W czwartek, 18 grudnia 2025, Federalne Ministerstwo Obrony Niemiec poinformowało, że tego samego dnia komisja budżetowa (Haushaltsausschuss) parlamentu (Bundestagu) zatwierdziła finansowanie wniosków dla 30 programów zakupowych na rzecz sił zbrojnych (Bundeswehry) o łącznej wartości prawie 50 mld EUR (210,77 mld zł).
SPz Puma / Zdjęcie: Bundeswehra
Bojowe wozy piechoty SPz Puma
Zakontraktowano 200 dodatkowych egzemplarzy SPz Puma w ramach nowej umowy ramowej na 254 pojazdy. Przypomnijmy, że w ramach pierwszej umowy ramowej zakontraktowano 405 egz., a od 2020 planowano pozyskanie drugiej partii liczącej 229 pojazdów (teraz zwiększono o 25). W maju 2023 zamówiono pierwsze 50 Puma S1 z dostawami w latach 2025-2027.
Uwzględniono oddzielnie także zakup dodatkowej 30-milimetrowej amunicji wielozadaniowej do armaty automatycznej Rheinmetall MK 30-2/ABM, będącej głównym uzbrojeniem SPz Puma. Maksymalna dostępna ilość została zwiększona do maksymalnej zgodnie z prawem zamówień publicznych. Zakontraktowano też środki do konwersji bojowych wozów piechoty Puma do wariantu S1 oraz zakup seryjny symulatorów strzelania i szkolenia bojowego oraz rozbudowę możliwości prototypu symulatora.
Kołowe transportery opancerzone CAVS
W ramach międzynarodowego programu CAVS (Common Armored Vehicle System), fińska spóła Patria Oyj wraz z niemieckimi partnerami, Defence Service Logistics (DSL; część KNDS: Krauss-Maffei Wegmann+Nexter Defense Systems) i Flensburger Fahrzeugbau Gesellschaft (FFG), dostarczą łącznie 876 kołowych transporterów opancerzonych Patria 6×6 w czterech wariantach za ponad 2 mld EUR (w tym 1 mld EUR zamówienia podstawowego), obejmujących 120-mm ciężkie moździerze samobieżne NEMO (New Mortar), wozów kierowania ogniem i transporterów wyposażonych w zdalnie sterowane modułu uzbrojenia Kongsberg Protector RS4. Dostawy rozpoczną się już w 2026, tak aby gotowość operacyjna została ogłoszona do 2029.
Patria Oyj odpowiada za projekt, budowę i wsparcie techniczne wariantów pojazdów, które wybrano, podczas gdy DSL we Freisen i FFG w swoich obiektach we Flensburgu (FFG) i Kirchen (Jungenthal Wehrtechnik, JWT) zapewnią lokalne wsparcie inżynieryjne, produkcyjne i w zakresie cyklu życia w Niemczech.
Zdjęcie: Patria Oyj
Niemcy formalnie dołączyły do programu jako pełnoprawny członek 30 stycznia br. (w lipcu zadeklarowano zakup docelowo nawet 3500 egz. – przyp. red.), a fińska spółka Patria Oyj otrzymała wcześniej zamówienia na ponad 1000 pojazdów i dostarczyła ponad 250 także do Finlandii (ze 161 pojazdami oznaczonymi jako XA-300 zamówionymi), Szwecji (435 egz. zamówionych, z czego 34 dostarczono), Łotwy (ponad 256 pojazdów zamówionych, z których pierwsze już są w służbie) oraz Danii (ze 129 egz. zamówionymi). We wrześniu 2025 do programu dołączyły Wielka Brytania i Norwegia.
Poza programem, Łotwa sfinansowała dostawę 42 pojazdów do Ukrainy. Według deklaracji Patrii ze stycznia 2023 zainteresowanie ich modułowym pojazdem opancerzonym w układzie 6×6 wyrażają także Słowacja, Czechy i Japonia. Na początku września zainteresowanie dołączeniem do programu CAVS wyraziła Litwa.
