W piątek, 3 kwietnia 2026, w indyjskiej bazie morskiej w Wiśakhapatnam w stanie Andhra Pradesh we wschodniej części kraju, minister obrony Rajnath Singh uczestniczył w ceremonii przyjęcia do służby w Marynarce Wojennej (Bhāratīya Nau Senā) dwóch nowych okrętów: trzeciego strategicznego okrętu podwodnego zmodyfikowanego typu Arihant, czyli INS Aridhaman (S4) oraz czwartej fregaty rakietowej typu Nilgiri projektu 17A, czyli INS Taragiri (F41).
Zdjęcie: Ministerstwo Obrony Indii
Choć uroczystość skupiła się na wprowadzeniu fregaty nowej generacji do służby, to cichym bohaterem był właśnie okręt podwodny o napędzie jądrowym, będący najnowszym elementem morskiego komponentu odstraszania nuklearnego Indii.
Zwłaszcza, że nowy strategiczny okręt podwodny jest większy od poprzedników zbudowanych w programie Advanced Technology Vessel: wprowadzony do służby w sierpniu 2016 prototypowy INS Arihant (S2) ma 111,6 m długości, 6000 t wyporności i przenosi 12 pocisków balistycznych K-15 Sagarika lub 4 pociski K-4, podobnież drugi będący w służbie od sierpnia 2024 – INS Arighaat (S3).
Omawiany Aridhaman (S4) i przechodzący próby morskie Arisudan (S5) stanowią podserię o wydłużonym kadłubie do 130 m, zwiększonej wyporności do 7000 t oraz przenoszącej dwa razy większą jednostkę uzbrojenia głównego: 24 pociski K-15 Sagarika lub 8 pocisków K-4.
Rodzina morskich pocisków balistycznych serii K (jak Kalami) składa się z modelu K-15 Sagarika (alternatywnie B-05 i PJ-08), który przenosi 1000-klogramową głowicę konwencjonalną lub jądrową o nieznanej mocy na dystans 750 km oraz większych K-4, przenoszących 2500-kologramową głowicę jądrową o nieznanej mocy na dystans do 3500 km.
Nie są to zatem systemy strategiczne, jak w przypadku pocisków tej klasy największych mocarstw (USA, Rosji, Chin, Francji i Wielkiej Brytanii), ale w planach są pociski K-5 (2000 kg głowica jądrowa przenoszona na dystans 5000-8000 km) oraz K-6 (3000 kg głowice jądrowe w układzie MIRV przenoszona na dystans 8000-10 000 km). O ile te pierwsze trafią jeszcze na jednostki typu Arihant w ramach przezbrojenia, to te drugie również na 4-6 planowanych okrętów podwodnych nowej generacji S5, które będą przenosić po 12 pocisków.
Zdjęcie: MDL
Jeśli chodzi o fregaty rakietowe projektu P17A, to wprowadzony wczoraj INS Taragiri (F41) uzupełnia trzy pierwsze jednostki: INS Nilgiri (F33), który jest w służbie od stycznia 2025 oraz INS Himgiri (F34) i INS Udaygiri (F35) – obie od sierpnia 2025. Jeszcze w tym roku do służby wejdą: przechodząca próby morskie Mahendragiri (F38), przekazana na próby Dunagiri (F36) i zwodowana Vindhyagiri (F42). Wprowadzenie wszystkich siedmiu okrętów będzie oznaczać sfinalizowanie programu, za który odpowiadają spółki stoczniowe Mazagon Dock Limited (MDL) w Bombaju oraz Garden Reach Shipbuilders & Engineers (GRSE) w Kalkucie. Okręty są oferowane Brazylii jako uzupełnienie czterech fregat typu Tamandaré, opartych na niemieckim projekcie A-100 MEKO.
Okręty typu P17A mają po 149 m długości, 17,8 m szerokości, 5,22 m zanurzenia i 6670 t wyporności. Napęd stanowią dwa silniki wysokoprężne MAN Diesel 12V28/33D STC o mocy 6 000 kW każdy i dwie turbiny gazowe General Electric LM2500. Główne uzbrojenie stanowią pociski przeciwlotnicze Barak-8ER w 32-komorowych wyrzutniach pionowego startu, 8-komorowe wyrzutnie pocisków manewrujących PJ-10 BrahMos do zwalczania celów nawodnych i lądowych, 127-mm armata automatyczna OTO Melara i wyrzutnie torped. Pozostałe wyposażenie stanowią sonar kadłubowy BEL Humsa-NG i pakiet systemu walki radioelektronicznej BEL Ajanta oraz jeden śmigłowiec wielozadaniowy HAL Dhruv lub Sea King Mk. 42B. Załoga składa się z 35 oficerów i 115 marynarzy.
Czytaj także: