W środę, 15 października 2025, jak przekazały media indonezyjskie, minister obrony tego państwa Sjafrie Sjamsoeddin poinformował na briefingu prasowym o planach zakupu w Chinach 42 samolotów wielozadaniowych Chengdu J-10CE.
Chengdu J-10C / Zdjęcie: Shang Jieyan, Siły Powietrzne Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej
Będą wkrótce latać nad Dżakartą – przekazał minister obrony Indonezji na pytania o zainteresowanie rządu pozyskaniem chińskich samolotów wielozadaniowych. Dalszych szczegółów nie podał.
Przypomnijmy, że podczas 15. targów lotniczych China International Aviation & Aerospace Exhibition (Airshow China) w Zhuhai k. Hongkongu (12-17 listopada 2024), dowódca tamtejszych wojsk lotniczych (Tentara Nasional Indonesia Angkatan Udara, TNI-AU) marszałek lotnictwa Mohamad Tony Harjono wraz z delegacją oglądali eksportowy wariant samolotu, J-10CE.
Następnie, 27 maja br. w wywiadzie dla lokalnych mediów poinformował, że rozważany jest zakup chińskich samolotów. Trzy dni później minister obrony Sjafrie Sjamsoeddin podczas rozmowy z ambasadorem Indonezji w Chinach Djauhari Oratmangunem omawiał gotowość wysłania indonezyjskich pilotów do Chin w celu szkolenia na J-10CE.
2 września br. prezydent Indonezji Prabowo Subianto powiedział, że rozważa się zakup 42 egzemplarzy, a 18 września br. szef Biura Informacji Wojskowej w Ministerstwie Obrony, generał brygady Frega Wenas Inkiwirang, potwierdził na konferencji prasowej, że zakup J-10CE jest nadal rozważany. Budżet programu to 9 mld USD.
Chengdu J-10 zdobywa kolejne rynki
W ostatnim czasie pojawiły się informacje, że zakup J-10CE negocjuje Iran, a na zakup zdecydowały się Egipt i Sudan. Poza Pakistanem, który zamówił 25 egzemplarzy, wariant bazowy J-10C służy w samych Chinach: 220 J-10C, obok 236 starszych J-10A i 55 J-10B oraz 77 szkolno-bojowych J-10S.
J-10C został oblatany w kwietniu 2014. Został opracowany przez korporację Chengdu wraz z Instytutem nr 611 jako zmodernizowana odmiana J-10B. W porównaniu z nim, nowy wariant charakteryzuje się zmodyfikowanym płatowcem. Zmiany mają pozwolić na poprawienie manewrowości oraz zmniejszyć przekrój radarowy. W samolocie zabudowano stację radiolokacyjną z anteną z aktywnym skanowaniem elektronicznym (AESA) o zasięgu 170 km. Tajwańska centralna agencja prasowa CNA informowała w listopadzie 2016, że płatowiec nowego wariantu J-10 ma pochłaniać część fal radarowych, utrudniając wykrycie przez stacje radiolokacyjne.
W lipcu 2017 informowano, że J-10C zostały zintegrowane z nowym uzbrojeniem. Ujawniono wówczas fotografię samolotu, przenoszącego najnowsze, aktywnie naprowadzane radarem, wspomniane, pociski PL-15, a także nieco starsze, naprowadzane na podczerwień, pociski krótkiego zasięgu PL-10.
Samoloty J-10C weszły do chińskiej służby formalnie 16 kwietnia 2018, a pod koniec kwietnia 2021 zmodernizowane egzemplarze z rodzimymi zmodyfikowanymi silnikami turbowentylatorowymi Shenyang-Liming WS-10B Taihang zadebiutowały na ćwiczeniach wojskowych – w miejsce rosyjskich Liulka-Saturn AŁ-31FN.
Indonezyjski miszmasz
Decyzja władz w Dżakarcie powoduje, że TNI-AU może stać się użytkownikiem znacznej liczby typów samolotów bojowych.
11 czerwca br. podczas 11. targów Indo Defence 2025 Expo & Forum w Dżakarcie, prezydent Turcji Recep Tayyip Erdoğan ogłosił, że Indonezja zamówiła 48 samolotów TF Kaan, co szacuje się na około 10 mld USD. 24 lipca podczas 17. międzynarodowych targów przemysłu obronnego IDEF 2025 w Stambule, lokalne spółki PT Republik Aero Dirgantara i PT Dirgantara Indonesia zostały włączone do łańcucha dostaw.
Wcześniej, 10 lutego 2022 zamówiono we Francji 42 samoloty Dassault Rafale F4 z opcją na 24 kolejne.
Jednocześnie, Indonezja podtrzymuje plany zakupu koreańskich KF-21 Boramae, ale nie jest jasne ile to będzie egzemplarzy (pierwotnie zapotrzebowanie szacowano na ok. 50 egz., ale udział Dżakarty w programie został organiczny). Nadal też nie sfinalizowano zakupu 24 amerykańskich Boeing F-15IDN (lokalne oznaczenie F-15EX Eagle II).
Co ciekawiej, rozważano też zakup używanych 9 jednomiejscowych samolotów bojowych Mirage 2000-5EDA i 3 dwumiejscowych szkolno-bojowych Mirage 2000-5DDA, wycofywanych ze stanu katarskich emirskich wojsk lotniczych (Al-Quwwat Al-Jawiyah Al-Amiriyah Al-Qatariyah), ale ostatecznie 4 stycznia 2024 zrezygnowano z tego kroku – miało to być rozwiązanie pomostowe.
Wcześniej, pod uwagę brano też ofertę Lockheed Martin z F-16C/D Block 72, po tym jak zrezygnowano z, już zamówionych, 11 rosyjskich Su-35S, a także 15 używanych austriackich Eurofighter Typhoon Tranche 1, co jednak wywołało polityczną burzę w kraju.
TNI-AU dysponują obecnie 11 Su-30MK/MK2, 5 Su-27SK/SKM, 23 F-16C/D Block 52RI oraz odbierają zmodernizowane F-16AM/BM Block 15 OCU (9 z 10 egzemplarzy). Ostatnio wycofano 16 przestarzałych samolotów myśliwskich Northrop F-5E/F Tiger II, z których tylko kilka miało być zdolnych do wykonywania lotów. Z powodu wojny rosyjsko-ukraińskiej, embarga na Rosję i braku części zamiennych na rynku pojawiają się problemy z dalszym utrzymaniem samolotów rodziny Su-27/30. Uzupełnieniem floty są lekkie samoloty szturmowe: 13 koreańskich KAI T-50i (+6 zamówionych), 13 brazylijskich Embraer A-29 Super Tucano i 29 brytyjskich BAE Hawk 209.