M1E3 i modyfikacje M1A2SEPv3 Abrams
Wizualizacja M1E3 poprawiona przez Grok pod kątem rozdzielczości i detali / Grafika: US Army
Przypomnijmy, że pierwszy z czterech przedprototypów M1E3 został zaprezentowany na targach motoryzacyjnych Detroit Auto Show 2026, które odbyły się 14-25 stycznia br. Szczegółowo o tym pisaliśmy w artykule: USA: Koncepcja M1A3 Abrams ujawniona.
Teraz, oprócz nowej wizualizacji M1E3, która różni się od prezentowanego przedprototypu, poinformowano również o obecnych modyfikacjach czołgów M1A2SEPv3 Abrams, realizowanych w ramach czterech pakietów AMOD (Abrams Modification).
Pakiety AMOD 1 i AMOD 2 mają obejmować integrację z najnowszą amunicją programowalną wielozadaniowej M1147 AMP (Advanced Multi-Purpose) HEAT-MP-T (High Explosive, Multipurpose, Tracer) za smugaczem, rodziny tabletów (Mounted Family of Computer Systems, MFoCS), ulepszonego systemu stabilizacji i napędów wieży (Improved Turret Stabilization System, ITSS), a także systemu ochrony aktywnej pojazdów (ASOP) hard-kill typu Trophy HV.
Pakiet AMOD 3 ma obejmować integrację radiostacji drugiej generacji HMS Gen 2 (Handheld Manpack and Small Form Fit), a pakiet AMOD 4 – systemu nawigacji satelitarnej drugiej generacji MAPS Gen 2 (Mounted Assured Positioning, Navigation and Timing System).
Inne wdrażane do M1A2SEPv3 rozwiązania obejmują:
- system ostrzegania o opromieniowaniu wiązką laserową (Laser Warning System, LWR) i zestaw komputerów sterujących VBK (Vehicle Base Kit) dla wspomnianego systemu ASOP;
- termowizyjny system obserwacji dla kierowcy DVE-A-HD (Driver Vision Enhancer – Abrams – High Definition);
- czujnik meteorologiczny MET dla systemu kierowania ogniem;
- system zwalczania bezzałogowych statków powietrznych (C-UAS);
- nowa cyfrowa jednostka sterująca silnikiem J8 DECU (Digital Engine Control Unit);
- ulepszenia w zakresie ochrony przeciwminowej i przeciw-IED.
Jeśli chodzi zaś o M1E3, to celem US Army jest redukcja śladu logistycznego systemu uzbrojenia w postaci osiągniecia masy bojowej rzędu 60 t oraz zastosowanie hybrydowego układu spalinowo-elektrycznego z silnikiem wysokoprężnym, co zapewnić ma 40% redukcję spalania i cichą pracę napędu, aby lepiej unikać wykrycia i generować wysoką prędkość maksymalną w terenie. Do tego trzyosobowa załoga, umieszczona w kadłubie z bezzałogową wieżą z automatem ładowania oraz zintegrowany system aktywnej ochrony XM251 (docelowo M251), a więc odmiana izraelskiego IronFist.
Oczekuje się, że M1E3 otrzyma ulepszone zdolności kierowania ogniem, łączności oraz w zakresie czujników, z naciskiem na modułowość i otwartą architekturę systemów pokładowych, aby możliwość przyszłe modyfikacje i modernizacje szybciej niż było to w przypadku obecnych generacji Abramsów. Dla porównania, M1A2SEPv3 ma masę bojową 66,8 t, a wcześniejszy prototyp nad którym pracowano, a został anulowany, M1A2SEPv4 (oznaczony jako PV05 SEPv4), miał masę ponad 72 t.
Przy załączonej grafice należy odnotować zdalnie sterowany moduł uzbrojenia z 30-mm armatą automatyczną Northrop Grumman M230LF, a pierwsza przednia oś znajduje się w większej odległości niż pozostałe, co sugeruje wydłużenie kadłuba pod np. kapsułę załogi w jego wnętrzu. Otrzyma także zawieszenie hydropneumatyczne InArm. Widać zatem w nim pewne podobieństwa do demonstratora technologii AbramsX, a także makiety pokazywanej w marcu 2024.
Czytaj takze:
M30
Drugą interesującą, acz krótko opisaną sekcją jest program gąsienicowego bojowego wozu piechoty nowej generacji o kryptonimie XM30 MICV (Mechanized Infantry Combat Vehicle).
Jak wiadomo, oferty przedłożyli dwaj wykonawcy:
- General Dynamics Land Systems z Wolf (początkowo mówiło się o konstrukcji wywodzącej się z demonstratora technologii Griffin III);
- konsorcjum Team Lynx z American Rheinmetall Vehicles na czele (wraz z Raytheon Technologies, L3Harris Technologies, Textron Systems, Allison Transmissions i Anduril Industries) z Lynx XM30 bazującym na KF41 Lynx. O swojej ofercie niedawno informowała niemiecka grupa Rheinmetall AG, o czym pisaliśmy w artykule: Rheinmetall AG o bojowym wozie piechoty Lynx XM30 oferowanym US Army.
W obu przypadkach załogi mają składać się z dwóch żołnierzy: dowódcy-działonowego i kierowcy, a masa bojowa ma oscylować w okolicy 40 t. Przedział załogi ma znajdować się za przedziałem napędowym, a załoganci mają być umieszczeni obok siebie. Przedział desantowy ma być dostosowany do sześciu w pełni wyekwipowanych żołnierzy. W obu przypadkach, zgodnie z wymogami US Army, uzbrojenie główne to 50-mm armatę automatyczna Northrop Grumman XM913 Bushamaster, oraz sprzężony z nią 7,62-mm karabin maszynowy M240. Dodatkowo, na stropie wieży ma znaleźć się zdalnie sterowany moduł uzbrojenia z 12,7-mm karabinem maszynowym Browning M2HB oraz wyrzutnia przeciwpancernych pocisków kierowanych, prawdopodobnie wyłonionych w programie CCMS-H (Close Combat Missile System-Heavy) na następcę BGM-71 TOW.
Do wymogów należą zawieszenie hydropneumatyczne InArm, sześć par kół nośnych i gąsienice kompozytowe. Napęd ma być hybrydowy lub dostosowany do przyszłej modernizacji w tym zakresie. Do tego wspomniany przy M1E3 system ochrony aktywnej pojazdów XM251.
Jeśli chodzi o aktualny status programu XM30 MICV, to w ramach bieżącego roku fiskalnego zaplanowano przeznaczenie 386 mln USD na budowę prototypów i ich integrację. Z kolei w rządowym projekcie budżetu obronnego NDAA na rok fiskalny 2027 zapisano plan zakupu 19 egzemplarzy przedseryjnych za 547 mln USD, choć nieparzysta liczba dziwi w przypadku dwóch oferentów, zwłaszcza, że wybór jednego z nich ma nastąpić nie wcześniej niż w pierwszym kwartale roku fiskalnego 2028 (czyli ostatnim kwartale roku kalendarzowego 2027). Później, do 2031 wojsko chce kupić 108 egzemplarzy M30 do 2031, a docelowo kilka tysięcy.