W poniedziałek, 18 sierpnia 2025, dowództwo NAVAIR (Naval Air Systems Command) z Patuxent River w Maryland, w imieniu Departamentu Obrony USA, podpisało umowę o wartości 48 107 728 USD (174,727 mln zł) ze spółką Lockheed Martin Missile and Fire Control (część Lockheed Martin) w programie dalszego rozwoju lotniczych pocisków przeciwokrętowych AGM-158C LRASM (Long Range Anti-Ship Missile) do wariantu C-3 o największym zasięgu.
Zdjęcie poglądowe: Lockheed Martin
Aneks nr 0005 zapewni kontynuację jednorazowych prac inżynieryjnych i materiałowych w celu wsparcia działań związanych z przeglądem projektu po jego ukończeniu etapu szczegółowej weryfikację projektu technicznego (Critical Design Review, CDR) oraz testowaniem aktywów niezbędnych do opracowania nowego wariantu pocisku LRASM C-3 dla Marynarki Wojennej USA (US Navy).
Prace będą wykonywane w Orlando na Florydzie (97,5%), Troy w Alabamie (1,5%) oraz Ocali na Florydzie (1%), a ich zakończenie planowane jest na listopad 2026. Fundusze w całości pochodzą z budżetu obronnego NDAA na rok fiskalny 2025 ze środków US Navy na badania, rozwój, testy i ocenę. Zostały uruchomione w momencie zawarcia umowy i nie wygasną z końcem bieżącego roku fiskalnego (do 30 września 2025). Przy czym kontrakt nie został ukończony.
Jeśli chodzi o pociski LRASM, to obecnie produkowane warianty C-1 i C-2 dysponują zasięgiem, odpowiednio, 320-480 km oraz 930 km. Z kolei wariant C-3 ma dysponować zasięgiem nawet do 1600 km. Wariant ma wprowadzać znaczące ulepszenia, choć szczegóły są w dużej mierze niejawne. Wiadomo jednak, że C-3 ma dysponować ulepszoną wymianę danych z innymi platformami (np. satelitami, dronami, okrętami) dla lepszego rozpoznania i koordynacji ataku, jak i algorytmy uczenia maszynowego (sztucznej inteligencji) do autonomicznego podejmowania decyzji w dynamicznych warunkach bojowych, szczególnie w środowiskach o silnych zakłóceniach elektronicznych. Ocenia się, że otrzyma bardziej zaawansowaną głowicę poszukiwawczą w podczerwieni IIR lub radiową RF.
W maju i czerwcu 2024 Lockheed Martin otrzymała trzy umowy o wartości 288 mln USD, 24 mln USD i 45,9 mln USD na rozwój wariantu C-3. Niewykluczone, że otrzyma oznaczenie LRASM-ER (Extended Range).
Jeśli chodzi o program LRASM całościowo, to 31 lipca br. zamówiono cztery serie produkcyjne (9.-12.) pocisków w wersjach C-1/C-2, 21 lipca br. zawarto umowę ramową na wsparcie pocisków będących już w arsenale, a 13 marca br. usługi związane z partiami 9. i 10. Poza amerykańskimi siłami zbrojnymi (USAF i US Navy) na pociski LRASM zdecydowała się dotąd tylko Australia, a zainteresowanie wyrażają Wielka Brytania, Singapur, Kanada, Polska czy Japonia (ta ostatnia rozważa rezygnację z ewentualnego zakupu).
Czytaj także:
- Media: Izrael negocjacje zakup pocisków manewrujących JASSM
- Nowe fundusze na pocisk manewrujący AGM-158D JASSM-XR
- Amerykanie zintegrują samoloty F-16 z pociskami przeciwokrętowymi LRASM
- Pierwsze fotografie F-35C z pociskami AGM-158C LRASM
- Kolejna umowa na seryjne pociski przeciwokrętowe AGM-158C LRASM
- Pierwszy lot F-35B Lightning II z pociskiem przeciwokrętowym LRASM
- Pociski przeciwokrętowe LRASM na uzbrojenie samolotów F-15