W czwartek, 5 marca 2026, francuska spółka stoczniowa CMN Naval (Constructions Mécaniques de Normandie) poinformowała na portalu LinkedIn, że dzień wcześniej w jej stoczni Cherbourg-en-Cotentin odbyła się uroczystość chrztu i wodowania prototypowej korwety rakietowej Ekuikui II (F 300) typu BR71 Mk II, przeznaczonej dla Angoli.
Zdjęcia: CMN Naval via LinkedIn
W ceremonii uczestniczyli zarząd CMN Naval z prezesem Serge Quaranta na czele, a także przedstawiciele należącej do emirackiej grupy EDGE spółki stoczniowej Abu Dhabi Ship Building (ADSB), która zleciła budowę jednostki oraz zamawiającego, czyli Marynarki Wojennej Angoli (Marinha de Guerra Angolana, MGA).
Przypomnijmy, że 20 lutego 2023 podczas morskich targów obronnych NAVDEX 2023, organizowanych równolegle z Międzynarodową Wystawą Obronną i Konferencją IDEX 2023 w Abu Zabi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, spółka ADSB ogłosiła zawarcie umowy o wartości 1 mld EUR (wówczas 4,75 mld zł) na budowę m.in. trzech korwet rakietowych projektu BR71 Mk II dla Angoli. Kontrakt dotyczył również niesprecyzowanej liczby mniejszych jednostek pływających oraz bezzałogowców Al Sabr S-100 (licencyjnych Schiebel Camcopter S-100), które dostarczy spółka ADASI, także część grupy EDGE.
Co warte podkreślenia o ile prototyp powstał we Francji, to dwie kolejne korwety już powstają w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Palenie pierwszych blach Ekuikui II (F 300) miało miejsce w grudniu 2023, natomiast stępkę położono w marcu 2024. Przekazanie okrętu ma nastąpić w październiku 2026 (pierwotnie zaplanowano na 2025). Jeśli chodzi o okręty budowane w ZEA, to planowane dostawy mają nastąpić w kwietniu i październiku 2027.
Na bazie projektu BR71 Mk II powstało sześć korwet rakietowych typu Baynunah o długości 70,3 m, szerokości 11 m, zanurzeniu 2,8 m i wyporności 930 t, na licencji francuskiej spółki Constructions Mecaniques de Normandie. Okręty były wcześniej oferowane Arabii Saudyjskiej i Katarowi, a obecnie spółka koncentruje swoje wysiłki marketingowe w Indonezji i na Filipinach (EDGE zbuduje patrolowce oceaniczne Falaj 3 dla Kuwejtu).
BR71 Mk II jest napędzany czterema silnikami wysokoprężnymi, których moc jest przenoszona na cztery pędniki wodnostrumieniowe KaMeWa, co zapewnia prędkość maksymalną do 30 w. i zasięg do 2500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej wynoszącej 12 w. Autonomiczność wynosi 15 dni.
Głównym uzbrojeniem okrętów będą wyrzutnia 8 francuskich pocisków przeciwokrętowych MBDA Exocet MM40 Block 3, natomiast głównym czujnikiem wielofunkcyjny radar 3D Leonardo Kronos Naval. Obronę przeciwlotniczą zapewnią 8-komorowa wyrzutnia pocisków MBDA VL MICA oraz podwójna wyrzutnia MBDA SPIMM (Self-Protection Integrated Mistral Module) z pociskami Mistral. Uzbrojenie artyleryjskie będą stanowić 76 mm/L62 armata morska Leonardo OTO Melara wraz z dwoma zdalnie sterowanymi systemami uzbrojenia. Okręt otrzyma też dwie łodzie RHIB.
Marynarka Wojenna Angoli dysponuje obecnie 6 kutrami rakietowymi projektu 205ER Moskit/Osa II (od 1982) oraz 6 kutrami torpedowymi projektu 206 Sztorm/Szerszeń (od 1976). Uzupełniają je małe jednostki patrolowe: 6 typu Argos, 5 typu Aresa PVC-170, 2 typu Pulicat, 5 typu Bellatrix, 4 typu Mandume, 3 typu Patrulheiro i 2 typu Namacurra. Do tego 2 niszczyciele min projektu 1258 Korund/Jewgienija, 4 okręty desantowe projektu 770 (polskie), 1 typu Alfange, 1 typu Landing Craft Tank oraz 10 typu LDM-400. Są to okręty zbudowane głównie w ZSRR, Portugalii, Polsce czy USA, ale mocno już przestarzałe.
Co ciekawe, w grudniu 2013 władze Angoli miały plan pozyskania używanych okrętów z Hiszpanii: lekkiego lotniskowca Princicpe De Asturias (R 11), okrętu desantowego Pizzaro (L 42) typu Newport, korwety Diana (F 32) typu Descubierta (przebudowanego na okręt dowodzenia siłami przeciwminowymi), a także okrętów patrolowych Chilreu (P 61) typu Chilreu oraz Ízaro (P 27) typu Anaga. Plan był zbyt ambitny jednak i go zarzucono.