W środę, 31 maja br., włoska spółka stoczniowa Fincantieri – Cantieri Navali Italiani poinformowała, że otrzymała zgodę parlamentu (Parlamento Italiano) na budowę trzeciego, zmodyfikowanego okrętu podwodnego typu U212 NFS (Near Future Submarine) dla marynarki wojennej Włoch (Marina Militare Italiana).
Wizualizacja U212 UFS
Przypomnijmy, że 26 lutego 2021 Fincantieri podpisała umowę o wartości 1,35 mld EUR (6,1 mld zł) z Europejską Organizacją jednocząca współpracę w dziedzinie uzbrojenia (Organisation conjointe de coopération en matière d’armement, OCCAR) na budowę dwóch okrętów podwodnych typu U212 NFS z opcją na dwa kolejne dla Marina Militare Italiana.
Umowa obejmowała także wsparcie techniczno-logistyczne przez pierwsze 10 lat od daty wejścia do służby, a także pakiet szkoleniowy i wsparcia systemów pokładowych oraz utworzenie centrum szkoleniowego Centro Addestramento Sommergibili w Tarencie.
Cięcie blach do budowy pierwszego okrętu odbyło się 11 stycznia 2022 w stoczni spółki w Muggiano w gminie La Spezia, natomiast podobna uroczystość dla drugiego okrętu odbędzie się już niebawem, bo 6 czerwca br.
Pierroberto Folgiero, Dyrektor Generalny Fincantieri, skomentował decyzję parlamentarzystów:
W programie NFS jesteśmy zarówno autorytetem projektowym, jak i głównym wykonawcą. Rozszerzenie programu potwierdza technologiczne i kierownicze przywództwo Fincantieri, w pełnej ciągłości z filarami określonymi w naszym biznesplanie. Okręt podwodny jest wyjątkowym zasobem strategicznym i przemysłowym, łączącym przemysł stoczniowy i jego najwyższe standardy z sektorem podwodnym, w którym będą rozgrywane kluczowe gry również dzięki naszej wizji przyszłości.
Dostawy dwóch okrętów podwodnych w ramach zamówienia podstawowego zaplanowano na lata 2027 i 2029. Okręty typu U212 NFS zastąpią stopniowo cztery okręty podwodne typu Nazario Sauro: S 522 Salvatore Pelosi, S 523 Giuliano Prini, S 524 Primo Longobardo i S 525 Gianfranco Gazzana Priaroggia. Jednocześnie uzupełnią pozostające w służbie cztery jednostki typu 212A Todaro: S 526 Salvatore Todaro (budowany w Muggiano w latach 1999-2003), S 527 Scirè (2000-2004), S 528 Pietro Venuti (2009-2014) oraz S 529 Romeo Romei (2012-2015).
Plan zakupu maksymalnie czterech okrętów podwodnych typu U212 NFS o łącznej wartości 2,3 mld EUR został zatwierdzony na początku 2020 roku przez ministerstwa skarbu, obrony i rozwoju gospodarczego Włoch w ramach porozumienia gwarantującego finansowanie wszystkich programów modernizacji technicznej sił zbrojnych. Jednak według zeszłorocznych informacji całkowite koszty programu wzrosły do 2,68 mld EUR. Pierwotnie pierwsze dwa okręty miały bowiem kosztować 1,3 mld EUR. Finansowanie zwiększono na podstawie wieloletniego dokumentu planistycznego ministerstwa obrony opublikowanego w październiku 2020.
26 lutego 2020 zawarto pierwszą umowę podwykonawstwa pomiędzy Fincantieri a Leonardo o wartości 150 mln EUR za projekt i budowę systemu zarządzania walką klasy CMS (Combat Management System) i budowę wspomnianego centrum szkoleniowego Centro Addestramento Sommergibili w Tarencie. Również tego samego dnia niemiecki partner przy budowie starszych 212A Todaro, spółka Thyssenkrupp Marine Systems (TKMS) poinformowała o zawarciu umowy licencyjnej umożliwiającej nabycie przez Włochów pełnych praw do budowy okrętów, a także podwykonawstwa w zakresie przede wszystkim części dziobowych kadłubów sztywnych, napędu niezależnego od powietrza z ogniwami paliwowymi, urządzeń pomocniczych i systemów magazynowania ciekłego tlenu i wodoru.
Grafiki: Fincantieri – Cantieri Navali Italiani
Opis
Okręty U212 NFS będą wywodzić się z typoszeregu 212A Todaro, ale podstawowymi modyfikacjami będą rozszerzony pakiet walki elektronicznej, możliwość zaokrętowania i dostarczenia pod wodą w rejon działań żołnierzy jednostek specjalnych czy przenoszenia autonomicznych pojazdów podwodnych lub bezzałogowych pojazdów podwodnych.
Największym atutem będzie jednak możliwość wystrzeliwania spod wody pocisków manewrujących, co będzie zupełnie nową zdolnością okrętów podwodnych marynarki wojennej Włoch. Pociski będą wystrzeliwane z 533-mm poziomych wyrzutni tubowych, przeznaczonych także dla ciężki torped zwalczania okrętów podwodnych typu Black Shark, zaprojektowanych przez WASS – Whitehead Alenia Sistemi Subacquei.
Nowe okręty, tak jak 212A Todaro, także zostaną wyposażone w napęd niezależny od powietrza (Air Independent Propulsion, AIP), ale bazujący na nowych ogniwach paliwowych z litowo-jonowymi akumulatorami od Siemens (Sinavy/Permasyn), zamiast obecnie stosowanych akumulatorów ołowiowo-kwasowych. Jednostki będą przez to nieznacznie dłuższe (212A Todaro mają po 57,2 m długości) i zwiększy się prędkość podwodna. Przekonstruowana zostanie także sekcja dziobowa, a powierzchnia kadłuba zostanie pokryta nową, fluorową powłoką polimerową, redukującą szumy. Udział przemysłu włoskiego w produkcji podzespołów okrętów zwiększy się.