Nie tylko Kydex
Nerka - zwana też „kołczanem prawilności”, czyli wygoda przede wszystkim
Nerka w formacie kołczanu prawilności. Moim zdaniem perfekcyjna metoda noszenia broni na co dzień. Nie przeszkadza. Nie kłóci się z plecakiem – jeśli musisz go założyć. Daje poczucie pewności, że nikt broni/dokumentów/EDC Ci nie zawinie w spożywczaku. A dodatkowym plusem jest to, że jeśli nosisz w niej telefon, możesz przygłuszyć dzwonek: Ty będziesz kulturalniejszy, a ludzie wokół będą wdzięczni.
Zwykle takie zmiany ograniczają się do ich wnętrza. Nie mają więc żadnego wpływu na ogólny wygląd, co sprzyja skrytości przenoszenia broni.
Nerka z wpiętą do wnętrza specjalną lub dostosowaną kaburą nie tylko pozwala na bezpieczne przenoszenie broni, szybkie jej dobycie, ale również – w zależności od swojej proweniencji – będzie pasowała do najróżniejszych sytuacji i stylów ubierania się użytkownika.
Wykonana z ekoskóry i przewieszona przez ramię – najlepiej na skos przez pierś, by nie spadła – skomponowana ze sztruksami i sweterkiem w serek, nie wzbudzi dziwnych spojrzeń u nerda-metroseksualisty pomykającego przez miasto na elektrycznej hulajnodze. Czarna lub czerwona z logiem przypominającym fajkę doskonale pasuje do kreszowego dresu i „adibasów” na siłowni.
Bardziej kolorowa – ukryje broń na plaży czy podczas turystycznej wizyty w nadmorskim kurorcie.
Noszona zaś wokół pasa, nie wzbudzi żadnych podejrzeń, jeśli będzie stanowiła część ubioru pracownika wykonującego dowolną fizyczną pracę lub świadczącego najróżniejsze usługi. No i w końcu prawdziwie skórzana, lekko znoszona – co świadczyć będzie o przywiązaniu użytkownika do niej – to idealny dodatek dla osoby o skroni przyprószonej już siwizną.
Podczas prowadzenia samochodu nerka nie koliduje z czynnościami kierowcy, bez względu na sposób noszenia. RXM od Rugera albo średniej wielkości rewolwer zrobią tutaj robotę.
Uniwersalność takiego rozwiązania nie ogranicza się ledwie do estetycznej różnorodności. Nerki – w zależności od pomysłowości projektanta i producenta – w wygodny i co ważne uporządkowany sposób pozwolą na przenoszenie poza bronią pozostałych ważnych elementów codziennego wyposażenia.
Sling-bag – czyli maksymalistyczne rozwinięcie nerki
Jeśli masz większe EDC lub z jakiegoś powodu odczuwasz głęboką potrzebę targania ze sobą większe strzeladło lub inną broń – może gladiusa, może wakizashi albo niewielką kuszę – to zapomnij o nerce. Sling-bag jest odpowiedzią na Twoje proble… potrzeby.
Slingbag, to taki półplecak. Zaletą jego największą jest fakt, że nadzwyczaj łatwo przerzucić go z pleców na klatkę piersiową i dostać się do wnętrza.
Nazwą tą opisujemy niewielki – zwykle nie przekraczający kilkunastu litrów (choć zdarzają się wyjątki) plecak charakteryzujący się tym, że ma tylko jedną szelkę i nie jest całkowicie symetryczny (są też oczywiście wyjątki). Takie rozwiązanie pozwala na noszenie go na skos przez plecy w pozycji pionowej i szybkie przerzucenie do przodu, na klatkę piersiową, gdzie układa się poziomo. Efekt – możliwość sięgnięcia po jego zawartość bez konieczności zdejmowania. Przy odpowiedniej konstrukcji i zlokalizowaniu kieszeni na broń palną tuż przy plecach, jest to wymarzony sposób na noszenie broni do samoobrony. Osoby o nieco głębszej paranoi mogą zaopatrzyć się w sling-bag wyposażony dodatkowo w kieszeń na tzw. bukłak (pęcherz na wodę) i w niej umieścić miękką płytę balistyczną. Ceramikę o odpowiednio dobranym kształcie również.
Chest-pack: w góry, nad jezioro i na motocykl
Chestpack to rozwiązanie słuszne, zwłaszcza turystycznie. Ten sposób transportu niezbędności codziennych daje wygodę i łatwy do nich dostęp. Może wzbudzać niepotrzebne spojrzenia. Do tego trzeba przywyknąć.
Osobiście często korzystam z tego ostatniego sposobu przemieszczając się na motocyklu. Pozwala mi to przenieść wartościowe przedmioty z kieszeni – co w przypadku jazdy jest nie tylko niewygodne, ale może być niebezpieczne – czy torby zamontowanej na stałe na baku pojazdy w wygodne miejsce, które jednocześnie związane jest nie z kuniem, a z jeźdźcem. Po pierwsze broń (a także dokumenty, portfel, klucze itd…) mam w miejscu łatwo dostępnym, a po drugie zsiadając z motocykla i zostawiając go na parkingu nie mam potrzeby przepakowania całego chabaru, by nie pozostawiać go bez opieki.
