W poniedziałek, 7 lipca 2025, amerykańska spółka Lockheed Martin dostarczyła do Japonii zestaw czterech anten do pierwszego z dwóch radarów dalekiego zasięgu AN/SPY-7(V)1, przeznaczonych dla przyszłych niszczycieli rakietowych ASEV (Aegis System Equipped Vessels).
Fotografie wykonane jeszcze w Centrum Testów Produkcyjnych (PTC-2) w Moorestown / Zdjęcia: Lockheed Martin
Dostawa została ułatwiona przez Mitsubishi Corporation w ramach umowy w programie sprzedaży komercyjnej DCS (Direct Commercial Sale) po rygorystycznych testach akceptacyjnych, które ukończono 15 stycznia br. Testy były prowadzone od 4 kwietnia 2024 w Centrum Testów Produkcyjnych (PTC-2) Lockheed Martin w Moorestown w stanie New Jersey, gdzie zrealizowano kampanię testów m.in. śledzenia celów w przestrzeni kosmicznej. Następnie radar przeszedł do etapu ostatecznej integracji z systemem zarządzania walką ASEV, co znacznie minimalizuje ryzyka podczas przyszłej integracji z okrętem i zapewniło optymalną wydajność systemu przed zrealizowaną właśnie dostawą do Japonii.
Pomyślna terminowa dostawa wszystkich anten dla pierwszego zestawu ASEV pokazuje dojrzałość i skalowalność radaru SPY-7, a także zdolność produkcyjną, a także demonstruje zaangażowanie i wiedzę specjalistyczną Lockheed Martin w zakresie integracji systemów — powiedziała Chandra Marshall, wiceprezes ds. rozwiązań bojowych w dziale Multi-Domain Combat Solutions w Lockheed Martin.
Radar z anteną z aktywnym skanowaniem elektronicznym AESA typu AN/SPY-7(V)1 wykorzystuje bloki radarów półprzewodnikowych SSR (Solid State Radar), opartych na technologii azotku galu (GaN). Pracuje w paśmie S (NATO E/F, 2-4 GHz). Bazuje na technologiach radarów dalekiego zasięgu AN/TPY-7 LRDR (Long Range Discrimination Radar) na Alasce, który przeszedł pierwszy test operacyjny 23 czerwca br. oraz AN/TPY-6 na Guam, a podobne rozwiązania są wdrażane na radarach AN/SPY-7(V)2 dla pięciu hiszpańskich fregat rakietowych typu F110, którego pierwszy egzemplarz przechodzi testy i AN/SPY-7(V)3 dla przyszłych piętnastu kanadyjskich niszczycieli rakietowych typu River.
ASEV
ASEV
Nowe okręty, które powstaną w miejsce anulowanych dwóch instalacji lądowego systemu przeciwrakietowego Aegis Ashore Missile Defense System (AAMDS), będą kluczowym elementem japońskiego systemu obrony przed rakietami balistycznymi. W budżecie na rok fiskalny 2024 zabezpieczono finansowanie w wysokości 392 mld JPY (10,7 mld zł).
Nowe niszczyciele, a w zasadzie krążowniki rakietowe, zostaną wyposażone w omawiany radar AN/SPY-7(V)1, System Walki Aegis J7.B, system uzbrojenia Tomahawk, system walki radioelektronicznej z radarem pasywnym NOLQ-2 oraz system walki podwodnej AN/SQQ-89A(V)15J, które zostaną zaprojektowane z myślą o rozwoju nowego systemu obrony przeciwrakietowej Japonii i wzmocnieniu zdolności obrony dalekiego zasięgu.
Uzbrojone zostaną w 128 uniwersalnych kontenerowych wyrzutni Mark 41 Vertical Launching System (Mk 41 VLS) z pociskami przeciwrakietowymi rodziny SM-2, SM-3 i SM-6, zwalczania okrętów podwodnych Type 07 SUM i manewrującymi Tomahawk, a w dalszej kolejności z modernizowanymi pociskami przeciwokrętowymi o wydłużonym zasięgu Typu 12SSM-ER.
Jednostki wybudują spółki stoczniowe Mitsubishi Heavy Industries (MHI) i Japan Marine United (JMU), a prace miały rozpocząć się w 2024 i 2025, gdyż zamawiające chce je odebrać w latach 2027 i 2028 (brak informacji o ich rozpoczęciu – przyp. red.). Do testów niektórych typów uzbrojenia zostaną wykorzystane bezzałogowe cele powietrzne BQM-177A i pociski-cele GQM-163 Coyote.
Według dostępnych informacji, okręty mają mieć długość 190 m, wyporność 12 tys. t i szerokość 25 m. Załoga ma liczyć do 240 oficerów i marynarzy, a prędkość maksymalna do 25 w. Będą to zatem okręty większe od chińskich niszczycieli rakietowych typu 055 (w kodzie NATO Renhai), które Departament Obrony USA klasyfikuje jako krążowniki.
Japońskie nazewnictwo wojskowe, mimo rosnących wydatków obronnych i stopniowej zmiany doktryny obronnej wobec zagrożeń ze strony Chin i Korei Płn., nadal bowiem korzysta z poprawnych politycznie określeń, jak w przypadku dwóch obecnie modernizowanych niszczycieli wielozadaniowych (pierwotnie niszczycieli śmigłowcowych) typu 22DDH Izumo, które stają się de facto lekkimi lotniskowcami, choć Tokio unika tej klasyfikacji. Artykuł 9. drugiego rozdziału pacyfistycznej konstytucji Showa (Nihon-koku Kenpō) z 3 listopada 1946 mówi o tym, że naród japoński wyrzeka się prowadzenia wojny, a siły zbrojne faktycznie są obronnymi.
