20 lutego br. podczas morskich targów obronnych NAVDEX 2023, organizowanych równolegle z Międzynarodową Wystawą Obronną i Konferencją IDEX 2023 w Abu Zabi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, należąca do grupy EDGE spółka stoczniowa Abu Dhabi Ship Building (ADSB) ogłosiła zawarcie umowy o wartości 1 mld EUR (4,75 mld zł) na budowę trzech korwet rakietowych projektu BR71 Mk II dla marynarki wojennej Angoli (Marinha de Guerra Angolana, MGA).
Grafika: EDGE/ADSB
Umowa przewiduje również dostawę niesprecyzowanej liczby mniejszych jednostek pływających, ale nie poinformowano jakie projektu i przeznaczenia, a także bezzałogowców Al Sabr S-100 (licencyjnych Schiebel Camcopter S-100), które dostarczy spółka ADASI, także część grupy EDGE. Co ciekawe, wśród podwykonawców zamówienia okrętowego ma być m.in francuska spółka CMN Naval, która zbuduje pierwszą korwetę, podczas gdy pozostałe powstaną już w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, w stoczni ADSB w Abu Zabi o powierzchni 330 tys. m kw. Dostawa pierwszej korwety ma nastąpić w 2025, natomiast ostatniej w 2027.
Chalid Al Breiki, prezes ds. platform i systemów w grupie EDGE powiedział:
Podpisanie umowy eksportowej o wartości 1 miliarda euro stanowi doniosłe osiągnięcie zarówno dla EDGE, jak i ADSB. Pokazuje to nasze strategiczne podejście i niezachwiane zaangażowanie w zwiększanie eksportu krajowego zgodnie z dyrektywą w sprawie przywództwa ZEA.
David Massey, dyrektor generalny ADSB, dodał:
W ADSB odczuwamy ogromną dumę z podpisania umowy eksportowej o wartości 1 miliarda euro. Korweta BR71 MKII to wysoce zaawansowany okręt zdolny do wykonywania wielu misji w celu zabezpieczenia wybrzeża Angoli o długości 1600 km. Z niecierpliwością oczekujemy spełnienia wymagań operacyjnych marynarki wojennej Angoli i wzmocnienia ich zdolności morskich, jednocześnie poszerzając możliwości rozwoju ADSB.
Na bazie projektu BR71 Mk II powstało sześć korwet rakietowych typu Baynunah o długości 71 m, szerokości 11 m, zanurzeniu 2,8 m i wyporności 930 t, na licencji francuskiej spółki Constructions Mecaniques de Normandie. Okręty były wcześniej oferowane Arabii Saudyjskiej i Katarowi, a obecnie spółka koncentruje swoje wysiłki marketingowe w Indonezji i na Filipinach (Patrolowce Falaj 3 dla ZEA).
BR71 Mk II jest napędzany czterema silnikami wysokoprężnymi, których moc jest przenoszona na cztery pędniki wodnostrumieniowe KaMeWa, co zapewnia prędkość maksymalną do 30 w. i zasięg do 2500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej wynoszącej 12 w.
Głównym uzbrojeniem okrętów będą wyrzutnia 8 francuskich pocisków przeciwokrętowych MBDA Exocet MM40 Block 3, natomiast głównym czujnikiem wielofunkcyjny radar 3D Leonardo Kronos Naval. Obronę przeciwlotniczą zapewnią 8-komorowa wyrzutnia pocisków MBDA VL MICA oraz podwójna wyrzutnia MBDA SPIMM (Self-Protection Integrated Mistral Module) z pociskami Mistral. Uzbrojenie artyleryjskie będą stanowić 76 mm/L62 armata morska Leonardo OTO Melara wraz z dwoma zdalnie sterowanymi systemami uzbrojenia. Okręt otrzyma też dwie łodzie RHIB.
Marynarka Wojenna Angoli dysponuje obecnie 6 kutrami rakietowymi projektu 205ER Moskit/Osa II (od 1982) oraz 6 kutrami torpedowymi projektu 206 Sztorm/Szerszeń (od 1976). Uzupełniają je małe jednostki patrolowe: 6 typu Argos, 5 typu Aresa PVC-170, 2 typu Pulicat, 5 typu Bellatrix, 4 typu Mandume, 3 typu Patrulheiro i 2 typu Namacurra. Do tego 2 niszczyciele min projektu 1258 Korund/Jewgienija, 4 okręty desantowe projektu 770 (polskie), 1 typu Alfange, 1 typu Landing Craft Tank oraz 10 typu LDM-400. Są to okręty zbudowane głównie w ZSRR, Portugalii, Polsce czy USA, ale mocno już przestarzałe.
Co ciekawe, w grudniu 2013 władze Angoli miały plan pozyskania używanych okrętów z Hiszpanii: lekkiego lotniskowca Princicpe De Asturias (R 11), okrętu desantowego Pizzaro (L 42) typu Newport, korwety Diana (F 32) typu Descubierta (przebudowanego na okręt dowodzenia siłami przeciwminowymi), a także okrętów patrolowych Chilreu (P 61) typu Chilreu oraz Ízaro (P 27) typu Anaga. Plan był zbyt ambitny jednak i go zarzucono.