Broń laserowa w końcu w Wojsku Polskim? Agencja Uzbrojenia rozpoczyna badanie rynku

W poniedziałek, 30 marca 2026, Agencja Uzbrojenia opublikowała informację o zamiarze przeprowadzenia wstępnych konsultacji rynkowych dla zadania Laserowy system broni skierowanej energii (LSBSE).

Grafika: Lockheed Martin

Jak czytamy w zaproszeniu, termin składania wniosków o udział we wstępnych konsultacjach rynkowych minie 30 kwietnia 2026. Planowany termin ich przeprowadzenia: również do 30 kwietnia 2026.

Wstępne konsultacje rynkowe będą obejmowały w szczególności następujące obszary dotyczące przyszłego  zamówienia LSBSE o zasięgu minimum 1 km oraz minimum 3 km:

• Oceny możliwości spełnienia przez oferowany system laserowy wstępnie określonych wymagań, parametrów i funkcjonalności dla obu wariantów;
• Sprecyzowanie uwarunkowań dotyczących systemu zabezpieczenia logistycznego, bezpieczeństwa dostaw szkolenia;
• Oszacowanie kosztów pozyskania eksploatacji i wycofania systemu;
• Wstępne ustalenie terminów pozyskania systemu;
• Możliwość dopuszczenia transferu technologii wykorzystanej w LSBSE;
• Poziom gotowości technologicznej (TRL) oferowanego produktu;
• Wskazanie czy oferowany produkt wykorzystywany jest w silach zbrojnych wraz z informacją o użytkowniku i zakresie zastosowania;
• Pochodzenie oraz posiadanie praw własności wykorzystanych komponentów, wskazanie ograniczeń eksportowych;
• Oczekiwana formuła realizacji kontraktu (B2B, G2G);
• Inne według potrzeb.

Wykaz parametrów i funkcjonalności dla LSBSE o zasięgu minimum 1 km:

Wykaz parametrów i funkcjonalności dla LSBSE o zasięgu minimum 3 km:

Analiza

Analiza możliwości wprowadzenia wysokoenergetycznego systemu broni laserowej w Wojsku Polskim nie jest nowa. 12 lipca 2019 ówczesny Inspektorat Uzbrojenia MON (obecnie Agencja Uzbrojenia) opublikował zapytanie o informację (RFI) w sprawie zakupu systemu broni laserowej do rażenia bezzałogowych statków latających (bsl) oraz nieopancerzonych celów naziemnych o kryptonimie Laser, posadowionego na podwoziu gąsienicowym lub kołowym, zdolnej do przerzutu drogą powietrzną, morską i lądową. System miał stać się w przyszłości elementem obrony powietrznej bardzo krótkiego zasięgu. Faza analityczno-koncepcyjna badania rynku zakończyła się 31 lipca tego samego roku, a do zakupu nie doszło.

Wcześniej, 18 czerwca 2014 Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) ogłosiło konkurs na wykonanie projektów w ramach strategicznego programu badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności bezpieczeństwa państwa pod nazwą Nowe systemy uzbrojenia i obrony w zakresie energii skierowanej, obejmujący m.in. laserowe systemy rażenia. Z dostępnych informacji wiadomo, że poszczególne projekty realizowano w ścisłej kooperacji z podmiotami gospodarczymi i ośrodkami naukowo-badawczymi.

Jednakże w tamtym okresie prace nad systemami laserowymi prowadzono w siedmiu państwach i były dość eksperymentalne. Obecnie takowe są realizowane w kilkunastu samodzielnie bądź z pomocą innych, a kilka systemów jest już w służbie i przeszło chrzest bojowy. Należy wymienić tu wymienić:

• USA: HELIOS, ODIN, LWSD Mk 2 Mod 0, IFPC-HEL, HELCAP, DEIMOS, DE M-SHORAD, MEHEL 2.0, CLaWS, DG HELWS, HEL TVD, SHiELD i LOCUST;
• Chiny: LW-30, nieznany system okrętowy, LALDS, Shen Nung/Silent Hunter 3000/5000, OW5-A10, OW5-A30 czy najnowsze OW5-A50 i LY-1),
• Wielką Brytanię: DragonFire i HELWS,
• Francję: DEW,
• Niemcy: HELWS, Skyranger 30 HEL i MILOS-D,
• Izrael (Iron Beam, Lite Beam i HPL w wersjach stacjonarnej i lotniczych XCalibur i Sting),
• Rosję (Piereswiet, wyprodukowany w pięciu egzemplarzach, oraz chiński Shen Nung/Silent Hunter 3000, który trafił także do Iranu i Arabii Saudyjskiej),
• Ukrainę (Tryzub),
• Grecję (HELW),
• Koreę Płd. (Laser-Based Anti-Aircraft Weapon Block-I),
• Japonię (bez nazwy),
• Turcję (LSS, Gökberk, ALKA, Jarmol i Nazar),
• Pakistan (niepotwierdzone),
• Indie (Laser Directed Weapon(DEW) MK-II(A), Surya i DURGA II),
• Białoruś (Szafran),
• Singapur (Apollo, zamówiony przez Królestwo Niderlandów i Koreę Płd.).