W sobotę, 7 grudnia 2024, we włoskim porcie Livorno w Toskanii, z udziałem m.in. prezydenta Sergio Mattarelli, ministra obrony Guido Crosetto i szefa sztabu Marynarki Wojennej (Marina Militare) adm. Enrico Credendino odbyła się uroczystość wejścia do służby najnowszego wielozadaniowego śmigłowcowca desantowego Trieste (L9890), który jest największym okrętem wojennym zbudowanym w powojennych Włoszech.
Zdjęcia: Marina Militare, Fincantieri
Matką chrzestną okrętu została prawniczka i Pierwsza Dama Włoch Laura Mattarella, która jest córką prezydenta Sergio Mattarelli (gdyż ten jest wdowcem). Równolegle odbyło się po raz pierwszy w takich okolicznościach zaprzysiężenie podchorążych I klasy Akademii Marynarki Wojennej (Accademia Navale) z Livorno.
Podczas uroczystości szef sztabu Marina Militare adm. Enrico Credendino powiedział:
Dzisiaj z dumą doświadczamy wielkich emocji związanych z włączeniem Trieste do floty, największego okrętu wojennego zbudowanego we Włoszech od drugiej wojny światowej, i postanowiliśmy przypieczętować ten historyczny moment uroczystą przysięgą podchorążych, z których wielu na tym okręcie będzie rozwijać się zawodowo, realizować swoje ambicje, wykonywać misje o znaczeniu strategicznym dla interesu narodowego.
Minister obrony Włoch Guido Crosetto dodał:
Ten okręt jest Wasz, zbudowany dla Was i dla naszego kraju. Po raz pierwszy na okręcie wojennym odbywa się przysięga podchorążych. Trieste jest owocem pracy tysięcy ludzi: inżynierów, techników, robotników. Tylko kilka państw może zbudować podobne dzieło pomysłowości i wysokich technologii, które zawiera historię, wiedzę, zaawansowaną technologię. Ale pusty okręt to narzędzie: jego sercem jesteście Wy, Wasze wartości, ideały i duch współpracy. Dziś przysięgacie służyć ojczyźnie, odwdzięczając się po raz kolejny, nasze siły zbrojne są wyjątkowe i specjalne. Rodzinom mówię: dla waszych dzieci wojsko jest waszą nową rodziną i nigdy was nie opuści.
Podsekretarz stanu w resorcie obrony Matteo Perego di Cremnago napisał na platformie społecznościowej X:
Dziś w Livorno, w obecności Prezydenta Republiki Sergio Mattarelli, nastąpiło przekazanie okrętu Trieste do Marynarki Wojennej i zaprzysiężenie podchorążych I klasy Akademii Marynarki Wojennej. Dwie włoskie doskonałości, które reprezentują to, co najlepsze w kraju, z jednej strony innowacja przemysłowa, a z drugiej kapitał ludzki reprezentowany dziś przez podchorążych; aspekty uzupełniające się i obydwa fundamentalne, aby skutecznie stawić czoła wyzwaniom przyszłości. Życzę pomyślnych wiatrów kadetom, którzy dzisiaj przysięgali wierność Republice i okrętowi Trieste, technologicznemu klejnotowi Made in Italy i największemu okrętowi, który wszedł do służby po drugiej wojnie światowej.
Pierroberto Folgiero, dyrektor generalny grupy stoczniowej Fincantieri Cantieri Navali Italiani, która wybudowała okręt, powiedział:
Dziś świętujemy chwilę wielkiej dumy narodowej. Ten nadzwyczajny rezultat jest owocem strategicznej wizji i umiejętności produkcji, którą dysponuje nasze państwo. Z jego możliwościami technologicznymi i operacyjnymi. Ta jednostka nie tylko wzmacnia projekcję siły międzynarodowej Włoch, ale świadczy o doskonałości Fincantieri jako niezawodnego i innowacyjnego partnera dla Ministerstwa Obrony. Chciałbym podziękować naszym zespołom, że swoim zaangażowaniem i kompetencjami mogliśmy uczynić ten cel możliwym do osiągnięcia, a Marynarce Wojennej za wzorową współpracę. Stanowi to modelowy przykład współpracy. Trieste jest namacalnym symbolem Włoch, które w przyszłość patrzą z determinacją i ambicjami.
Ministerstwo Obrony Włoch zamówiło okręt 3 lipca 2015 w ramach ogłoszonego dwa miesiące wcześniej nowego planu modernizacji technicznej sił morskich. Przygotowania infrastruktury stoczniowej do budowy rozpoczęto 12 stycznia 2017, a 12 lipca nastąpiło cięcie blach. Stępkę położono 20 lutego 2018. Kadłub otrzymał nr C. 6260. Łączny koszt budowy zamknął się w kwocie 1,1 mld EUR (wówczas 5,03 mld zł).
Wodowanie nastąpiło 25 maja 2019, a potem przechodził prace doposażeniowe, które realizowano do stycznia 2020. 13 sierpnia 2021 okręt wyszedł na pierwsze próby morskie, do których przygotowania trwały przez kilka dni, pomimo rekordowych upałów w regionie i ograniczeń związanych z pandemią COVID-19. Pierwotnie planowano, że jednostka wejdzie do służby operacyjnej w 2022.
