Odpowiednio, 8 i 9 listopada 2025, agencje prasowe Bloomberg i Reuters poinformowały, powołując się na dokumenty budżetowe, że Federalne Ministerstwo Obrony Niemiec planuje wykorzystanie opcji i dokupienie w europejskiej spółce Airbus Helicopters (część grupy Airbus) 20 egzemplarzy lekkich śmigłowców wielozadaniowych H145M w wersji szturmowej LKH (Leichter Kampfhubschrauber) do 62 wcześniej zakontraktowanych.
Pierwszy niemiecki H145 LKH / Zdjęcie: Airbus Helicopters
Jak czytamy, Niemcy wydadzą 931 mln EUR (3,943 mld zł) na kolejne 20 śmigłowców, które mają zostać dostarczone w ciągu dwóch lat, począwszy od 2027, jak wynika z rządowego dokumentu. Zobowiązanie finansowe, o którym po raz pierwszy poinformowała agencja Bloomberg, znajduje się w dokumencie niemieckiego Ministerstwa Finansów, który ma zostać przedstawiony komisji budżetowej (Haushaltsausschuss) parlamentu (Bundestagu). Reuters zapoznał się z nim w niedzielę.
Ministerstwo Obrony Niemiec odmówiło komentarza agencji Reuters w sprawie zamówienia, twierdząc, że nie może omawiać planów zamówień przed ich debatą w parlamencie.
Jest to rozszerzenie opcji z umowy ramowej, zatwierdzonej przez parlament 13 grudnia 2023, która opiewa na 62 śmigłowce w ramach zamówienia podstawowego i 20 w ramach omawianej opcji – łącznie 82 egzemplarze. H145M w konfiguracji LKH są pozyskiwane jako rozwiązanie pomostowe w celu zastąpienia 53 szturmowych wiropłatów Eurocopter EC665 Tiger UHT (Unterstützungshubschrauber).
Co ciekawe, 15 wiropłatów z kolejnej umowy będzie służyć do zadań bojowych, a pozostałe pięć do szkolenia sił specjalnych – a zakup zostanie pokryty ze specjalnego funduszu utworzonego na początku tego roku w celu sfinansowania pilnej modernizacji niemieckich sił zbrojnych.
Zamówienie niemieckie przyniesie korzyści wielu innym spółkom zaangażowanym w wyposażanie śmigłowców, takim jak Hensoldt, która dostarczy wyposażenie do walki radioelektronicznej i systemy noktowizyjne. Niemiecki rząd szacuje, że całkowity koszt utrzymania i eksploatacji całej floty 82 śmigłowców wyniesie prawie 3 mld EUR (12,71 mld zł) do 2048.
Tymczasem, 18 listopada 2024 Airbus Helicopters informowała, że pierwszy H145M został przekazany do niemieckich sił zbrojnych, gdzie posłuży jako wzór do skonfigurowania szturmowych wiropłatów LKH. Wcześniej, 27 września został on oblatany w ośrodku produkcyjnym Airbus Helicopters Deutschland GmbH w Donauwörth w Bawarii (a w sierpniu rozpoczęto szkolenia pilotów).
Zdjęcie: Jakub Link-Lenczowski, MILMAG
W bieżącym roku pierwsze śmigłowce miały trafić do bazy lotniczej w Bückeburgu, gdzie mieści się Międzynarodowe Centrum Szkolenia Śmigłowców (Internationale Hubschrauberausbildungszentrum). Później, do 2028, będą trafiać do jednostek liniowych w Niederstetten, Fritzlar i Faßbergu oraz Laupheim.
Śmigłowce zostaną wyposażone w elektroniczne systemy samoobrony, ochronę balistyczną lub dodatkowe wyposażenie do użytku w środowisku morskim oraz wyposażenie rozpoznawcze w postaci czujników optoelektronicznych. Umożliwią one załogom latanie w dzień i w nocy.
Pierwsze postulaty aby zastąpić problematyczne Tigery lekkimi H145M uzbrojonymi w przeciwpancerne pociski kierowane (prawdopodobnie Spike LR2/ER2) i pociski powietrze-powietrze do samoobrony (Stinger), pochodzące z wewnętrznych dokumentów Federalnego Ministerstwa Obrony pojawiły się w prasie 20 marca 2023. Zwolennikiem zakupu był sekretarz ds. uzbrojenia w resorcie obrony Benedikt Zimmer, który argumentował, że ten typ jest już użytkowany. Zgodnie z najnowszymi informacjami, śmigłowce zostaną zintegrowane z pociskami kierowanymi Euro-GATR.
Od 2015 Bundeswehra jest użytkownikiem 15 zmilitaryzowanych H145M LUH SOF, pełniących rolę lekkich śmigłowców wsparcia sił specjalnych Kommando Spezialkräfte (KSK), dzięki systemowi uzbrojenia HForce. 13 grudnia 2018 zamówiono 7 śmigłowców w wersji transportowej i poszukiwawczo-ratowniczej H145 LUH SAR (Light Utility Helicopter Search and Rescue), których dostawy rozpoczęły się niemal równo rok później.
Co ciekawe, przed decyzją o wdrożeniu LKH był plan zamówienia 64 H145M. 26 lutego 2020 informowano, że z tej puli 48 miałoby trafić do wojsk lądowych, w tym 24 do szkoleń w miejsce 13 H135 P2+ i drugie 24 do wsparcia ogniowego w ramach trzech pułków lotniczych jako LUH Streitkrafte i służyć do bojowych misji poszukiwawczo-ratowniczych, łącznikowych, transportu lub ewakuacji medycznej. Pozostałymi, tj. 16 śmigłowcami miałyby podzielić się ze sobą wojska lotnicze i marynarka wojenna.
H145M to wielozadaniowy śmigłowiec wojskowy zapewniający możliwość realizacji szerokiej gamy misji. Na całym świecie wiropłaty z rodziny H145 dostarczone w liczbie ponad 2000 egzemplarzy wylatały dotychczas 8 miliona godzin. Śmigłowce te są używany przez wojska lądowe, siły powietrzne i organy ścigania na całym świecie w najbardziej wymagających misjach. Napędzany dwoma silnikami Safran Arriel 2E, H145 jest wyposażony w cyfrowy system sterowania silnikiem (FADEC). Posiada cyfrową awionikę Helionix, która w połączeniu z innowacyjnymi rozwiązaniami zarządzania danymi lotu oraz wydajnym czteroosiowym autopilotem, znacząco redukują obciążenie pilota podczas realizacji misji. Szczególnie niski ślad akustyczny sprawia, że H145 jest najcichszym śmigłowcem w swojej klasie.
Poza Niemcami, wariant zmilitaryzowany H145M zamówiły Luksemburg, Belgia, Ekwador, Serbia, Węgry, Brunei, Irlandia i Cypr, a obecnie jest on oferowany Polsce we współpracy z lokalnym przemysłem, w programie 24 szkolnych wiropłatów w programie pozyskania zintegrowanego systemu szkolenia pilotów śmigłowców bojowych.