W poniedziałek, 22 czerwca 2026, włoska spółka Leonardo i turecka Baykar Makina poinformowały, że w ramach inicjatywy o nazwie K-SWARM dotyczącej zaawansowanych możliwości współpracy załogowej-bezzałogowej CUC-T (Crewed-UnCrewed Teaming), przeprowadziły serię wspólnych lotów samolotów szkolno-bojowych M-346 i bezzałogowca bojowego Bayraktar Kızılelma.
Zdjęcia: Leonardo
Próby na żywo pozwoliły ocenić i zweryfikować współpracę i koordynację podczas operacji dzięki zaawansowanym algorytmom nowej generacji. Przejście od symulacji do operacji na żywo, wykorzystujące podejście inżynierii cyfrowej, stanowiło kluczowy krok w demonstracji zaawansowanych rozwiązań i technologii programu. Możliwości zademonstrowane podczas prób stanowią istotny czynnik rozwoju przyszłych systemów lotnictwa bojowego i stanowią fundament ewolucji samolotów bojowych obecnej generacji.
Leonardo i Baykar Makina poczyniły ważny krok w rozwoju zdolności CUC-T oraz taktyki działań w roju, po pomyślnym zakończeniu pierwszej fazy testów na żywo w ramach programu K-SWARM. Celem programu jest zaprojektowanie i rozwinięcie interoperacyjności między statkami powietrznymi załogowymi i bezzałogowymi.
Współpraca bojowa staje się coraz bardziej kluczowym czynnikiem rozwoju przyszłych systemów powietrznych i elementem ewolucji myśliwców obecnej generacji. Dzisiejsza konstrukcja systemu współpracy załogowej/bezzałogowej (CUC-T) stanowi jeden z fundamentalnych elementów transformacji narzędzi wojskowych i bezpieczeństwa we wszystkich dziedzinach. Ma ona znaczenie nie tylko technologiczne, ale także operacyjne, doktrynalne i przemysłowe. Testy przeprowadzono w maju br. w jednym z ośrodków Baykar Makina, a mianowicie centrum testowego i szkoleniowego Çorlu w prowincji Tekirdağ w Turcji. W kampanii testów w locie wzięły udział dwa samoloty M-346 – należący do Leonardo samolot szkolno-bojowy M-346FA, a włoski samolot szkolenia zaawansowanego T-346A pełnił rolę samolotu pościgowego – oraz bezzałogowy samolot myśliwski Bayraktar Kızılelma.
Działania testowe obejmowały serię misji mających na celu ocenę algorytmów najnowszej generacji, a także odpowiednich taktyk i procedur opracowanych przez Leonardo w laboratoriach innowacji w dziedzinie awioniki, kontroli lotu (Avionic, Flight Control Innovation Labs) oraz laboratorium koncepcyjnym i możliwości produktu (PC2LAB) w Turynie, połączonych z symulatorem pełnej misji M-346 w Venegono we Włoszech. Równolegle, wykorzystując najnowocześniejsze oprogramowanie i sprzęt w zakładach Baykar, turecki partner zintegrował zaawansowane możliwości inteligentnej autonomii floty z algorytmami CUC-T. Zaawansowane możliwości autonomii systemu Kızılelma znacznie uprościły proces integracji, umożliwiając bezproblemową implementację i szybkie wdrożenie.
Zostały one wdrożone podczas lotów formacyjnych M-346 z Kızılelma, wspierając walidację zaawansowanej współpracy i koordynacji różnych platform bojowych i systemów powietrznych, ponieważ program oznaczał przejście od symulacji do operacji na żywo.
Zaawansowany system wymiany danych łączem radiowym umożliwił synchronizację wszystkich danych współdzielonych między platformami M-346 i Kızılelma, chronionych przez platformę taktyczną Leonardo GCC. Ta autorska platforma cyberobrony chroni i monitoruje systemy w czasie rzeczywistym, umożliwiając skuteczne dowodzenie i kontrolę nad zaplanowanymi formacjami lotniczymi.
