W niedzielę, 8 lutego 2026, tajwańska centralna agencja prasowa CNA poinformowała, że Siły Powietrzne Republiki Chińskiej (Zhōnghuá Mínguó Kōngjūn, ROCAF) planują pozyskanie w USA dziesięciu średnich samolotów transportowych Lockheed Martin C-130J Super Hercules, w związku że najstarsze posiadane C-130H przekroczyły już okres eksploatacji 40 lat.
Zdjęcie poglądowe: Staff Sgt. Jeremy McGuffin, USAF
Początkowo dowództwo ROCAF planowało modernizację floty 19 samolotów transportowych C-130H (dwudziesty egzemplarz to wariant wyspecjalizowany w zakresie rozpoznania elektronicznego ELectronic INTelligence/ELINT – przyp. red.) w ramach programu Taiwushan-3. Jednak wczoraj ogłoszono, że z powodu różnic w kosztach, zakupionych zostanie od Stanów Zjednoczonych 10 fabrycznie samolotów C-130J, które początkowo będą służyć razem z młodszymi C-130H.
Dowództwo podkreśliło, że wymagania te wynikają z zagrożeń ze strony głównego przeciwnika, Chińskiej Republiki Ludowe, i aktualnego stanu operacyjnego floty, a ich celem jest zbudowanie sił odpowiednich do działań obronnych.
ROCAF zakupiły partiami 20 samolotów transportowych C-130H (egzemplarz o nr seryjnym 1310 rozbił się w 1997) oraz jeden wspomniany, zmodyfikowany samolot C-130HE Faraon. Pierwsza partia 12 samolotów transportowych C-130H weszła do służb w 1984.
Siły Powietrzne pierwotnie planowały modernizację posiadanych C-130H o kryptonimie Taiwushan-3 w latach 2025–2030. Kluczowe elementy obejmowały integrację nowych interfejsów w kabinie pilotów, ulepszone możliwości morskich operacji poszukiwawczo-ratowniczych (SAR), nowe symulatory, ulepszony system nawigacji GPS, system raportowania pozycji samolotów oraz zapobiegania kolizjom. Jednak cały program został anulowany.
Źródła wojskowe poinformowały CNA, że decyzja ta była spowodowana głównie względami finansowymi. Oprócz wysokich kosztów aktualizacji oprogramowania, konstrukcja płatowca wymagała również wzmocnienia, a dalsza eksploatacja najstarszych egzemplarzy wiąże się z ryzykiem. Dlatego planuje się, że nowe C-130J będą wykonywać wymagające misje, takie jak loty nocne, podczas gdy starsze jedynie rutynowe zadania transportowe.
C-130J, w porównaniu do C-130H, otrzymał w pełni cyfrowe wyposażenie kabiny pilotów (glass cockpit), mocniejsze, bardziej oszczędne silniki turbośmigłowe Rolls-Royce AE 2100D3 o mocy 4637 KM każdy w miejsce Allison T56-A-15 o mocy 4590 KM, co poprawia zasięg operacyjny oraz skraca drogę startu i lądowania, a także większą ładowność i zredukowaną załogę, a niektóre wersje także winglety redukujące jeszcze bardziej zużycie paliwa.
C-130J jest oferowany w czterech podstawowych wariantach, skonfigurowanych obecnie do 19 misji. Prototyp C-130J został oblatany 5 kwietnia 1996. W służbie w amerykańskich siłach zbrojnych od 1999. Został opracowany po fiasku programu Advanced Medium STOL Transport, który miał na celu budowę następcy C-130 Hercules. Wariant C-130J-30 charakteryzuje się wydłużonym kadłubem z 29,79 do 34,37 m.
13 listopada 2025 Departament Stanu USA zgodził się na potencjalną sprzedaż pakietu części i komponentów m.in. do samolotów C-130H, użytkowanych przez ROCAF.
Jeśli chodzi o eksport, to w ostatnich latach na zakup C-130J Super Hercules i ich wariantów wyspecjalizowanych, takich jak tankowce powietrzne, zdecydowały się Meksyk, Turcja (używanych od Wielkiej Brytanii), Egipt, Filipiny, Australia, Nowa Zelandia, Niemcy i Francja.