W czwartek, 3 lipca 2025, w Warszawie podczas briefingu prasowego, prezydent elekt Karol Nawrocki poinformował, że szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego (BBN) zostanie profesor Sławomir Cenckiewicz.
Zdjęcia: Karol Nawrocki via X
W architekturze bezpieczeństwa państwa, obok silnej i nowoczesnej armii, kluczowe znaczenie mają kompetencje, doświadczenie oraz propaństwowa postawa. Te właśnie cechy charakteryzują nowych szefów BBN, których miałem zaszczyt wskazać.
Podjąłem decyzję, że szefem BBN będzie profesor Sławomir Cenckiewicz. Nie tylko wybitny intelektualista, akademik, dyrektor Wojskowego Biura Historycznego, autor wielu książek z zakresu działania komunistycznych, sowieckich służb specjalnych – powiedział prezydent elekt Karol Nawrocki.
Zastępcami prof. Sławomira Cenckiewicza mają być:
- były szef Służby Wywiadu Wojskowego (SWW) gen. Andrzej Kowalski;
- były szef Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji (CWCR) gen. Mirosław Bryś.
Obecnie, stanowisko Sekretarza Stanu w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego – Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego, od 3 lutego 2025 sprawuje Dariusz Łukowski, który zastąpił Jacka Siewierę. Jego zastępcami zostali Mirosław Wiklik oraz Mieszko Pawlaka (ten drugi jest zastępcą szefa BBN ds. Międzynarodowej Polityki Bezpieczeństwa).
Zgodnie z biogramem na stronie internetowej Sławomira Cenckiewicza, czytamy:
Urodziłem się 20 lipca 1971 r. w Gdyni w rodzinie Janiny z domu Kubiak i Ryszarda Cenckiewicza.
Jestem absolwentem Instytutu Historii Uniwersytetu Gdańskiego (studia stacjonarne 1992-1997). W 1997 r. obroniłem pracę magisterską pod kierunkiem prof. Romana Wapińskiego na podstawie rozprawy pt. Geneza opozycji lewicowo-liberalnej w PRL (1956-1968) (wyróżnienie dziekana Wydziału Humanistyczno-Filologicznego UG). W styczniu 2003 r. w Instytucie Historii Uniwersytetu Gdańskiego obroniłem pracę doktorską na podstawie rozprawy pt. Tadeusz Katelbach (1897-1977). Biografia polityczna (promotor prof. Roman Wapiński). W listopadzie 2011 r. uzyskałem stopień doktora habilitowanego na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Rozprawą habilitacyjną była książka Anna Solidarność. Życie i działalność Anny Walentynowicz na tle epoki (1929-2010) (Poznań 2010).
W pracy naukowej specjalizuję się w dziejach polskiej emigracji politycznej, Polonii amerykańskiej, aparatu bezpieczeństwa PRL i opozycji antykomunistycznej w PRL. W ubiegłych latach w kręgu moich zainteresowań badawczych była również problematyka związana z polskim ruchem niepodległościowym podczas I wojny światowej, wojna polsko-bolszewicka, życie polityczne międzywojennej Polski i myśl geopolityczna. Wielokrotnie prowadziłem badania naukowe w Anglii i Stanach Zjednoczonych. Byłem dwukrotnym stypendystą Polonia Aid Foundation Trust w Londynie (2000 r. i 2004 r.). W 2000 r. i 2009 r. otrzymałem grant Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W latach 2005-2007 byłem stypendystą Free Speech Foundation w Chicago.
W latach 2001-2008 byłem pracownikiem Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku (na stanowisku starszego specjalisty, głównego specjalisty i naczelnika). Od lipca do listopada 2006 r. byłem pracownikiem Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie (na stanowisku kierownika sekcji Edycji Źródeł i Informacji Naukowej).
W latach 2003-2005 byłem adiunktem w Instytucie Historii Uniwersytetu Gdańskiego.
