W piątek, 29 września, biuro programowe SSP (Strategic Systems Programs) amerykańskiej marynarki wojennej (US Navy) udzieliła dwóch zamówień o łącznej wartości 3,38 mld USD (14,79 mld zł) na dalszy rozwój i wsparcie morskich pocisków balistycznych Lockheed Martin UGM-133 Trident II D5LE, zarówno w US Navy, jak i Royal Navy (brytyjskiej królewskiej marynarce wojennej).
Zdjęcie: US Navy
Pierwsza umowa o wartości 1 200 310 015 USD (4,38 mld zł) została zawarta ze spółką Lockheed Martin Space (część Lockheed Martin) na produkcję kolejnych pocisków Trident II D5, jak i wsparcie techniczne dla już rozmieszczonych przez US Navy i Royal Navy – w przypadku Wielkej Brytanii procedurą FMS (Foreign Military Sales). Poprzednia umowa na produkcję nowych pocisków została zawarta 19 marca 2020 (Produkcja nowych Tridentów).
Obecne prace będą realizowane w Titusville na Florydzie (22,5%), Magna w Utah (18,8%), Denver w Kolorado (14,7%), Kings Bay w Georgii (11,3%), Bangor w Waszyngtonie (9,1%), Sunnyvale w Kalifornii (4,8%), Camden w Arkansas (3,8%), Valley Forge w Pensylwanii (3,3%) i pozostałych lokalizacjach (po mniej niż 1,0%), łącznie 11,7%. Zakończenie prac przewidywane jest na 30 września 2028. Realizacja będzie uzależniona od dostępności środków finansowych.
Druga umowa o wartości 2 183 965 410 USD (8,75 mld zł) została zawarta z Charles Stark Draper Laboratory, z Cambridge w Massachusetts na dalsze wsparcie techniczne i inżynieryjne niezbędne do utrzymania i eksploatacji podsystemu naprowadzania Mark 6 Mod 1 pocisków Trident II D5 oraz wsparcia w zakresie naprowadzania i nawigacji strategicznej oraz kontroli prac badawczo-rozwojowych wymaganych do umożliwienia dalszego rozwoju podsystemu naprowadzania Mark 7 oraz integracji ze strategicznymi okrętami podwodnymi nowej generacji: typu Columbia (US Navy) i Dreadnought (Royal Navy), które będą zastępować, odpowiednio, typ Ohio i Vanguard (Zamówienie na drugą Columbię, Okręty podwodne dla Royal Navy).
Praca będzie wykonywane w Cambridge w Massachusetts (80%), Pittsfield w Massachusetts (5%), Waszyngtonie w Dystrykcie Kolumbii (1%), Odon w Indianie (2%), Huntsville w Alabamie (1%), Cape Canaveral na Florydzie (5%), St. Petersburg na Florydzie (2%) oraz różnych innych lokalizacjach (po mniej niż 1,0% każda, łącznie 4%). Oczekuje się, że prace zakończą się 30 września 2028. W przypadku Wielkiej Brytanii, część wartości umowy, realizowanej procedurą FMS, wynosi 5 180 553 USD (21,88 mln zł). Realizacja pozostałej części umowy będzie uzależniona od dostępności środków finansowych.
Zgodnie z rozpoczętym jeszcze w 2002 programem modernizacyjnym LEP (Life Extension Program) pociski w standardzie UGM-133 Trident II D5LE, a w dalszej kolejności LE2, pozostaną w służbie co najmniej do 2042. W marcu 2021 Wielka Brytania ogłosiła pierwszy od czasu zakończenia zimnej wojny wzrost potencjału odstraszania jądrowego o 40%. Planowane jest zwiększenie liczby głowic termojądrowych Holbrook o mocy 100 kT (operacyjnych i zmagazynowanych) do pocisków balistycznych Trident II D5 ze 180 do 260 egzemplarzy (Wielka Brytania zwiększy arsenał jądrowy).
Warto dodać, że amerykańskie pociski przenoszą obecnie głowice termojądrowe W76-1/Mk.4A o mocy 90 kT, W88/Mk.5 o mocy 455 kT lub nowe W76-2/Mk.4A o zredukowanej mocy 5-6 kT (Głowice jądrowe W76-2 rozmieszczone).
5 czerwca br. spółka Kratos Defense & Security Solutions, Inc. podpisała umowę o wartości 46,7 mln USD (204,33 mln zł) z Oddziałem Dahlgren (Naval Surface Warfare Center Dahlgren Division) dowództwa technicznego NAVSEA (Naval Sea Systems Command) marynarki wojennej USA na przetestowanie materiałów dla nowych głowic bojowych pocisków Tident II D5, które zostaną rozmieszczone na okrętach typu Columbia. Co ciekawe, pociski będą przenoszone inaczej niż na typie Ohio, gdzie są 24 samodzielne kontenery startowe. Columbia będzie dysponować 16 kontenerami, ale zgrupowanymi w czterech modułach CMC (Common Missile Compartment) po cztery kontenery.