Konstrukcja tego typu torby to przede wszystkim stawianie na utylitaryzm.
Równie wygodny jest chest-pack w czasie wycieczek w góry (czy inną najdzikszą dostępną przyrodę). W takim wypadku warto jednak korzystać z dostarczanych przez producenta uprzęży, na których zakładamy taką torbę niezależnie od plecaka.
Chestpack świetnie sprawdza się za kierownicą, bez względu czy prowadzimy rower, motocykl czy quada albo samochód. W takich sytuacjach zapewni bezproblemowy dostęp do niezbędnika.
Dzięki temu w obozowisku czy w czasie odpoczynku pozbywamy się ciężkiego garbu, a esencjonalne z naszego punktu widzenia przedmioty pozostają przy nas w płaskim niewielkim organizerze. Dobywanie zaś broni w taki sposób przenoszonej jest równie szybkie jak z Kydexowej kabury umieszczonej na plate-carrierze. Jednocześnie dobrze jest ona ukryta przed wzrokiem i lepkimi łapkami osób niepowołanych.
Torba na ramię – na listonosza
Torba przewieszona przez ramię z pewnością nie wzbudza podejrzeń.
Dlatego dla sporego grona osób taka torba będzie właściwym rozwiązaniem, jeśli chcą broń – nawet większego gabarytu – mieć przy sobie. Dobór torby może zależeć od wielu czynników. Najłatwiej będzie wyposażyć się w dedykowaną – zaprojektowaną z myślą o CCW. To jednak nie zawsze licuje z poczuciem estetyki potencjalnego nosiciela.
Z pomocą przyjdą w takim wypadku wszelkiego rodzaju wkładki obszyte materiałem czepnym typu rzep lub wycinanym wg standardu MOLLE/PALS. To pozwoli przekształcić właściwie dowolną torbę naramienną w wygodną platformę na taktyczne EDC.
… tymczasem w jej wnętrzu znajdziemy co najmniej dwa wygodne miejsca odpowiednie do bardzo skrytego noszenia broni.
Przy właściwym doborze wkładki/panelu można w sposób niezwykle łatwy przekładać go z jednej torby do drugiej – zbliżone wymiary będą tu jedynym ograniczeniem.
Nad czym warto się zastanowić, dobierając torbę z przeznaczeniem taktyczno-obronnym?
Przede wszystkim wybrać trzeba model, który jest zamykany w sposób jednocześnie pewny (ograniczający dostęp osób niepowołanych) i łatwy w obsłudze dla właściciela. Po drugie dobrze, jeśli na broń możemy przeznaczyć osobną kieszeń – najkorzystniej: zlokalizowaną przy ciele, w której nic więcej nie będzie się znajdowało. Dzięki temu unikniemy sytuacji, w której jakiś losowy przedmiot pociągnie za spust i przyjdzie nam się tłumaczyć, że z winy producenta pistolecik strzelał sam.
Samo dobywanie broni z torby kurierskiej – może nie najszybsze – ale pozwoli w dyskretny sposób przygotować się do użycia broni, wciąż nie wzbudzając niczyich podejrzeń. Dyskretnie – bo a nuż uda się de-eskalować sytuację i broń nie będzie musiała nawet opuścić kabury, a my przez cały czas będziemy gotowi na odparcie ataku.
Jeśli jednak wybór padnie na torbę, która nie ma dedykowanej albo po prostu osobnej kieszeni, w której będziemy przenosili broń, należy większą wagę przyłożyć do zakupu porządnej kabury do zamontowania wewnątrz.
Kolejną rzeczą, która może okazać się istotna, jest możliwość dodatkowego ustabilizowania torby podczas noszenia. Pas nośny oczywiście przerzucamy zawsze na drugie ramię (np.: torba noszona po lewej stronie, pas opiera się na prawym ramieniu), bo to zapobiegnie przypadkowemu zsunięciu się jej na ziemię. Dodatkowo można pomyśleć o zastosowaniu w niektórych sytuacjach dodatkowego zabezpieczenia torby wokół pasa. Tu również: niektóre torby kurierskie są sprzedawane z takim dodatkowym pasem.
Kiedy taki pas będzie przydatny? Przede wszystkim przy korzystaniu z tzw środków indywidualnego transportu: motocykli, skuterów, rowerów czy popularnych ostatnio hulajnóg (tfu!) czy monocykli elektrycznych.
Wbrew temu co podejrzewałem, torba kurierska będzie też niezłym rozwiązaniem na jednoślad. Zwłaszcza, jeśli tak jak w przypadku widocznego na zdjęciu produktu Helikona, ma dodatkowy pasek stabilizujący zapinany wokół pasa.
Warto wtedy mieć torbę blisko ciała – nawet nie ze względu na broń – a na wygodę poruszania się i ustabilizowanie środka ciężkości.