W latach 2003-2005 byłem sekretarzem redakcji rocznika naukowego „Niepodległość” (Warszawa), a do 2014 r. członkiem redakcji kwartalnika naukowego IPN „Aparat represji PRL 1944-1989” (Rzeszów). Od 1999 r. jestem również członkiem Rady Porozumiewawczej Badań nad Polonią. Współpracuję z czasopismem naukowym „Glaukopis”. Jestem też stałym współpracownikiem tygodnika „Do Rzeczy” i miesięcznika „Historia Do Rzeczy”.
Od lipca do października 2006 r. kierowałem Komisją Likwidacyjną WSI i byłem doradcą pełnomocnika ds. powołania Służby Kontrwywiadu Wojskowego.
Jestem autorem ponad dwustu publikacji naukowych, popularnonaukowych i źródłowych. Opublikowałem w sumie 19 książek, w tym osiem edycji źródłowych oraz jedenastu książek autorskich (dwie jako współautor). Niektóre z nich zostały wyróżnione prestiżowymi nagrodami (np. Tadeusz Katelbach (1897-1977). Biografia polityczna, Warszawa 2005 – Nagroda im. Jerzego Łojka w 2006; Anna Solidarność. Życie i działalność Anny Walentynowicz (1929-2010) na tle epoki, Poznań 2010 – Książka Historyczna Roku 2010; Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943-1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011 – Książka Historyczna Roku 2012; Lech Kaczyński. Biografia polityczna 1949-2005, Poznań 2013 – Książka Historyczna Roku 2013).
Poza nagrodami związanymi z konkretnymi pozycjami książkowymi, w październiku 2006 r. zostałem również wyróżniony „za wybitne osiągnięcia w badaniach nad Polonią w latach 2003-2006” przez Stowarzyszenie Naukowe „Polska w Świecie”. W listopadzie 2006 r. za „wzorowe wykonywanie powierzonych obowiązków w zakresie pracy naukowej” otrzymałem nagrodę Prezesa IPN dr. hab. Janusza Kurtyki. Jestem również laureatem Nagrody im. Jacka Maziarskiego (2013 r.).
Publikowałem m. in. na łamach „Arcanów” (Kraków), „Niepodległości” (Nowy Jork-Londyn-Warszawa), „Biuletynu IPN” (Warszawa), „Pamięci i Sprawiedliwości” (Warszawa), „Dziejów Najnowszych” (Warszawa), „Orła Białego” (Londyn), „Wprost” (Warszawa), „Nowego Dziennika” (Nowy Jork), „Tygodnika Solidarność” (Warszawa), „Rzeczpospolitej” (Warszawa), „Christianitas” (Warszawa), „Polska. The Times” (Warszawa), „Naszego Dziennika” (Warszawa), „Uważam Rze” (Warszawa), „Gazety Wyborczej” (Warszawa); „W sieci” (Warszawa), „Do Rzeczy” (Warszawa).
W latach 2001-2010 byłem współautorem lub konsultantem historycznym wielu wystaw (m. in. wystawy Fundacji Centrum Solidarności w Gdańsku o Grudniu ’70 i Wolnych Związkach Zawodowych Wybrzeża) oraz filmów i cyklów dokumentalnych (m. in. serii „Errata do biografii”).
Od 2009 r. prowadzę zajęcia z zakresu służb specjalnych PRL (w ramach godzin zleconych) na podyplomowym Studium Socjologii Bezpieczeństwa Wewnętrznego na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Od 2013 r. jestem też profesorem Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.
W latach 2011-2015 recenzowałem trzy rozprawy doktorskie.
W 2007 r. prezydent Lech Kaczyński odznaczył mnie Srebrnym Krzyżem Zasługi.
W architekturze bezpieczeństwa państwa, obok silnej i nowoczesnej armii, kluczowe znaczenie mają kompetencje, doświadczenie oraz propaństwowa postawa. Te właśnie cechy charakteryzują nowych szefów @BBN_pl, których miałem zaszczyt wskazać. pic.twitter.com/iPKsFMKsoi
— Karol Nawrocki (@NawrockiKn) July 3, 2025