Trieste zastąpił wycofany z dniem 1 października br. lotniskowiec Giuseppe Garibaldi (C552) po 39 latach służby dla Republiki. Rozpoczęto proces usuwania systemów bojowych, a los okrętu na razie nie został przesądzony. Z jednej strony na początku 2022 resort obrony przestawił pomysł konwersji go w pływającą platformę startową rakiet kosmicznych w ramach programu SIMONA (Sistema Italiano Messa in Orbita NAve), a z drugiej władze Taranto i Genui wnioskują o nabycie go w roli okrętu-muzeum.
Planuje się, że Trieste zostanie certyfikowany do operacji lotniczych z wykorzystaniem maksymalnie 10 samolotów krótkiego startu i pionowego lądowania F-35B Lightning II. Wcześniej w tym roku certyfikację uzyskał lotniskowiec Cavour (550), który wraz z wejściem do służby Trieste przestał być największym włoskim okrętem (choć różnica pomiędzy nimi jest niewielka). Po raz pierwszy F-35B (amerykański) wylądował na jego pokładzie 1 marca 2021, natomiast samolot włoski – 30 lipca tego samego roku. Wstępna gotowość operacyjna skrzydła lotniczego miała zostać ogłoszona do 2024 (F-35B po raz pierwszy na włoskim lotniskowcu).
Marina Militare dysponuje jeszcze opracowanymi pod koniec lat 1980. okrętami desantowymi-dokami typu San Giorgio: San Giorgio (L9892), San Marco (L9893) i San Giusto (L9894). Jednostki wprowadzono do służby w latach 1988-1994. Mają po 133 m długości, 20,5 m szerokości i 7960-8000 t wyporności.
https://twitter.com/Quirinale/status/1865408939799486501
Opis
Trieste ma 245 m długości, 36 m szerokości, 7,2 m zanurzenia, 36 m wysokości, 25 816 t wyporności standardowej i 33 000 t wyporności pełnej (dla porównania Cavour jest nieco mniejszy: ma 244 m długości, 39 m szerokości, 8,7 m zanurzenia oraz 27 100 t wyporności standardowej i 30 000 t wyporności pełnej).
Układ napędowy Trieste składa się z dwóch turbin gazowych Rolls-Royce MT30 o mocy 102 000 KM każda, dwóch silników wysokoprężnych MAN 20V32/44CR o mocy 32 000 KM każdy, czterech generatorów wysokoprężnych MAN 9L32/44CR o mocy 28 110 KM oraz dwóch pomocniczych silników elektrycznych o mocy 2250 kW. Jest przenoszony na dwa wały napędowe, co przekłada się na prędkość maksymalną 25 w. I zasięg do 7000 mil morskich. Załoga składa się z 460 oficerów i marynarzy, a okręt będzie mógł zabrać dodatkowo od 604 do ponad 1043 żołnierzy piechoty morskiej.
Spółka Leonardo dostarczyła system zarządzania walką SADOC Mk4, stacje radiolokacyjne Kronos Dual Band (AESA 3D DBR 4FF, pracujący w paśmie X Kronos StarFire) i Kronos Power Shield (AESA LRR, pracujący w paśmie L), system identyfikacji swój-obcy, sonar holowany Black Snake, system nawigacyjny TACAN i radar kontroli lotów SPN-720. Spółka OTO Melara dostarczyła trzy 76-mm armaty automatyczne Strales o długości 62 kalibrów, trzy 30-mm zestawy obrony bezpośredniej KBA 25/80 i dwie wyrzutnie wabi ODLS-20.
Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowią dwie 8-komorowe wyrzutnie SYLVER A50 VLS dla 16 pocisków przeciwlotniczych Aster 15/30 lub 32 pocisków CAMM-ER. Standardowe wyposażenie lotnicze będzie stanowić 12 śmigłowców morskich Leonardo AW101 lub 10 samolotów F-35B albo kombinacja śmigłowców SH90A (NH90 FTH), AW129D i F-35B. Ponadto, okręt zabierze pod pokład cztery barki desantowe o ładowności 60 t. Wymiary pokładu lotniczego to 230 x 36 m, a jego łączna powierzchnia wraz z pomieszczeniami użytkowymi wewnątrz okrętu wynosi 4,5 tys. m kw.
Głównym zadaniem Trieste będzie transport żołnierzy, pojazdów i ładunków różnego typu w rejon dyslokacji sił morskich i wsparcie operacji desantowych lub humanitarnych. Modułowa konstrukcja pozwoli na możliwość przekształcenia go w statek szpitalny. W konfiguracji bojowej będzie wyposażony w salę operacyjną, radiologiczną i analityczną, gabinet dentystyczny oraz pomieszczenia szpitalne dla 28 chorych. W przypadku misji humanitarnych okręt będzie zdolny do ewakuacji ludności z zagrożonych terenów drogą morską, dostarczania wody pitnej (poprzez stacje odsalania i magazynowania) i energii elektrycznej o mocy wyjściowej 2000 kW i jej dystrybucji za pomocą kontenerowych transformatorów. Okręt będzie stanowić także wysuniętą bazę operacyjną dla śmigłowców ratunkowych.