Moździerze samobieżne RCH 155 na podwoziu GTK Boxer
Parlament zatwierdził zakup 84 egzemplarzy 155-mm haubic kołowych RCH 155 AGM na podwoziu GTK Boxer 8×8 w wariancie B0 za 1 mld EUR, w tym 4 prototypów i 80 egz. seryjnych z dostawami w latach 2028-2030. Co ciekawe, planowany jest zakup kolejnych 149 dział za 2 mld EUR w 2026 (łącznie 233 egz.) w ramach umowy ramowej na 500 egz. (pozostałe 267 trafi do zainteresowanych państw sojuszniczych na zasadach wynegocjowanych dla Bundeswehry). System został wybrany w 2023 w ramach programu Zukünftiges System Indirektes Feuer mittlere Reichweite (ZukSysIndF mRw), czyli Przyszły System Ognia Pośredniego Średniego Zasięgu.
Warto dodać, że 28 grudnia 2025 Wielka Brytania zamówiła pierwsze 3 z 72 planowanych dział tego typu (zapotrzebowanie szacuje się na 200-240 egz.; wcześniej była mowa o 116), a zainteresowanie wyrażają Włochy, Królestwo Niderlandów i Hiszpania (zapotrzebowanie na 36 egz.). Na zakup haubic RCH 155 AGM zdecydowały się dotąd Katar (prawdopodobnie 12 egz. w ramach wymiany za PzH 2000 dla Ukrainy) i Szwajcaria (prawdopodobnie 32 egz. na nowym podwoziu Piranha IV Heavy Mission Carrier 10×10), a 54 egzemplarze dla Ukrainy finansują Niemcy. Obecnie system ten jest oferowany w USA w ramach nowego programu samobieżnych haubic SPH-M (Self-Propelled Howitzer Modernization).
Zdjęcie: KNDS Deutschland
RCH 155 AGM (Remote Controlled Howitzer 155 Artillerie-Geschütz-Modul) to w zasadzie system wieżowy, który może być integrowany z różnymi podwoziami, oprócz bazowego GTK Boxer. W maju 2021 zaprezentowano wariant na nowej generacji samochodzie ciężarowym RMMV HX3, z wyraźnie zmodyfikowanym modułem AGM. To w pełni zautomatyzowana haubica o długości 52 kalibrów i donośności maksymalnej do 54 km przy zastosowaniu amunicji kierowanej (Vulcano czy Excalibur) z przewożonym zapasem amunicji do 30 sztuk. Szybkostrzelność wynosi 9 pocisków na minutę. W zależności od podwozia, maksymalna masa bojowa systemu wynosi mniej niż 39 ton (dla GTK Boxer).
Inne zamówienia
- umowa ramowa na dodatkowe zestawy przeciwlotnicze IRIS-T SLM;
- radarowy system satelitarny SPOCK 1 (SAR Space System for Persistent Operational Tracking Stage 1), który dostarczą polsko-fińska spółka ICEYE i niemiecka grupa Rheinmetall AG (tworzące spółkę joint venture Rheinmetall ICEYE Space Solutions) za 1,7 mld EUR;
- nowa umowa w programie samolotów rozpoznania radioelektronicznego PEGASUS (PErsistent German Airborne SUrveillance System): wdrożenie systemu w 2027, testy operacyjny, wojskowy GPS, dodatkowy sprzęt do tymczasowego centrum rozpoznawczo-operacyjnego oraz kontenerowy system przygotowania i monitorowania misji;
- kolejna umowa w programie pocisków manewrujących dalekiego zasięgu Taurus Neo, która kładzie podwaliny na rozpoczęcie produkcji seryjnej również dla kilku państw sojuszniczych;
- zakup umundurowania i sprzętu osobistego do wyposażenia żołnierzy oraz balistycznego sprzętu ochronnego (hełmów i kamizelek) dla pracowników cywilnych Bundeswehry;
- wykonanie opcji do umów wykonawczych dotyczące celowników optycznych ELCAN SpecterDR 1-4x do karabinków G95 i akcesoriów (zwiększenie limitu produkcyjnego);
- zakup dodatkowych lotniczych pocisków rakietowych dalekiego zasięgu MBDA Meteor;
- zakup zmodernizowanych ciężkich torped DM2A5 jako głównego uzbrojenia nowych okrętów podwodnych U212CD (Common Design);
- dzierżawa dodatkowych cywilnych śmigłowców Airbus H135, w tym symulatorów do szkolenia i pakietu dalszej edukacji pilotów Luftwaffe;
- zwiększenie liczby wyrzutni i pocisków kierowanych dla zestawów obrony przeciwrakietowej Arrow-3 (Hetz-3) najwyższego szczebla, który otrzymał oznaczenie AWS-G (Arrow Weapon System-Germany).
