W niedzielę, 11 stycznia 2026, Główny Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy (HUR MO) poinformował, że zgodnie z analizą specjalistów, znalezione na początku roku szczątki bojowego bezzałogowego statku powietrznego użytego podczas rosyjskiego zmasowanego ataku to najnowszy system bojowy o nazwie Gierań-5.
Grafika i zdjęcia: HUR MO
Zgodnie z rekonstrukcją komputerową na podstawie szczątków, Gierań-5 ma ok. 6 m długości i 5,5 m rozpiętości skrzydeł. Układ aerodynamiczny różni się od wcześniejszych: Gierań-1 i -2 o napędzie tłokowym (licencyjne irańskie Shahed-131 i -136) i odrzutowych Gierań-3 i ulepszony -4 (Shahed-238). Jest to klasyczny układ ze skrzydłem prostym, a nie jak dotychczas przycięta delta.
Szacuje się, że Gierań-5 może przenosić głowicę bojową o masie około 90 kg na dystans do około 1000 km. Zastosowano w nim chiński silnik turboodrzutowy Telefly (podobny do tego z Gerań-3, ale o zwiększonej ciągu, co zapewnia większą prędkość przelotową i maksymalną, a co za tym idzie lepszą penetrację ukraińskiej obrony.
Analiza wykazała, że zastosowano w nim 12-kanałową nawigację satelitarną Kometa, która jest odporniejsza na zakłócania radioelektroniczne oraz moduły śledzenia łączności oparte na modemach 3G/4G na bazie mikrokomputera Raspberry Pi do wsparcia nawigacji.
Fotografie szczątków:
Jednocześnie HUR MO podkreśla, że choć Gierań-5 nie jest produktem licencyjnym jak wcześniejsze modele, to jednak nie jest również wytworem rosyjskiej myśli technicznej i zauważono w nim podobieństwa do irańskiego bezzałogowca bojowego jednorazowego użytku Karrar.
Karrar
Według dostępnych informacji Rosjanie mają opracowywać również możliwości wystrzeliwania bezzałogowców Gierań-5 z większych platform powietrznych z lotniskowców, w szczególności samolotów szturmowych Su-25 Grach, w celu zwiększenia zasięgu i obniżenia kosztów użytkowania. Osobno rozważana jest możliwość zintegrowania z nowym bezzałogowcem urządzenia w pocisk rakietowy klasy powietrze-powietrze Wympieł R-73 (w kodzie NATO: AA-11 Archer) do przeciwdziałania lotnictwu ukraińskiemu. Pocisk ma masę 105 kg i osiąga prędkość przechwycenia celu do Ma2,5. Zasięg operacyjny wynosi, w zależności od wersji od 30 km (R-73A, R-73E) do 40 km (R-73M).
Jak podkreślono, specjaliści Ministerstwa Obrony Ukrainy prowadzą już kompleksowe badania szczątków drona. Szczegółowa analiza projektu, elementów składowych i bazy komponentów elektronicznych zostanie opublikowana w sekcji w najbliższej przyszłości Zasoby uderzeniowe w serwisie informacyjnym War & Sanctions.