W czwartek, 14 sierpnia 2025, Dowództwo Zamówień US Army (Army Contracting Command, ACC) z Redstone Arsenal w stanie Alabama, w imieniu Departamentu Obrony USA, podpisało umowę o wartości 4 234 948 956 USD (15,417 mld zł) ze spółką Lockheed Martin na produkcję rakietowej amunicji kierowanej rodziny GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System) kalibru 227 mm do wieloprowadnicowych wyrzutni M142 HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System) i M270 MLRS (Multiple Launch Rocket System).
Grafika: Lockheed Martin
Aneks zwiększa łączne zamówienie w ramach umowy ramowej do kwoty 13 265 440 935 USD (48,29 mld zł). Poprzednia umowa w tej sprawie została zawarta 30 sierpnia 2024 i miała wartość 3 430 119 287 USD (wówczas 13,293 mld zł). Prace związane z najnowszym aneksem mają zostać sfinalizowane do 20 października 2027. Fundusze będą udzielone w miarę zawierania zamówień wykonawczych.
Wcześniej, bo 13 sierpnia 2024 Lockheed Martin porozumiała się z General Dynamics w sprawie produkcji silników rakietowych zasilanych paliwem stałym, a pierwszym polem współpracy jest właśnie GMLRS.
Tymczasem od 24 kwietnia br. US Army bada rynek w celu zidentyfikowania możliwości zwiększenia tempa produkcji amunicji GMLRS do 19 tysięcy w 2028 roku. Obecnie jedynym producentem i dostawcą amunicji GMLRS jest wspomniana Lockheed Martin, która 22 lipca 2024 świętowała wyprodukowanie 75 tysięcy sztuk tejże.
Warto dodać, że zgodnie z raportem Departamentu Obrony USA o dotychczasowej pomocy wojskowej Ukrainie z 10 stycznia br., spółce udało się zwiększyć produkcję o 40% z 833 do 1167 egz. miesięcznie. Przy czym sam producent deklarował wcześniej dostarczenie do końca ub. r. 10 tys. egz. GMLRS oraz zwiększenie w obecnym roku produkcji do 14 tys. Produkcja amunicji GMLRS odbywa się w zakładach Lockheed Martin w Camden, w stanie Arkansas, ale nowa linia produkcyjna zostanie uruchomiona w 2025 w Australii, na mocy umowy z 17 stycznia 2024.
GMLRS
Rodzina podstawowej amunicji GMLRS obejmuje M31 GMLRS-U (Unitary) i M30A1 GMLRS AW (Alternative Warhead). Wyrzutnia M142 HIMARS przenosi jeden kontener startowy z 6 pociskami, a M270 MLRS dwa kontenery z łącznie 12 pociskami. Uzbrojenie jest też kompatybilne z nowo opracowaną, wspólnie z niemiecką grupą Rheinmetall AG, jako ofertą dla Bundeswehry (która jednak póki co zamawia izraelski EuroPULS jako MARS 3) i 14 państwom, wyrzutnią GMARS (Global Mobile Artillery Rocket System) – także dwa kontenery po 6 pocisków każdy.
M31 Unitary wprowadzono do uzbrojenia w 2005. Wyposażony go głowicę odłamkowo-burzącą o masie 89 kg, produkowaną przez General Dynamics Ordnance and Tactical System. Pocisk jest naprowadzany za pomocą systemu nawigacji zliczeniowej (INS), korygowanego przez GPS z zapalnikiem o dwóch trybach działania: uderzeniowym i ze zwłoką. Nowszy M31A1 ma także tryb działania zbliżeniowy.
M30A1 AW wprowadzono do uzbrojenia w 2015 i wyposażono w produkowaną przez ATK głowicę bojową o masie 89 kg z małowrażliwym materiałem wybuchowym, zawierającą 160 tys. prefragmentowanych odłamków. System naprowadzania jest taki sam jak w przypadku M31A1. M30A1 AW służy do rażenia obszarowego przy ogniu kontrbateryjnym, rażenia systemów obrony przeciwlotniczej, punktów dowodzenia i innych wartościowych celów.
Oba typy pocisków GMLRS mają 90% części wymiennych i zasięg od 15 do 84 km. Spółka Lockheed Martin opracowała też pocisk ER GMLRS (Extended Range Guided Multiple Launch Rocket System) o wydłużonym zasięgu rażenia do 150 km, którego produkcję seryjną rozpoczęto w styczniu 2024.