W piątek, 26 czerwca 2026, francuska spółka Naval Group poinformowała w mediach społecznościowych, że dwa dni wcześniej przekazała Generalnej Dyrekcji ds. Uzbrojenia (Direction générale de l’Armement, DGA) przy Ministerstwie ds. Sił Zbrojnych Francji, czwarty wielozadaniowy okręt podwodny nowej generacji o napędzie jądrowym typu Suffren, przyszły FS De Grasse (S638), który od 24 lutego br. przechodził próby morskie.
Zdjęcie: Naval Group
Został zbudowany w ramach programu Barracuda jako czwarty z sześciu zamówionych okrętów podwodnych nowej generacji dla Marynarki Wojennej Francji (Marine Nationale). Cięcie blach okrętu miało miejsce 18 lipca 2014, stępkę położono w 2015, a pełne prace montażowe rozpoczęto 31 lipca 2023. Następnie 27 maja 2025 okręt wytoczono z hali kadłubowej i zwodowano w kolejnych tygodniach.
Teraz po ukończeniu prób zdawczo-odbiorczych, w celu weryfikacji zdolności technicznych i operacyjnych postawionych przez DGA został przekazany zamawiającemu. Jeszcze w tym roku zostanie formalnie włączony do służby operacyjnej, a w przyszłym, dzięki doświadczeniu przy poprzednich jednostkach, zostanie ogłoszona jego pełna gotowość operacyjna (FullOperational Capability, FOC).
Jednostka otrzyma wówczas nazwę od François-Josepha Paula, markiza de Grasse Tilly, hrabiego de Grasse (1722-1788), francuskiego wiceadmirała, najbardziej znanego z dowodzenia marynarką wojenną Francji w zwycięskiej bitwie w Zatoce Chesapeake, która bezpośrednio doprowadziła do kapitulacji Brytyjczyków pod Yorktown oraz zwycięstwa Amerykanów w wojnie o niepodległość.
Okręt dołączy do wprowadzonego do służby, 6 listopada 2020, prototypowego FS Suffren (S635), a następnie FS Duguay-Trouin (S636), który 4 kwietnia 2024 osiągnął gotowość operacyjną oraz przekazanej 4 listopada 2024 trzeciej jednostki FS Tourville (S637), która weszła do służby 4 lipca 2025.
W budowie pozostają jeszcze dwa kolejne okręty: w 2019 położono stępkę pod Rubis, który miałby zostać zwodowany w przyszłym roku i wejść do służby w 2028, a w 2020 położono stępkę pod Casabianca, planowanego do wodowania w 2028 i przekazania rok później. Co ciekawe, De Grasse wraz z dwójką ostatnich okrętów otrzymają zmodyfikowane wyposażenie elektroniczne, w tym sonar, łączność i oprogramowanie systemu zarządzania walką. Okręty pozostaną w służbie, co najmniej do lat 2060. i będą stacjonować w porcie wojennym w Tulonie nad Morzem Śródziemnym.
Okręty typu Suffren powstają jako następcy sześciu myśliwskich okrętów podwodnych o napędzie jądrowym pierwszej generacji typu Rubis. Pierwszego z nich, FS Saphir (S602), wycofano ze służby w lipcu 2019. Kolejny, Rubis (S 601) został skreślony ze stanu w grudniu 2022. Najnowszy zbudowany okręt serii, Perle (S606), został uszkodzony 12 czerwca 2020 w wyniku pożaru podczas prac remontowych. Zdecydowano, że zniszczona część dziobowa zostanie zastąpiona identyczną z wycofanego Saphira, a potrzeba naprawy wynika z konieczności podtrzymania zdolności bojowych w zakresie walki podwodnej, zanim do służby trafią wszystkie Suffreny.
Uzupełnieniem będą strategiczne okręty podwodne o napędzie jądrowym 3. generacji, uzbrojone w pociski balistyczne. Jednostki typu L’Invincible, w ramach programu o kryptonimie SNLE 3G (Sous-Marin Nucléaire Lanceur d’Engins de 3rd Génération), mają wejść do służby w latach 2035-2050 zastępując cztery okręty podwodne typu Le Triomphant w odstępach co pięć lat. Program budowy ogłoszono 19 lutego 2019, a palenie blach pierwszej jednostki miało miejsce 20 marca 2024.
Zdjęcie: DGA
Opis
Typ Suffren ma 99,5 m długości, 8,8 m szerokości, 7,3 m zanurzenia, 4765 t wyporności nawodnej i 5300 t wyporności podwodnej. Napęd stanowi reaktor wodno-ciśnieniowy K15 o mocy 150 MW, dwa turboreduktory o mocy 10 MW, dwa awaryjne silniki elektryczne oraz pędnik wodnoodrzutowy. Układ ten zapewni prędkość maksymalną 25 w. Załogę będzie stanowić 12 oficerów i 48 marynarzy. Na okrętach będzie także miejsce dla maksymalnie 15 żołnierzy wojsk specjalnych z wyposażeniem.
Okręty zostały wyposażone w radar nawigacyjny Sagem/Kelvin Hughes Series 10 CSR, dwa maszty optoelektroniczne Sagem Series 30 SOM/AOM, system walki radioelektronicznej, sonar kadłubowy UMS 3000 i dwa sonary boczne z oprogramowaniem Thales S-CUBE, systemem omijania przeszkód SEACLEAR, namierzania VELOX-M8 i echolokacji NUSS-2F Mk2. Jednostki będą także wyposażone w wabie CANTO-S, systemy łączności klasy Link 11 i 16, łączności satelitarnej DIVESAT, łączności podwodnej TUUM-5 Mk2 i system zarządzania łącznością PARTNER.
Uzbrojenie dla czterech 533-mm wyrzutni torped będzie stanowić zapas łącznie 24 pocisków manewrujących dalekiego zasięgu MdCN (Missile de Croisière Naval), pocisków przeciwokrętowych Exocet SM39 Block 2 i ciężkich torped F21 Artemis w dowolnej kombinacji. Okręty mają możliwość użycia min morskich FG29 oraz pocisków przeciwlotniczych typu MBDA MICA, również wystrzeliwanych z wyrzutni torpedowych. Za zarządzanie użyciem uzbrojenia odpowiada system kierowania walką SYCOBS (Système de Combat Commun Barracuda/SNLE).
On 24th June 2026 and 4 months after the first sea trials, Naval Group delivered the De Grasse, 4th of 6 SSNs built for the @MarineNationale.
De Grasse benefited from the experience gained from the first 3 submarines of the Barracuda programme managed by the @DGA.© REA pic.twitter.com/WeNNAjm5Am
— Naval Group (@navalgroup) June 26, 2026
[#Livraison] La DGA livre le SNA „De Grasse” à la @MarineNationale
Le 4e sous-marin nucléaire d’attaque de classe Suffren issu du programme Barracuda. Une étape majeure pour la défense française pic.twitter.com/iOb1yKCxnC
— Direction générale de l’armement 🇫🇷 (@DGA) June 26, 2026