W poniedziałek, 10 marca 2025, Ministerstwo Obrony Narodowej Kanady wraz z urzędem służb publicznych i zamówień PSPC (Public Services and Procurement Canada) ogłosiły zawarcie umowy ze spółką Irving Shipbuilding Inc. (ISI) na budowę pierwszych 3 z 15 planowanych niszczycieli rakietowych typu River w ramach programu Canadian Surface Combatant (CSC). Nazwy okrętów i zapowiedź ich kupna ogłoszono 28 czerwca 2024.
Grafika: Royal Canadian Navy
Początkowa wartość 6-letniego kontraktu zawartego 8 marca br. to 8 mld CAD brutto (21,35 mld zł) i obejmuje budowę i dostawę pierwszych trzech okrętów, a także przeprowadzenie niezbędnych szkoleń, dostawę części zamiennych i komponentów wymaganych do obsługi i wsparcia okrętów podczas eksploatacji (Kanada: Rusza program zakupu 12 nowych okrętów podwodnych).
Całkowity szacowany koszt programu w zakresie budowy pierwszych niszczycieli wynosi 22,2 mld CAD (59,26 mld zł), co obejmuje zakup niezbędnego sprzętu, wyposażenia, systemów pokładowych, uzbrojenia i amunicji. Okręty zostaną nazwane na cześć trzech głównych kanadyjskich rzek: HMCS Fraser (III), HMCS Saint-Laurent (II) i HMCS Mackenzie (III), wpadających odpowiednio do Oceanu Spokojnego, Atlantyckiego i Arktycznego (Kanada: Okręt zaopatrzeniowy HMCS Protecteur zwodowany).
Projekt niszczycieli rakietowych typu River ma bazować na fregatach rakietowych typu 26 GCS (Global Combat Ship), wybranego 19 października 2018, który został zaoferowany w programie CSC przez konsorcjum Canada’s Combat Ship Team złożone ze spółek Lockheed Martin Canada, BAE Systems, CAE, MacDonald, Dettwiler and Associates, L3 Technologies i Ultra Electronics. Za budowę odpowiada rzeczona spółka stoczniowa Irving Shipbuilding Inc. Na typie 26 GCS bazuje 8 przyszłych brytyjskich fregat typu 26 City oraz 6 zamówionych australijskich fregat typu Hunter.
Położenie stępki HMCS Fraser (III) planowane jest na bieżący rok, tak aby okręt został dostarczony zamawiającemu na początku lat 2030. Ostatni, piętnasty niszczyciel trafi do służby do 2050.
Program budowy okrętów jest częścią opublikowanego 8 kwietnia 2024 nowego przeglądu planów modernizacyjnych sił zbrojnych pt. Our North, Strong and Free: A Renewed Vision for Canada’s Defence.
Grafika: Ministerstwo Obrony Narodowej Kanady
Zgodnie ze specyfikacją, niszczyciele rakietowe typu River mają mierzyć 151,4 m długości, 20,75 m szerokości i ok. 8 m zanurzenia, przy ponad 8080 t pełnej wyporności. Napęd w konfiguracji CODLOG (COmbined Diesel-eLectric Or Gas Turbine) będzie złożony z jednej turbiny gazowej Rolls-Royce MT30, czterech silników diesla Rolls-Royce MTU 20V 4000 M53B i dwóch silników elektrycznych General Electric wraz z systemem zarządzania L3Harris. Jednostka ma osiągać prędkość ponad 27 węzłów i zasięg 7 000 mil morskich. Załogę ma stanowić 210 oficerów i marynarzy.
Okręty otrzymają system kierowania walką CTI (Canadian Tactical Interface) od Lockheed Martin Canada wraz z Systemem Walki Aegis, zintegrowany system ochrony cybernetycznej, Zintegrowany Taktyczny System Nawigacyjny (od OSI Maritime Systems) i pakiet łączności zewnętrznej i wewnętrznej L3Harris.
Niszczyciele zostaną wyposażone w trójwspółrzędny radar dalekiego zasięgu LMC AN/SPY-7(V)3 z technologią AESA, radarowy podświetlacz celów MDA z technologią AESA, radary nawigacyjne w paśmie X i S oraz systemy optoelektroniczne i w podczerwieni L3Harris Wescam. Do tego systemy walki radioelektronicznej AN/SLQ-32(V)6 od Raytheon (RTX), ostrzegania przed podświetleniem laserem z wyrzutniami celów pozornych Mk 53 Nulka oraz zakłócania radiowego i elektronicznego. Ponadto, na wyposażenie trafi też aktywny sonar holowany niskich częstotliwości TFLAS i pasywny sonar, kadłubowy sonar S2150-C i system walki przeciwtorpedowej SEA SENTOR S21700 (od Ultra Electronics), system przetwarzania danych sonoboi Sonobuoy Processing System (od General Dynamics Mission Systems).
Główne uzbrojenie ma stanowić: 24-komorowa uniwersalna kontenerowa wyrzutnia Mark 41 Vertical Launching System (Mk 41 VLS) dla przeciwlotniczych pocisków rakietowych RIM-66 SM-2 Block IIIC i RIM-162 ESSM Block II, pocisków przeciwokrętowych/manewrujących RGM-109 Tomahawk oznaczonych jako Naval Fire Support Missile i pocisków przeciwlotniczych MBDA Sea Ceptor oraz 127-mm armata automatyczna Leonardo OTO Melara 127/64 LW Vulcano z systemem kierowania ogniem NA-30S MK-2. Uzbrojenie dodatkowe to: dwie podwójne wyrzutnie 324-mm lekkich torped MK 54 MAKO, dwie 30-mm armaty automatyczne Leonardo Lionfish i dwie poczwórne wyrzutnie dla 8 pocisków przeciwokrętowych NSM oraz sześć 12,7-mm karabinów maszynowych M2 Browning.
Okręty mają przenosić po jednym śmigłowcu wielozadaniowym Sikorsky CH-148 Cyclone, uzbrojonym w dwie torpedy Mk 54 MAKO oraz 7,62-mm karabin maszynowy C6 FLEX. Hangar pokładowy będzie jednak zdolny pomieścić śmigłowiec wielkości CH-47 Chinook oraz bezzałogowce latające. Wyposażenie dodatkowe to 9-metrowa łódź ratownicza i dwie 9-12-metrowe łodzie wielozadaniowe oraz możliwość transportu kontenerów standardowych ISO.