W czwartek, 29 stycznia 2026, amerykańska Agencja Współpracy Obronnej DSCA (Defense Security Cooperation Agency) opublikowała zgodę Departamentu Stanu USA na potencjalną sprzedaż do Królestwa Hiszpanii pakietu modernizacyjnego MLU (Mid-Life Upgrade) dla pięciu fregat rakietowych typu F100 Álvaro de Bazán za maksymalnie 1,7 mld USD (6,01 mld zł).
Zdjęcie: Navantia
Zgodnie z opublikowaną informacją, rząd w Madrycie wnioskował o możliwość pozyskanie pięciu zestawów Systemu Walki Aegis, sześciu zestawów centralnych komputerów cyfrowego przetwarzania sygnałów (Digital Signal Processor), pięciu zestawów 48-komorowej uniwersalnej wyrzutni pionowego startu Mark 41 VLS (Vertical Launch Systems) w wersji Baseline VII Strike Length Launcher, czyli tzw. długiej oraz pięciu zestawów radarów powierzchniowych AN/SPS-73(V)18 NGSSR (Next Generation Surface Search Radar).
Ponadto, w pakiecie uwzględniono też następujące elementy inne niż według definicji MDE: systemy terminali radiowych łączności satelitarnej o wysokiej częstotliwości UHF SATCOM, miniaturowe odbiorniki GPS z M-Code, datalink AN/SRQ-4 pasmu Ku, wyposażenie niezbędne do wsparcia modernizacji pasywnego przeciwtorpedowego systemu elektro-akustycznego AN/SLQ-25A Nixie do SLQ-25E, panele kontroli torped Mk 331, modernizacja wyrzutni torped Mk 32, wsparcie rządu USA dla 127-mm armat morskich Mk 45 Mod 2 i Mod 2B, inne działania modernizacyjne, integracja oraz wsparcie i sprzęt testowy, wsparcie w zakresie amunicji i sprzęt pomocniczy, części zamienne, materiały eksploatacyjne i akcesoria, wsparcie w zakresie napraw i zwrotów, dostawy i wsparcie oprogramowania niejawnego, publikacje niejawne i jawne, dokumentacja techniczna, szkolenie personelu i sprzęt szkoleniowy, badania i ankiety, wsparcie logistyczne dla wykonawców umowy (Lockheed Martin, RTX, Ultra Maritime Naval Systems and Sensors i General Dynamics), usługi inżynieryjne, techniczne i logistyczne rządu USA i wykonawców umowy oraz inne powiązane elementy logistyki i wsparcia programu.
Przypomnijmy, że 26 listopada 2025, zgodnie z informacją hiszpańskiej spółki Navantia, tamtejsza Rada Ministrów wydała zgodę na zawarcie umowy o szacowanej wartości 3,2 mld EUR (wówczas 13,552 mld zł) na przeprowadzenie modernizacji MLU pięciu fregat typu F100 Álvaro de Bazán. Prace mają potrwać do 120 miesięcy (10 lat) od daty zawarcia stosownej umowy z wykonawcą. Modernizacja zostanie przeprowadzona w stoczni Navantii w Ría de Ferrol.
Pięć okrętów (z sześciu planowanych), zbudowanych przez Navantię, służy w Marynarce Wojennej Hiszpanii (Armada Española). Są to Álvaro de Bazán, Almirante Juan de Borbón, Blas de Lezo, Méndez Núñez i Cristóbal Colón, które zostały wprowadzone do linii w latach 2002-2012.
Celem programu MLU jest przedłużenie okresu eksploatacji całej serii do 2045, wyeliminowanie zidentyfikowanego w nich starzenia się, zapewnienie wspólnoty zaktualizowanym systemom, poprawa ich wydajności i funkcjonalności oraz dostosowanie ich do przepisów środowiskowych.
F100 charakteryzują się długością 146,7 metra, szerokością 18,6 metra, zanurzeniem 4,75 metra, wypornością standardową 5900 ton i pełną 6594 ton. Napęd stanowią dwie turbiny gazowe General Electric LM2500 o łącznej mocy 46 650 KM (34 790 kW) i dwa silniki wysokoprężne Caterpillar 3600 o łącznej mocy 12 000 KM (8900 kW). Zapewnia to prędkość do 28 w. i zasięg do 4500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 18 w. Załoga składa się z 201 oficerów i marynarzy.
Okręty wyposażono w 48-komorową wyrzutnię pionowego startu systemu Mk 41 VLS dla 32 pocisków przeciwlotniczych SM-2MR Block IIIA lub 64 pocisków RIM-162 ESSM, osiem wyrzutni pocisków przeciwokrętowych RGM-84 Harpoon, 127-mm armatę morską Mk45 Mod 2 i dwie 325-mm wyrzutnie torped Mk 32 Mod 9 dla 12 lekkich torped Mk 46 Mod 5. Na rufie znajduje się miejsce dla jednego śmigłowca wielozadaniowego SH-60B Seahawk (LAMPS III).
Na bazie tego projektu powstały trzy nieco większe australijskie niszczyciele obrony powietrznej typu Hobart (Hobart, Brisbane i Sydney), wprowadzone w latach 2017-2020. Projekt został zmodyfikowany i charakteryzuje się z rozszerzonymi zdolnościami amerykańskiego Systemu Walki Aegis w wersji Baseline 7.1.
F100 był także wyjściowym projektem dla pięciu nieco mniejszych mniejszych norweskich fregat typu Fridtjof Nansen (Fridtjof Nansen, Roald Amundsen, Otto Sverdrup, Helge Ingstad i Thor Heyerdahl), wprowadzonych w latach 2006-2011. Jedna z nich, Helge Ingstad, została 8 listopada 2018 staranowana przez maltański tankowiec Sola TS, a następnie zatonęła w pobliżu terminalu naftowego Sture w norweskiej gminie Øygarden. Po jej wydobyciu, odholowaniu i ocenie skali szkód zdecydowano o zezłomowaniu. Norwegowie zarzucili Hiszpanom błędy konstrukcyjne, ale w czerwcu br. doszło do ugody na drodze sądowej, stwierdzając, że wypadek był skutkiem serii błędów ludzkich, a zatonięcie to kombinacja uszkodzeń i wad projektowych.
F100 był również bezskutecznie oferowany Polsce w programie Miecznik.