W poniedziałek, 25 maja 2026, Główny Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy (HUR MO) w serwisie informacyjnym War & Sanctions opublikował model 3D oraz szczegóły, wraz z listą dostawców komponentów, na temat nowego rosyjskiego ulepszonego, odrzutowego drona uderzeniowego Gierań-4.
Grafika i zdjęcia: HUR MO
Bezpilotowiec jest częścią rodziny Gierań, obejmującej Gierań-1 i -2 o napędzie tłokowym (licencyjne irańskie Shahed-131 i -136), odrzutowy Gierań-3 (Shahed-238) i o zupełnie nowym układzie konstrukcyjnym Gierań-5. Gierań-4 wywodzi się bezpośrednio z modelu Gierań-3, innymi słowy Rosjanie udoskonalili irańską konstrukcję w toku uzyskiwania informacji zwrotnych z frontu, podobnie jak z wcześniejszymi modelami.
Według HUR MO, Rosjanie zaczęli używać Gierań-4 w odpowiedzi na coraz skuteczniejsze ukraińskie drony przechwytujące. Przygotowania do produkcji seryjnej zakończono na początku roku, gdy 13 stycznia odnotowano pierwsze bojowe użycie przeciwko Ukrainie, a od maja br. są już używane masowo z dronoportu Primorsk w obwodzie orłowskim. Zebrane szczątki pozwoli na przeanalizowanie konstrukcji i zmian w porównaniu z wcześniejszym modelem.
Warto dodać, że zestrzelony w styczniu egzemplarz przez żołnierzy batalion szturmowy 413. Brygady Sił Systemów Bezzałogowych przenosił pojedynczy pocisk rakietowy klasy powietrze-powietrze Mołnia/Wympieł R-60 (w kodzie DIA/NATO: AA-8 Aphid) do samoobrony. Wcześniej taką integrację zauważono na Gierań-2 (inny zestrzelony egzemplarz przenosił 9K333 Wierba).
Do produkcji poprzednich Gierań-3, Rosjanie wykorzystywali płatowiec tłokowego Gierań-2. Doświadczenie to wykazało jednak, że jego wytrzymałość konstrukcyjna była niewystarczająca do lotów z dużą prędkością, a tym bardziej do manewrowania pod dużymi przeciążeniami.
Gierań-4 charakteryzuje się nowym płatowcem o ulepszonej wydajności aerodynamicznej, wzmocnioną konstrukcją oraz silnikiem turboodrzutowym o zwiększonym ciągu. Skrzydła są teraz na stałe zintegrowane z centropłatem. Aby zmniejszyć opór powietrza, zminimalizowano liczbę luków technologicznych w kadłubie.
Przy czym zastosowano dwa rodzaje silników turboodrzutowych produkcji chińskiej: wycofany już z produkcji Telefly LX-WP-160 (o ciągu 160 kg/1600 N) oraz Telefly TF-TJ2000A (o ciągu 200 kgf/1960 N), który wcześniej zastosowano w modelu Gierań-5.
Nowy płatowiec Gierań-4 umożliwia aktywne manewrowanie z prędkością przelotową od 300 do 400 km/h, a jego wzmocniona konstrukcja pozwala mu wytrzymywać znaczne przeciążenia.
Dzięki tym udoskonaleniom Gierań-4 może osiągać prędkość do 500 km/h i pułap lotu do 5000 m. Bezzałogowy statek powietrzny jest zdolny do przenoszenia głowicy odłamkowo-burzącej OFZBCH-50/TBBCH-50M o masie 50 kg lub powiększonej głowicy termobarycznej TBBCH-90 o masie 90 kg na odległość do 450 km.
Pokładowy system sterowania i jego podzespoły elektroniczne są identyczne jak w przypadku poprzednich znanych bezzałogowych statków powietrznych produkowanych przez zakład Jełabuga Maszinerja, mieszczący się w specjalnej strefie ekonomicznej Jełabuga w Republice Tatarstanu. Wymiary nowego płatowca Gierań-4 pozostają niezmienione i wynoszą standardowo 3,5 m długości i 3 m rozpiętość skrzydeł.
Szczegóły na temat poszczególnych komponentów są dostępne TUTAJ.
❗DIU has published an interactive 3D model, components, and the foreign component base of russia's new jet-powered strike UAV, the "geran-4."
🔗 https://t.co/OciTS82dRP pic.twitter.com/r8Gpxy8NGO
— Defence Intelligence of Ukraine (@DI_Ukraine) May 25, 2026
Czytaj także: