Podstawowe informacje o Armsan ArmTac RS-S1
Inspiracja Sajgą
RS-S1, samopowtarzalna strzelba w kalibrze 12, to dość wierna kopia fabrykatu Koncernu Kałasznikova (dziś już Grupy Kałasznikow) – Sajgi 12. Podobnie jak ona, a zarazem karabinek AK, do działania wykorzystuje system odprowadzenia części gazów prochowych przez boczny otwór w lufie z długim ruchem tłoka. Ryglowanie odbywa się poprzez obrót zamka, a w zamek wbudowano dwa rygle. Broń wyposażono w mechanizm uderzeniowy kurkowy z ukrytym kurkiem.
Zmiany w ArmTac RS-S1
Ania o ArmTac RS-S1: Lubię strzelby samopowtarzalne
Bartek o Armsan ArmTac RS-S1: Nie lubię strzelb samopowtarzalnych
Brak chemii z Wieprem
Moim pierwszym kontaktem z samopowtarzalnymi strzelbami gładkolufowymi był sławny rosyjski Mołot Wiepr. Nie chciał on ni cholery i za żadne skarby świata działać na niczym poza potwornie mocnymi brenekami. Sprzedałem bez żalu za połowę wartości – byle pozbyć się tego szybko.
Zapoznanie z ArmTac
Kolejna była, a w zasadzie jest, Saiga. Ta przynajmniej działa, ale nie zachwyca ergonomią. Gdzieś po drodze zostałem właścicielem Mossberga 930 i bardzo próbuję się z nim rozstać, mimo że działa bez zarzutu. Dlaczego? O tym na koniec.
Armtac RS-S1 trafił do mnie na krótko i przyjąłem go bez entuzjazmu. W moich rękach strzelał w zasadzie każdym rodzajem amunicji, którym go karmiłem, poza – co oczywiste – najlżejszymi nabojami trapowymi. Ale poprawnego działania na tym rodzaju amunicji nie należy wymagać od samopowtarzalnych strzelb, które nie są specjalnie rusznikarsko do tego przystosowane. W mojej opinii taki rodzaj broni służy do walki i samoobrony, a do tego potrzeba dużej naważki prochu, która ciężkiemu ładunkowi grubego śrutu, loftki albo solidnej kuli nada miażdżącą cel energię. I do takich warunków konstruowana jest tego typu broń.
Jak zmniejszyć wrażliwość na amunicję
Przy lżejszej amunicji sportowej miałem delikatne problemy na samym początku mojej znajomości z ArmTaciem, ale po przeprowadzeniu dogłębnego rozeznania i naukowej analizy (czytaj: spędzeniu wieczoru z domową nalewką i YouTube) odkryłem, że przyczyną problemów jest znajdująca się na żerdzi sprężyny blaszka mająca zabezpieczać wnętrze komory zamkowej przed zanieczyszczeniami. Po usunięciu tego elementu problemy ustały: Armtac działa poprawnie na każdej amunicji o naważce śrutu równej lub przekraczającej 28 g.
Problematyczny magazynek pudełkowy ArmTac RS-S1
Mimo że broń działa poprawnie, wygląda nieźle i kosztuje relatywnie niewiele, nie jestem nią zachwycony. Tak, jak większość strzelb opartych na konstrukcji kałacha, z pominięciem Wiepra, gdzie problem był inny, piętą achillesową są magazynki i manualne operacje związane z nimi. Po pierwsze: magazynki są albo olbrzymie, albo mało pojemne. 9- czy 10-nabojowe pudełko jest tak długie i nieporęczne, że niemalże nie ma możliwości wygodnego przenoszenia kilku sztuk po torze na zawodach, a o warunkach bojowych lepiej nawet nie wspominać.
Po drugie: szczęki magazynków zbudowane są w taki sposób, że podpinając go do gniazda, trzeba pokonać opór jego sprężyny – pierwsza sztuka amunicji wystaje z magazynka bardzo mocno i wpinając magazynek do gniazda, trzeba amunicję znajdującą się w nim mocno ugnieść. To, w połączeniu z faktem, że magazynek podpina się tak jak w AK (tj. ząb z przodu i zatrzask z tyłu), nie sprzyja ani szybkości, ani precyzji. Problem znika dopiero, jeśli wymienia się magazynek z zamkiem broni zablokowanym w tylnym położeniu. Odpada więc taktyczne doładowanie na zamkniętym zamku, z nabojem w komorze, a to w znacznym stopniu utrudnia taktykę na torze.