- wykonanie opcji do umowy wykonawczej na dodatkowe rakietowe pociski przechwytujące PAC-3 MSE do zestawów obrony powietrznej MIM-104 Patriot; modernizacja wyrzutni M903 dostosowująca je do tych pocisków, zestawów do transportu generatorów prądotwórczych oraz pojazdów transportowych i transportowo-załadowczych z ciągnikami siodłowymi;
- umowa ramowa z umową na czas określony na produkcję i dostawę opancerzonych pojazdów dowodzenia i pojazdów specjalistycznych klasy 2 typu Eagle V 4×4;
- umowa ramowa na zakup 80 średnich pojazdów rozpoznawczych i bojowych AGF-2 (Aufklärungs- und Gefechtsfahrzeugen Spezialkräfte) oraz średnich pojazdów wsparcia taktycznego UFK (Unterstützungsfahrzeugen) dla Dowództwa Sił Specjalnych (Kommando Spezialkräfte) na bazie niderlandzkich Defenture Mammoth (w tym 49 w ramach zamówienia podstawowego i 31 w ramach opcji) jako następców pojazdów Serval;
- dostawa kolejnych opancerzonych ambulansów na bazie pojazdów Eagle V 6×6;
- dwa kontrakty na nowo opracowane komponenty sprzętowe dla niemiecko-hiszpańskiego radaru Captor E-Scan Common Radar System Mk.1 (ECRS Mk.1) z anteną z aktywnym skanowaniem elektronicznym AESA (Active Electronically Scanned Array) oraz wielokanałowym odbiornikiem dla samolotów wielozadaniowych Eurofighter Tranche 2 i 3A:
- środki na rozwój i zakup specjalnego sprzętu operacyjnego i sprzętu testowego dla systemu samoobrony EuroDASS Praetorian DASS samolotów Eurofighter;
- umowa na dostawę, modyfikację i eksploatację wielozadaniowych samolotów (Samolot wielomisyjny, MMA) do zadań globalnego rozpoznania ruchomych celów dla Dowództwa Sił Specjalnych;
- modernizacja fregat rakietowych F123 Brandenburg w obszarze walki radioelektronicznej i odpowiednia modernizacja powiązanego centrum operacyjnego i szkoleniowego;
- modernizacja technologii przetwarzania sygnałów i danych stosowanej w stacjonarnych radarach obrony powietrznej typu Remote Radar Post (RRP-117), które służą jako czujniki dalekiego zasięgu i są częścią systemu zintegrowanej obrony powietrznej i przeciwrakietowej NATO (NATINAMDS) w Europie.
- zakup dodatkowych bezzałogowców rozpoznawczych Falke;
- zakup ośmiu morskich, bezzałogowych statków latających General Atomics MQ-9B SeaGuardian, klasy MALE (Medium Altitude Long Endurance, średniego pułapu o dużej długotrwałości lotu) dla Marynarki Wojennej (Deutsche Marine) do rozpoznania morskiego i zwalczania okrętów podwodnych z bojami sonarowymi.