportowych) w pociski rakietowe lub bezzałogowce do samoobrony, przenoszone na pylonach podskrzydłowych (USAF rozważa uzbrojenie transportowców i tankowców).
Jedyną dojrzałą i sprawdzoną alternatywą dla KC-46A jest europejski Airbus A330-200 MRTT (Multinational Multi-Role Tanker Transport), który okazał się być konstrukcją popularniejszą od amerykańskiego odpowiednika i z którą – kontrowersyjnie – przegrał w 2011 w programie KC-X (Używane A330 MRTT dla Turcji, Indie wydzierżawią powietrzne tankowce, A330-200 MRTT oferowany Kanadzie).
Warto dodać, że 4 grudnia 2018 spółki Airbus Defence and Space i Lockheed Martin podpisały memorandum o współpracy w zakresie rozszerzenia oferty A330-200 MRTT dla sił zbrojnych USA. Oznacza to, że spełniony zostanie wymóg montażu końcowego na terytorium kraju, który zostanie zapewne postawiony we wniosku RFI. Oczekuje się, że takie prace byłyby realizowane w zakładach Lockheed Martin w Marietta w stanie Georgia, gdzie produkowane są transportowe C-130 Hercules, a wcześniej C-5 Galaxy (Porozumienie Airbusa i Lockheeda ws. MRTT).
Jeśli chodzi o program KC-Z, to nadal trwa debata, czy ma to być samolot o obniżonej sygnaturze radarowej, załogowy czy bezzałogowy (autonomiczny), czy po prostu bardzo duża konstrukcja. Pomiędzy 9 a 13 stycznia 2017 podczas AIAA SciTech Forum w Reston, w stanie Wirginia, Lockheed Martin zaprezentował model powietrznej cysterny o zredukowanej sygnaturze radarowej ze skrzydłem rozmytym (BWB) (MQ-25A tankuje po raz pierwszy Super Horneta).