Czternaście nowych projektów obronnych UE w ramach PESCO

16 listopada br. Rada Unii Europejskiej przyjęła decyzję o aktualizacji listy projektów obronnych, które będą realizowane w ramach inicjatywy Stałej Współpracy Strukturalnej PESCO (PErmanent Structured COoperation) Europejskiej Agencji Obrony EDA (European Defence Agency). Zaaprobowano dodanie 14 nowych inicjatyw do listy 46 już realizowanych projektów, począwszy od 11 grudnia 2017 roku.

Rada Unii Europejskiej zaaprobowała dodanie 14 nowych projektów obronnych do listy 46 już realizowanych w ramach inicjatywy Stałej Współpracy Strukturalnej PESCO od 2017 roku. Wśród nich jest m.in. średniej wielkości pół-autonomiczny i opcjonalnie załogowy pojazd nawodny, który będzie integrowany z wieloma modułami misji / Zdjęcie: Thales

Jak podkreśla Rada UE, nowe projekty to kolejny krok w kierunku wspólnego inwestowania i rozwoju w dziedzinie obronności, w szczególności w domeny powietrznej i kosmicznej. Do tej pory 25 państw członkowskich UE podjęło zobowiązania do współpracy na rzecz nowych rozwiązań, technologii w dziedzinie obronności i współpracy obronnej, a po najnowszej decyzji, liczba projektów wzrosła do 60, z których jedna trzecia ma zostać zrealizowana do 2025 roku. Lista pierwszych 17 projektów została zaaprobowana 6 marca 2018, kolejnych 17 – 19 listopada 2018 i następnych 13 projektów – 12 listopada 2019. Jeden z projektów został oficjalnie zamknięty przez uczestników.

Jeśli chodzi o najnowsze inicjatywy, przedstawiają się one następująco:

1. Main Battle Tank Simulation and Testing Center (MBT-SIMTEC), realizowany przez Grecję, Francję i Cypr. Ma na celu utworzenie centrum szkolenia symulacyjnego czołgów w oparciu o istniejącą infrastrukturę w celu zapewnienia szkoleń, testowania i tworzenia nowych taktyk, koncepcji, doktryn i standaryzacji, zdefiniowania specyfikacji dotyczących rozwoju czołgu nowej generacji, jego podkomponentów i dalszego rozwoju możliwości modelowania i symulacji, w tym nawiązywanie kontaktów z ośrodkami szkoleniowymi potencjalnych członków projektu oraz zaprojektowanie/opracowanie modułowego systemu symulacji czołgów w oparciu o sprzęt i oprogramowanie.
2. EU Military Partnership (EU MilPart), realizowany przez Francję, Estonię, Włoch i Austrię. Ma być platformą do wymiany informacji pomiędzy państwami na temat strategii narodowych w zakresie doradztwa wojskowego, szkoleń, wyposażenia i reform.
3. Essential Elements of European Escort (4E), realizowany przez Hiszpanię, Włochy i Portugalię. Ma na celu opracowanie w latach 2035-2045 systemów morskich z zakresu: systemów walki, łączności i wymiany informacji, nawigacji, zarządzania platformami oraz integracji systemu systemów. Ma obejmować takie inicjatywy jak systemy broni przeciwrakietowej, broni wysokoenergetycznych, czujników pasywnych, inteligentnych systemów kontroli uszkodzeń, wielodomenowych systemów dowodzenia klasy C4ISTAR, systemów chmurowych, cyberobrony i cyberataku, zaawansowanej łączności, astronawigacji niezależnej od nawigacji satelitarnej czy bardziej ekologicznych napędów.
4. Medium size Semi-Autonomous Surface Vehicle (M-SASV), realizowany przez Estonię, Francję, Łotwę i Rumunię. Ma na celu opracowanie średniej wielkości pół-autonomiczny i opcjonalnie załogowy pojazd nawodny o wyporności 250-500 t, który będzie integrowany z wieloma modułami misji (takimi jak zwiad i rozpoznanie, zwalczanie okrętów nawodnych i podwodnych czy neutralizacja min morskich). Obszarem działań mają być przede wszystkim wody przybrzeżne, ale nie wykluczono możliwości udziału w ramach morskich grup zadaniowych poza tymi wodami.
5. Strategic Air Transport for Outsized Cargo (SATOC), realizowany przez Niemcy, Czechy, Francję, Niderlandy i Słowenię. Ma na celu uzyskanie zdolności w postaci strategicznego transportu powietrznego dla ponadgabarytowych ładunków. Projekt podzielono na trzy etapy: w krótkim i średnim okresie zostanie określona lista członków projektu i udział podmiotu trzeciego, a następnie harmonizacja wymagań operacyjnych oraz zidentyfikowanie i uzgodnienie wspólnych rozwiązań.
6. Next Generation Small RPAS (NGSR), realizowany przez Hiszpanię, Niemcy, Portugalię, Rumunię i Słowenię. Ma na celu opracowanie nowej generacji taktycznych bezzałogowych statków latających (bsl), do użycia zarówno przez siły zbrojne (w domenie lądowej, powietrznej i morskiej), jak i instytucje cywilne (dla służb bezpieczeństwa publicznego i ratownictwa). Ma charakteryzować się autonomiczną pracą, pionowym startem i lądowaniem, zasięgiem do 200 km i czasem lotu w zakresie 5-10 godzin. Otwarta i modułowa architektura ma pozwolić na przenoszenie wielu typów ładunków, takich jak czujniki optoelektroniczne, systemy zasilania czy łączności bliskiego i dalekiego zasięgu.
7. Rotorcraft Docking Station for Drones, realizowany przez Francję i Włochy. Ma na celu opracowanie platformy do przenoszenia, wypuszczania i odławiania ze śmigłowców wielu bezzałogowców klasy mikro i mini (zapewne działających w roju – przyp. red.).
8. Small Scalable Weapons (SSW), realizowany przez Francję i Włochy. Ma na celu opracowanie nowych systemów niskokosztowej broni lekkiej, której skalowalna amunicja będzie cechować się zdolnością tzw. amunicji krążącej. Ma być integrowana z załogowymi i bezzałogowymi platformami powietrznymi i razić cele nieopancerzone i lekko opancerzone w ruchu, przy minimalnych stratach pobocznych i sterowaniem za pomocą dwukierunkowego łącza danych w trybie ręcznym (Man-In-The-Loop).
9. Air Power, realizowany przez Francję, Grecję i Chorwację. Ma na celu zwiększenie zdolności bojowych dla samolotów wielozadaniowych. W ramach projektu zostanie scharakteryzowane, które komponenty technologiczne będą potrzebne dla zapewnienia przewagi powietrznej systemów w przyszłości i zostaną zidentyfikowane podsystemy, które zostaną zintegrowane w celu modernizacji platform powietrznych.
10. Future Medium-size Tactical Cargo (FMTC), realizowany przez Francję, Niemcy i Szwecję. Ma na celu opracowanie średnie wielkości samolotu transportowego, który będzie uzupełnieniem dla A400M-180 Atlas. Ma charakteryzować się możliwością startu i lądowania z krótkich i nieprzygotowanych lotnisk.
11. Cyber Ranges Federations (CRF), realizowany przez Estonię, Bułgarię, Finlandię, Francję, Włochy, Łotwę i Luksemburg. Ma na celu zwiększenie zdolności, możliwości i szkoleń w zakresie obrony cybernetycznej, koordynację wspólnych szkoleń i realizacji celów badawczo-rozwojowych w tym zakresie.
12. Automated Modelling, Identification and Damage Assessment of Urban Terrain (AMIDA-UT), realizowany przez Portugalię, Hiszpanię i Francję. Ma na celu opracowanie systemu/narzędzia/wyposażenia do szybszego mapowania i identyfikacji celów w terenach zabudowach oraz redukcji strat pobocznych. Będzie ono wykorzystywane przez planistów, dowódców i analityków w procesie podejmowania decyzji oraz realizacji szkoleń.
13. Common Hub for Governmental Imagery (CoHGI), realizowany przez Niemcy, Hiszpanię, Francję, Litwę, Luksemburg, Niderlandy, Austrię i Rumunię. Ma na celu ustanowienie wspólnego centrum ułatwiającego wymianę niejawnych, rządowych danych obrazowych  na poziomie europejskim między państwami członkowskimi a instytucjami UE, w pełni korzystając z zasobów Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej (SatCen).
14. Defence of Space Assets (DoSA), realizowany przez Francję, Niemcy, Włochy, Austrię, Polskę, Portugalię i Rumunię. Ma na celu zwiększenie efektywności operacyjnej UE w domenie kosmicznej, poprzez jak najlepsze wykorzystanie obecnych i przyszłych zasobów kosmicznych dzięki wielodomenowym zdolnościom w dostępie do aktywów kosmicznych, w tym działań w kosmosie, obrony kosmicznej i szkoleń w zakresie kosmicznych operacji wojskowych.