Podczas kampanii lotniczej, po autonomicznym kołowaniu i starcie, Kızılelma autonomicznie dołączył do M-346FA, wykorzystując algorytmy Smart Fleet Autonomy opracowane przez laboratorium Hardware-in-the-Loop (HIL) spółki Baykar, umożliwiając załogowemu samolotowi przejęcie pełnej kontroli nad bezzałogowym statkiem powietrznym. Korzystając z nowo opracowanego, w pełni zintegrowanego pokładowego systemu awionicznego, załoga M-346 dowodziła różnymi formacjami, które były autonomicznie wykonywane przez Kızılelma za pośrednictwem dedykowanego systemu komputerowego dla załóg i bezzałogowców. Różne manewry i formacje, w tym zmiany pozycji, separacje i ponowne dołączenia, zostały pomyślnie przetestowane, a Kızılelma precyzyjnie reagowała na polecenia M-346.
Testy prowadzone w Çorlu były wynikiem szeroko zakrojonych i intensywnych prac przygotowawczych, w tym pilotów i techników, prowadzonych wspólnie przez kilka miesięcy przez zespoły Leonardo i Baykar. Te szeroko zakrojone prace pozwoliły na osiągnięcie wymaganego poziomu integracji technicznej systemów, opracowanie scenariuszy testowych, walidację algorytmów oraz zapewnienie bezpiecznego i efektywnego zarządzania testami i ich realizacji.
Zgromadzone dane i analizy odegrały kluczową rolę w określeniu kolejnych kroków programu K-SWARM, który wkracza w bardziej złożone operacje, wymagające większej świadomości sytuacyjnej i współdziałania zasobów „jako jeden” w dążeniu do celów misji.
Udoskonalenie i dojrzałość technologii sztucznej inteligencji, algorytmów i procedur współpracy CUC-T umożliwi systemom bezzałogowym stopniowe przejście od zdalnego pilotażu do autonomii, w celu zmniejszenia obciążenia pilotów i zwiększenia efektywności misji przy jednoczesnym zachowaniu pełnej kontroli i możliwości podejmowania decyzji. W nadchodzących miesiącach planowane są nowe testy o rosnącej złożoności i dodatkowych funkcjach.
Pierwsza faza testów dowodzi solidnego partnerstwa między Leonardo i Baykar oraz ich odpowiednich kompetencji technologicznych i przemysłowych. Potwierdza to przewagę konkurencyjną firm w tej dziedzinie i stanowi konkretny krok w kierunku rozwoju kluczowych zdolności dla nowoczesnych operacji powietrznych w warunkach wielodomenowych.
Bayraktar Kızılelma
Odrzutowy bojowy bezzałogowiec Bayraktar Kızılelma był znany wcześniej jako MİUS (Muharip İnsansız Uçak Sistemi, tur. bojowy bezzałogowy system powietrzny). Pierwszy z prototypów oblatano 3 grudnia 2022.
Zgodnie z informacjami producenta, Bayraktar Kizilelma osiąga pułap praktyczny 12 000 m, przy maksymalnej masie startowej 5987,4 kg, z czego 1500 kg wynosi jego ładowność (w tym 1000 kg na uzbrojenie). Ma 14,7 m długości, 10 m rozpiętości skrzydeł i 3,3 m wysokości. Długotrwałość lotu wynosi 5-6 godzin.
Zakłada się trzy warianty seryjnego bezzałogowca, w zależności od napędu. Kızılelma-A będzie zdolny do prędkości zbliżonych do naddźwiękowych dzięki ukraińskiemu silnikowi turbowentylatorowemu Iwczenko-Progress AL-25TLT. Kızılelma-B będzie latać z prędkością ponaddźwiękową, napędzany ukraińskim silnikiem AL-322F i wreszcie Kızılelma-C będzie napędzany dwoma silnikami AL-322F. Nie wykluczono także zastosowania w przyszłości rodzimych silników TEI TF-6000. Kızılelma-B będzie wyposażony zatem w silnik o 2,5-krotnie większym ciągu, co znacznie odróżnia go pod względem parametrów technicznych od Kızılelma-A. Dzięki temu będzie możliwy start z pokładu nowego śmigłowcowca desantowego TCG Anadolu (L-400) bez konieczności wykorzystania katapulty, a dzięki rampie startowej.
Bezzałogowiec charakteryzuje się autonomicznym startem i lądowaniem, zredukowanym przekrojem radarowym (RCS, Radar Cross-Section), dużą zwrotnością, działaniem w zasięgu (LOS) i poza zasięgiem wzroku (BLOS), możliwością startu i lądowania z lotniskowców i innych okrętów lotniczych z płaskim pokładem, wysoką świadomością sytuacyjną dzięki radarowi AESA i wewnętrznymi komorami uzbrojenia.
W listopadzie 2025 przeprowadzono pierwsze testy przechwytywania i zestrzeliwania celów powietrznych.
