We wtorek, 14 kwietnia 2026, dowództwo techniczne NAVSEA (Naval Sea Systems Command) amerykańskiej Marynarki Wojennej (US Navy), w imieniu Departamentu Obrony, podpisało umowę ramową o wartości 30 000 000 USD (107,79 mln zł) ze spółką Marinette Marine Corp. (należącą do Fincantieri Marinette Marine) w programie budowy średnich okrętów desantowych typu LSM (Landing Ship Medium) dla Korpusu Piechoty Morskiej (US Marine Corps, USMC), które otrzymają nazwę McClung.
Grafiki: NAVSEA
Umowa obejmuje wcześniejsze zamówienie materiałów o długim terminie realizacji oraz powiązanych prac inżynieryjnych i projektowych na potrzeby budowy czterech średnich okrętów desantowych typu LSM Block 1.
Prace będą wykonywane w stoczni Marinette Marine Corp. w Marinette w stanie Wisconsin (46%), a także w De Pere w stanie Wisconsin (39%) oraz Kenner w stanie Luizjana (15%). Zakończenie prac planowane jest na wrzesień 2027. Pierwsze uruchomione fundusze pochodzą ze środków US Navy na budowę i przebudowę okrętów w wysokości 15 000 000 USD (53,9 mln zł) z budżetu obronnego NDAA na rok fiskalny 2026 i nie wygasną z jego końcem (do 30 września br.).
Przypomnijmy, że 18 lutego br. dowództwo NAVSEA opublikowało zapytanie ofertowe (Request for Proposal) w sprawie wyboru wykonawców (Vessel Construction Manager) w programie LSM. Wskazano dwóch wykonawców: Bollinger Shipyards w Missisipi i Fincantieri Marinette Marine w Wisconsin, którzy zbudują po cztery okręty (przy czym docelowe zapotrzebowanie szacowane jest na 35 okrętów – przyp. red.). Zgodnie z planami, budowa prototypu LSM ma rozpocząć się w 2026, aby dostawa mogła nastąpić w 2029.
Wybór Fincantieri Marinette Marine nie jest przypadkowy. Gdy 25 listopada 2025 anulowano program Future Guided Missile Frigate, znanego pod akronimem FFG(X), czyli kontynuacji budowy fregat rakietowych typu Constellation, US Navy obiecała wesprzeć lokalne miejsca pracy w stoczni pozbawionej kontraktu. Nowy program, FF(X), ma bazować na kutrach oceanicznych typu Legend (National Security Cutter) i wraz z LSM wspierać utrzymanie produkcji m.in. w Wisconsin.
Jednak zanim średnie okręty desantowe LSM wejdą do służby, australijska spółka Birdon zbuduje dwa prototypy średnich barek desantowych ASC-M (Ancillary Surface Craft-Medium).
Projekt LST-100 niderlandzkiej spółki Damen Naval został wybrany 5 grudnia 2025. Odrzucono kontrofertę Bollinger Lockport Shipbuilding z projektem ILSV (Israeli Logistics Support Vessel). Wcześniej projekt LST-100 został wybrany przez Nigerię – pojedynczy okręt NNS Kada (LST 1314) – oraz Australię w programie budowy 8 okrętów o kryptonimie Landing Craft Heavy.
LST-100 jest to okręt klasy ro-ro, który charakteryzuje się długością kadłuba 100,08 m, szerokością 16 m, wypornością około 4000 t, prędkością maksymalną do 14-16 w., zasięgiem do 3400-4000 mil morskich (przy prędkości 15 w.), autonomicznością do 15 dni i ładownością do 1400 t. Napęd stanowią dwa silniki wysokoprężne Caterpillar 3516C o mocy 2244-3400 KM każdy (1650-2500 kW) i cztery generatory prądotwórcze Caterpillar C18 o mocy 816 KM (600 kW) każdy.
Załoga składa się z 32 oficerów i marynarzy (z możliwością zaokrętowania dodatkowych 16 osób i 234 żołnierzy). Na wypadek sytuacji krytycznej, okręt będzie mógł przez krótki czas pomieścić nawet 450 osób. Okręt jest zdolny do transportu dwóch łodzi desantowych klasy LCVP (Landing Craft Vehicle Personnel).
Okręt wyposażono w rampę dziobową o nośności do 70 t, wewnętrzną o nośności 30 t i rufową o nośności 70 t. Z pokładu rufowego może operować śmigłowiec lub bezzałogowy statek latający. Jednostka wyposażona w 25-tonowy żuraw (w sekcji dziobowej) będzie mogła zabierać na pokład bezzałogowy pojazd podwodny lub nawodny. Uzbrojeniem jest system obrony bezpośredniej, którego typ wskazuje klient.