W środę, 15 stycznia 2025, amerykańska spółka Lockheed Martin poinformowała, że przekazała Ministerstwu Obrony Japonii pierwszy z dwóch radarów dalekiego zasięgu AN/SPY-7(V)1, przeznaczonych dla przyszłych niszczycieli rakietowych ASEV (Aegis System Equipped Vessels).
Grafiki: Lockheed Martin
Dostawa została zrealizowana za pośrednictwem japońskiej spółki Mitsubishi Corporation w ramach programu sprzedaży komercyjnej DCS (Direct Commercial Sale) u producenta, po rygorystycznych testach odbiorczych, o których informowano 4 kwietnia 2024. W Centrum Testów Produkcyjnych Lockheed Martin w Moorestown w stanie New Jersey zrealizowano w ub. r. kampanię testów m.in. śledzenia celów w przestrzeni kosmicznej.
Radar z anteną z aktywnym skanowaniem elektronicznym AESA typu AN/SPY-7(V)1 wykorzystuje bloki radarów półprzewodnikowych SSR (Solid State Radar), opartych na technologii azotku galu (GaN). Pracuje w paśmie S (NATO E/F, 2-4 GHz). Bazuje na technologiach radarów dalekiego zasięgu AN/TPY-7 LRDR (Long Range Discrimination Radar) na Alasce oraz AN/TPY-6 na Guam, a podobne rozwiązania są wdrażane na radarach AN/SPY-7(V)2 dla pięciu hiszpańskich fregat rakietowych typu F110, którego pierwszy egzemplarz przechodzi testy i AN/SPY-7(V)3 dla przyszłych piętnastu kanadyjskich niszczycieli rakietowych typu River.
Ten kamień milowy nadal pokazuje zdolność Lockheed Martin do szybkiego skalowania dojrzałej, najnowocześniejszej technologii dla Japonii — powiedział Chandra Marshall, wiceprezes Multi-Domain Combat Solutions w Lockheed Martin.
Antena radaru AN/SPY-7 (V)1 przejdzie teraz do ostatecznej integracji z systemem zarządzania walką ASEV w Centrum Testów Produkcyjnych (PTC-2) w Moorestown w celu wsparcia pełnej dostawy do Japonii. Ta kompleksowa faza integracji znacznie zminimalizuje ryzyko podczas integracji z okrętem i zapewnii optymalną wydajność systemu przed dostawą planowaną na bieżący rok.
ASEV
Nowe okręty, które powstaną w miejsce anulowanych dwóch instalacji lądowego systemu przeciwrakietowego Aegis Ashore Missile Defense System (AAMDS), będą kluczowym elementem japońskiego systemu obrony przed rakietami balistycznymi. W budżecie na rok fiskalny 2024 zabezpieczono finansowanie w wysokości 392 mld JPY (10,7 mld zł).
Nowe niszczyciele, a w zasadzie krążowniki rakietowe, zostaną wyposażone w omawiany radar AN/SPY-7(V)1, System Walki Aegis J7.B, system uzbrojenia Tomahawk, system walki radioelektronicznej z radarem pasywnym NOLQ-2 oraz system walki podwodnej AN/SQQ-89A(V)15J, które zostaną zaprojektowane z myślą o rozwoju nowego systemu obrony przeciwrakietowej Japonii i wzmocnieniu zdolności obrony dalekiego zasięgu.
Uzbrojone zostaną w 128 uniwersalnych kontenerowych wyrzutni Mark 41 Vertical Launching System (Mk 41 VLS) z pociskami przeciwrakietowymi rodziny SM-2, SM-3 i SM-6, zwalczania okrętów podwodnych Type 07 SUM i manewrującymi Tomahawk, a w dalszej kolejności z modernizowanymi pociskami przeciwokrętowymi o wydłużonym zasięgu Typu 12SSM-ER.
Jednostki wybudują spółki stoczniowe Mitsubishi Heavy Industries (MHI) i Japan Marine United (JMU), a prace miały rozpocząć się w 2024 i 2025, gdyż zamawiające chce je odebrać w latach 2027 i 2028 (brak informacji o ich rozpoczęciu – przyp. red.). Do testów niektórych typów uzbrojenia zostaną wykorzystane bezzałogowe cele powietrzne BQM-177A i pociski-cele GQM-163 Coyote.
Według dostępnych informacji, okręty mają mieć długość 190 m, wyporność 12 tys. t i szerokość 25 m. Załoga ma liczyć do 240 oficerów i marynarzy, a prędkość maksymalna do 25 w. Będą to zatem okręty większe od chińskich niszczycieli rakietowych typu 055 (w kodzie NATO Renhai), które Departament Obrony USA klasyfikuje jako krążowniki.
Japońskie nazewnictwo wojskowe, mimo rosnących wydatków obronnych i stopniowej zmiany doktryny obronnej wobec zagrożeń ze strony Chin i Korei Płn., nadal bowiem korzysta z poprawnych politycznie określeń, jak w przypadku dwóch obecnie modernizowanych niszczycieli wielozadaniowych (pierwotnie niszczycieli śmigłowcowych) typu 22DDH Izumo, które stają się de facto lekkimi lotniskowcami, choć Tokio unika tej klasyfikacji. Artykuł 9. drugiego rozdziału pacyfistycznej konstytucji Showa (Nihon-koku Kenpō) z 3 listopada 1946 mówi o tym, że naród japoński wyrzeka się prowadzenia wojny, a siły zbrojne faktycznie są obronnymi.