M-346FA
Jak informuje włoska spółka Leonardo, M-346FA może służyć w misjach bliskiego wsparcia wojsk lądowych (CAS – Close Air Support), także ze wsparciem cyfrowym (CAS-D), air policing / obrony własnej przestrzeni powietrznej, przechwytywania celów wolno lecących, naprowadzania z powietrza na cele naziemne (FAC-A – Forward Air Support – Airborne), bojowych misji poszukiwawczo-ratowniczych (CSAR – Combat Search And Rescue), izolowania, w tym izolowania pola walki (BAI – Battlefield Air Interdiction), lotniczego wsparcia taktycznego działań morskich (TASMO – Tactical Air Support for Maritime Operations), a także rozpoznania (RECCE) (Leonardo modernizuje M-346 Master do standardu Block 20).
M-346FA zadebiutował podczas Międzynarodowego Salonu Lotniczego w Paryżu w dniach 19–25 czerwca 2017 jako rozwinięcie M-346FT (Fighter Trainer). Otrzymał mechanicznie skanującą wielomodową stację radiolokacyjną Grifo-M-346 (wariant Grifo-S), pracującą w kilku trybach, między innymi trybie SAR i ISAR (Inverse Synthetic-Aperture Radar) oraz system samoobrony Preatorian DASS (Defensive Aids Sub-System).
M-346FA dysponuje siedmioma węzłami uzbrojenia o łącznym udźwigu 3000 kg (przy maksymalnej masie startowej 9700 kg), a producent oferuje integrację z pociskami rakietowymi klasy powietrze-powietrze IRIS-T i AIM-9L/X Sidewidner, klasy powietrze-ziemia Brimstone, przeciwokrętowymi Marte ER oraz bomby niekierowane Mark 82 Snake Eye, bomby kierowane laserowo GBU-12 Paveway II, GBU-49 Enhanced Paveway II, Paveway IV, Lizard 2+ i Lizard 4, kierowane za pomocą sygnału GPS bomby GBU-3 i Lizard 4, a także zasobniki dla rakiet niekierowanych i działek.
Załoga ma do dyspozycji łącze wymiany danych Link-16, wyświetlacze nahełmowe HMD (Helmet Mounted Display), systemy rozpoznania, oznaczenia celu i walki radioelektronicznej. M-346FA korzysta także z wszystkich zaawansowanych funkcji wersji szkolnej M-346, w tym z możliwości integracji w środowisku live-virtual-constructive (LVC), czyli szkoleń wykorzystujących połączenie realnych oraz wirtualnych obiektów. Obejmuje to współpracę realnego samolotu w powietrzu z symulatorami na ziemi, z włączeniem wirtualnych sił własnych i agresora, umożliwiając w ten sposób szkolonym pilotom trening w bardzo złożonych scenariuszach taktycznych (Leonardo zaprezentowała zaawansowaną kabinę samolotu M-346 Block 20).
Samolot jest zdolny do prowadzenia patroli bojowych z pełnym obciążeniem uzbrojenia przez 2 godziny 40 minut na dystansie do 185 km od bazy macierzystej. W przypadku operacji rozpoznawczych, z dwoma dodatkowymi zbiornikami paliwa, zasobnikiem rozpoznawczym i dwiema rakietami powietrze-powietrze do samoobrony, zasięg wzrośnie do 890 km, przy czym w obu przypadkach jest możliwe przeprowadzenie tankowania w powietrzu, celem dalszego zwiększenia zasięgu i długotrwałości lotu.
🔴#LDO_PR #Leonardo and @BaykarTech set a major milestone for advanced Crewed/UnCrrewed capability development with successful first K-SWARM live trials. https://t.co/WKZtLHugbM pic.twitter.com/uomPsBc46N
— Leonardo (@Leonardo_live) June 22, 2026
Czytaj także:
- ITPS Canada zamówiła M-346T Block 20
- Tureckie bezzałogowce bojowe Bayraktar Kızılelma do Indonezji
- Paris Air Show 2025: Powstaje LBA Systems
- Leonardo i Baykar zbudują razem bsl nowej generacji
- Turecki Baykar Makina przejmuje włoskiego Piaggio Aerospace
- Lekkie samoloty szkolno-bojowe Leonardo M-346F Block 20 dla Indonezji
- Austria sfinalizowała umowę na 12 samolotów szkolno-bojowych Leonardo M-346FA
- Brazylia zainteresowana M-346FA Master