28 października portal branżowy Naval News jako pierwszy poinformował, że amerykańska marynarka wojenna (US Navy) podjęła długo oczekiwaną decyzję o integracji bloków wyrzutni pionowego startu dla szybujących pocisków hipersonicznych Intermediate-Range Conventional Prompt Strike (IRCPS) w miejsce dwóch 155-mm/L62 armat automatycznych AGS (Advanced Gun System) na wszystkich trzech niszczycielach rakietowych typu Zumwalt. Pierwsze informacje w tej sprawie pojawiły się na początku stycznia br. (Pociski hipersoniczne na Zumwalcie).
Amerykańska marynarka wojenna podjęła decyzję o integracji szybujących pocisków hipersonicznych Intermediate-Range Conventional Prompt Strike w miejsce 155-mm armat automatycznych AGS na niszczycielach rakietowych typu Zumwalt / Zdjęcie: US Navy
Obecnie, w sekcjach dziobowych niszczycieli rakietowych USS Zumwalt (DDG-1000), Michael Monsoor (DDG-1001) i Lyndon B. Johnson (DDG-1002) znajdują się po dwa specjalne schrony, w których są umieszczone armaty AGS. Ważąca 104 t armata ma szybkostrzelność teoretyczną 10 strz./min., zautomatyzowany system podawania amunicji i jej zapas wynoszący do 750 sztuk (Trzeci Zumwalt na próbach).
Dedykowana do nich amunicja precyzyjna Long Range Land Attack Projectile (LRLAP), zaprojektowana przez spółkę Lockheed Martin, okazała się zbyt droga i cena jednostkowa została oszacowana na od 800 tys. do 1 mln USD (jeszcze w 2004 szacowano, że wyniesie 35 tys. USD). Powodem takiego stanu rzeczy była redukcja pierwotnego zamówienia z 32 na jedynie 3 niszczyciele, dla których AGS została zaprojektowana. Pierwsze doniesienia o rozważaniach na temat osunięcia armat z pokładu Zumwaltów pojawiły się już w grudniu 2018, choć zakup amunicji wstrzymano już dwa lata wcześniej (US Navy usunie AGS z Zumwaltów?).
Dlatego też, w roku fiskalnym 2024 Zumwalty trafią do suchych doków i rozpocznie się ich modyfikacja, w ramach której otrzymają bloki wyrzutni pionowego startu APM (Advanced Payload Module), każdy mieszczący trzy szybujące pociski hipersoniczne IRCPS. W projekcie budżetu obronnego NDAA na rok fiskalny 2022 zapisano, że wstępna gotowość operacyjna nowego uzbrojenia niszczycieli ma zostać osiągnięta do końca 2025. Choć US Navy nie informuje, ile pocisków trafi na pokład z każdego okrętów, to wcześniej sugerowano ich 12 – co oznaczałoby cztery bloki APM, zapewne po dwa za każdą z armat AGS.
Analogiczne wyrzutnie, ale oznaczone jako VPM (Virginia Payload Module) z kontenerami startowymi BWX Technologies/BAE Systems VPT (Virginia Payload Tubes), zostaną zintegrowane z wielozadaniowymi okrętami podwodnymi o napędzie jądrowym typu Virginia Block V, które również zostaną uzbrojone w pociski IRCPS, ze wstępną gotowością do 2027. W dalszej kolejności broń hipersoniczna trafi na duże okręty bojowe (niszczyciele lub krążowniki) następnej generacji o kryptonimie Large Surface Combatant (LSC) (Pociski hipersoniczne dla Virginii).
Program systemu uzbrojenia Intermediate-Range Conventional Prompt Strike jest prowadzony w kooperacji z amerykańskimi wojskami lądowymi (US Army), które planują wdrożyć lądowe, mobilne wyrzutnie Dark Eagle/LRHW (Long Range Hypersonic Weapon). Oba systemu będą współdzielić uniwersalne kadłuby hipersonicznego pocisku szybującego o kryptonimie C-HGB (Common-Hypersonic Glide Body), a różnić się będą dwustopniowym przyspieszaczem rakietowym, dostosowanym do nosiciela (USA: Nieudany test hipersonicznego C-HGB, Dark Eagle: Pierwsze wyrzutnie pocisków hipersonicznych US Army).
Pozostałe uzbrojenie rakietowe Zumwaltów mieści się w dwudziestu modułach po cztery wyrzutnie (łącznie 80 wyrzutni) pionowego startu Mark 57 PVLS (Peripheral Vertical Launch System), znajdujacych się w części rufowej. Są dostosowane do strzelania rakietowymi pociskami przechwytującymi Standard Missile-2 (SM-2) Block IIIAZ, pociskami przeciwlotniczymi RIM-162 ESSM (Evolved Sea Sparrow Missile), a w dalszej kolejności będą strzelać pociskami przeciwokrętowymi Tactical Tomahawk Block IV i ewentualnie Maritime Strike Tomahawk Block V, przeciwlotniczymi/przeciwokrętowymi RIM-174 SM-6 (ERAM), a potencjalnie także manewrującymi AGM-158C LRASM w wersji okrętowej (Dostawy pocisków Tomahawk Block V, Pierwsze próby rakietowe Zumwalta).