We wtorek, 12 maja 2026, dowódca rosyjskich Wojsk Rakietowych Strategicznego Przeznaczenia (RWSN) gen. Siergiej Karakajew zameldował prezydentowi Władimirowi Putinowi o udanym teście ciężkiego, międzykontynentalnego pocisku balistycznego RS-28 Sarmat (indeks GRAU: 15A28; w kodzie DIA/NATO: SS-X-30 Satan 2). Był to drugi udany test najpotężniejszej rosyjskiej rakiety z co najmniej pięciu.
Zdjęcie: Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej
Według rosyjskich źródeł, pocisk został wystrzelony o godz. 11.15 czasu moskiewskiego z państwowego kosmodromu Plesieck w obwodzie archangielskim, a głowice ćwiczebne trafiły w wyznaczone cele na poligonie rakietowym Kura na Kamczatce.
Jednocześnie prezydent Władimir Putin po raz kolejny oświadczył, że system uzbrojenie zostanie oddany do pełnej służby bojowej do końca roku, gdyż wszedł do służby operacyjno-doświadczalnej rozkazem z 1 września 2023. Dowódca RWSN gen. Siergiej Karakajew potwierdził, że wyniki testów pozwolą na oddanie do służby bojowej pierwszego pułku rakietowego z kompleksami Sarmat do końca 2026 w bazie rakietowej Użur-4 w Kraju Krasnojarskim, w której stacjonuje obecnie 62. Dywizja Rakietowa (JW 32441).
Kolejną lokalizację będzie baza rakietowa Dombarowskij (miasto zamknięte ZATO Komarowskij) podporządkowana 13. Dywizji Rakietowej (JW 68545) w obwodzie orenburskim.
16 sierpnia 2022 zamówiono prawdopodobnie około 50 pocisków w celu zastąpienia 46 R-36M2 Wojewoda (indeks GRAU: 15A18; w kodzie DIA/NATO: SS-18 Satan).
Według rosyjskiego prezydenta pocisk jest w stanie poruszać się nie tylko po trajektorii balistycznej, ale także suborbitalnej, co zapewnia zasięg ponad 35 tys. km, a całkowita moc dostarczonej głowicy jest ponad czterokrotnie większa niż jakikolwiek istniejący najpotężniejszy zachodni odpowiednik.
Warto dodać, że już 24 grudnia 2019 Rosjanie informowali, że Sarmat będzie zdolny do wykonania lotu sub-orbitalnego na dystansie nawet 35 000 km, co może oznaczać powrót do koncepcji metody rażenia z orbity cząstkowej (Fractional Orbital Bombardment System, FOBS lub z rosyjskiego: Sistiema Czasticzno-Orbitalnogo Bombomietanija, SCzOB). Oznacza to, że ostatni stopień pocisku z głowicami bojowymi może krążyć na pułapie powyżej 100 km nad Linią Kármána przed ponownym wejściem do atmosfery, co znacznie wydłuża jego zasięg operacyjny. Metoda ta była rozwijana przez ZSRR i USA w czasach zimnej wojny, a ostatnio przez Chiny.
Przypomnijmy, że pierwszy udany test miał miejsce 20 kwietnia 2022, podczas gdy 18 lutego 2023 i 21 września 2024 testy zakończyły się porażką (wszystkie z państwowego kosmodromu Plesieck w obwodzie archangielskim). Początkowo sądzono, że nieudany test z 28 listopada 2025 także dotyczył Sarmata, ale był to prawdopodobnie UR-100NUTTH (choć Rosjanie nie przyznali otwarcie tego).
RS-28 jest rozwijany w ramach programu OKR Sarmat od 2009, ale został ujawniony 1 marca 2018 (przy czym pierwsza próba odpalenia silnika marszowego miała miejsce 27 grudnia 2017). Głównym konstruktorem jest Państwowe Centrum Rakietowe im. akademika W. P. Makiejewa z Miass, w obwodzie czelabińskim, a podwykonawcami KrasMasz z Krasnojarska, ZłatMasz ze Złatoustu, OAO NPO EnergoMasz im. W.P Głuszki, OAO NPO Maszinostrojenija z Reutowa i KB Chimawtomatika z Woroneża.
Pocisk ma 35,5 m długości, 3 m średnicy oraz masę startową 208,1 t. Jest to pocisk trójstopniowy: pierwszy stopień jest napędzany silnikami rakietowymi PDU-99 (wariant RD-274) zasilanymi paliwem ciekłym. Maksymalny zasięg (torem balistycznym) jest szacowany przez Rosjan na 18 000 km, a pocisk ma być zdolny do przenoszenia 10-15 głowic termonuklearnych (ciężkich o mocy 750 kT lub lżejszych) lub nieokreślonej liczby nowych hipersonicznych pocisków szybujących Awangard – ładowność pocisku ma wynosić 10 t. System naprowadzania składa się z nawigacji zliczeniowej, satelitarnej GŁONASS i astronawigacji.
Według różnych źródeł silosy startowe pocisków RS-28 w bazach rakietowych Użur-4 i Dombarowskij mają zostać wyposażone w kinetyczny, aktywny system obrony Mozyr, który ma chronić je przed wyprzedzającym atakiem jądrowym na pułapie do 6 km.
Wideo: Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej via Rutube
Czytaj także:
- SIPRI: Rośnie ryzyko wojną nuklearną w miarę zbrojeń
- Turcja ujawniła międzykontynentalny pocisk balistyczny Yildirimhan
- Budowa prototypowego silosu międzykontynentalnego pocisku balistycznego Sentinel
- Pierwszy w tym roku test międzykontynentalnego pocisku balistycznego Minuteman III
- Iran przeprowadził test międzykontynentalnego pocisku balistycznego Chorramszahr-5