W środę, 24 czerwca 2026, Dyrektoriat Uzbrojenia Air Force Life Cycle Management Center (AFLCMC) Dowództwa Logistycznego USAF opublikował informację z uruchomienia badania rynku na platformie zakupowej SAM (System for Award Management) dotyczącego możliwości opracowania pocisku rakietowego powietrze-powietrze/powietrze-ziemia AFLRW (Air Force Longe Range Weapon) o ekstremalnym zasięgu przynajmniej 1000 mil morskich (1852 km).
Wizualizacja nowego pocisku rakietowego powietrze-powietrze dalekiego zasięgu AIM-260A JATM / Grafika: Lockheed Martin
Jak czytamy AFLCMC organizuje niejawny Industrial Day, aby przedstawić zainteresowanym dostawcom informacje i wymagania dotyczące pocisku AFLRW, który ma być nowej generacji wariantem uzbrojenia lotniczego dalekiego zasięgu, zgodnie z priorytetami Departamentu Obrony USA. Termin składania wniosków o udział w wydarzeniu minie 24 lipca br. o godz. 17.00 czasu EDT. Dwudniowe spotkanie z przedstawicielami przemysłu odbędzie się obecnie w ośrodku Guided Weapons Evaluation Facility w bazie lotniczej Eglin na Florydzie w dniach 25 i 26 sierpnia br.
AFLRW ma obejmować główny wariant powietrze-powietrze oraz poboczny wariant powietrze-ziemia. W informacji podkreślono wymóg modułowych komponentów i systemów pokładowych o otwartej architekturze (Weapons Open Systems Architecture, WOSA) i kompatybilności z rządową architekturą referencyjną (Government Reference Architecture, GRA) oraz na znalezienie głównego integratora, który połączy różne elementy w kompletny pocisk rakietowy. Program ma na celu wdrożenie zdolności do rażenia priorytetowych celów powietrznych, lądowych i morskich z dużej odległości i w szybkim czasie.
Wymóg wstępny dotyczący minimalnego zasięgu jest zawrotny, gdyż jest to około 10 razy większa wartość niż szacowana dla obecnie wykorzystywanych pocisków rakietowych rodziny RTX AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile), obejmującej najnowsze warianty AIM-120C-8 i AIM-120D-3. Dodajmy, że niedawno sfotografowano testy z następcą AMRAAM, czyli AIM-260A JATM (Joint Advanced Tactical Missile), rozwijanym przez amerykańską spółkę Lockheed Martin, jednak nawet ten nie będzie miał parametrów nawet zbliżonych do tych z wymogów dla AFLRW.
Tymczasem w 2024 US Navy ujawniła istnienie pocisku lotniczego dalekiego zasięgu AIM-174B (zwany SM-6 ALC), który jest lotniczą wersją pocisku okrętowego RIM-174 SM-6 ERAM. Choć oficjalny zasięg nie jest znany, to wariant podstawowy ma zasięg 370 km. Nadal są to wartości nawet nie zbliżone.
Wcześniejsze programy w USA
W poprzedniej dekadzie pracowano nad dwoma inicjatywami o których warto wspomnieć: w listopadzie 2017 w dokumencie budżetowym Biura Sekretarza Obrony USA odnotowano finansowanie dla projektu nowego lotniczego pocisku klasy BVRAAM LREW (Long-Range Engagement Weapon). Projekt miał być realizowany od 2015. W 2013 unieważniono z kolei program Next Generation Missile (NGM), wcześniej znany jako AIM-188 Joint Dual Role Air Dominance Missile (JDRADM) prowadzony od początku XXI wieku, a także nadzorowany przez Agencję DARPA projekt T-3 (Triple Target Terminator), które również miały zastąpić AMRAAM.
W latach 1970. pracowano z kolei nad strategicznym pociskiem rakietowym powietrze-powietrze ASALM (Advanced Strategic Air-Launched Missile) z głowicą jądrową W69 o mocy 200 kT, który miał być przenoszony przez bombowce B-52 Stratofortress i służyć do zwalczania całych formacji lotniczych przeciwnika oraz celów naziemnych/morskich na dystansie do 480 km. Wdrożono za to kierowany system rakietowy GAR-11, później przemianowany na AIM-26A (potocznie nazywany Nuclear Falcon), który przenosił głowicę jądrową W54 o mocy 0,5 kT (i wariant niekierowany AIR-2 Genie z głowicą o mocy 1,5 kT), ale o bardzo krótkim zasięgu. Obecnie Rosjanie mają pracować nad takimi pociskami.