W niedzielę, 22 lutego 2026, brytyjski dziennik Financial Times jako pierwszy poinformował, że Iran w tajemnicy zamówił w Rosji najnowsze przenośne przeciwlotnicze zestawy rakietowe (ppzr) 9K333 Wierba. Umowa o równowartości 495 mln EUR (2,087 mld zł) przewiduje dostawy w trzech transzach 500 kontenerów transportowo-startowych 9P333 wraz z 2500 rakietowymi pociskami przeciwlotniczymi 9M336 oraz 500 urządzeniami noktowizyjnymi 1PN97 Mowgli-2 w latach 2027-2029.
9K333 Wierba podczas 13. Międzynarodowego Salonu Lotniczo-Kosmicznego MAKS-2019 w podmoskiewskim Żukowskim na lotnisku Ramienskoje / Zdjęcie: Witalij W. Kuźmin, Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
Zgodnie z informacjami dziennika, do zawarcia umowy pomiędzy rosyjską państwową spółką OAO RosOboronEksport i przedstawicielstwem Ministerstwo Obrony i Logistyki Iranu, która nie została upubliczniona przez obie strony, miało dojść w grudniu 2025 w Moskwie. Przypomnijmy, że 16-17 grudnia odbyła się oficjalna wizyta ministra spraw zagranicznych Iranu Abbasa Araghchiego w Moskwie. Spotkał się z Siergiejem Ławrowem, przedstawicielami Dumy Państwowej i Rady Federacji. Podpisano dokument o współpracy między ministerstwami spraw zagranicznych oraz omawiano strategiczną partnerstwo (w tym kwestie nuklearne, sankcje i Bliski Wschód).
Według źródeł, Teheran zwrócił się do Rosji o możliwość pozyskania tych zestawów w lipcu 2025, po atakach izraelskich (operacja Rising Lion) i amerykańskich (operacja Midnight Hammer) na obiekty nuklearne. Warto dodać, ze w tamtym okresie pojawiła się informacja, że Iran pozyskał z Chin zestawy systemu obrony przeciwlotniczej dalekiego zasięgu HQ-9B w ramach wymiany barterowej za ropę naftową.
Według dziennika, pomimo warunków umowy i zawartego w niej harmonogramu, pierwsza próbna partia – zapewne w celach szkoleniowych, została już dostarczona z zapasów rosyjskich sił zbrojnych (pomimo wysokiego zapotrzebowania na środki OPL w związku z wojną z Ukrainą).
9K333 Wierba
Przenośny przeciwlotniczy zestaw rakietowy 4. generacji 9K333 Wierba (w kodzie DIA/NATO: SA-29 Gizmo), opracowany przez biuro konstrukcyjne KB Maszinostrojenija z Kołomny, został wprowadzony na uzbrojenie rosyjskich sił zbrojnych w połowie 2014 jako następca zestawów 9K38 Igła (z lat 1980.) oraz Igła-S (w służbie od 2002). Zadebiutował w boju podczas wojny domowej w Syrii.
System typu wystrzel-i-zapomnij wykorzystuje naprowadzony pocisk rakietowy krótkiego zasięgu 9M336 z silnikiem na paliwo stałe o średnicy 72 mm, zapewniającym zasięg do 6000-6400 m, pułap od 10 m do 3500-4500 m oraz prędkość do 500 m/s (Ma1,5). Jest naprowadzony w trzech kanałach optycznych dzięki multispektralnej głowicy, pracującej w zakresie ultrafioletowym oraz w podczerwieni w zakresie krótkofalowym (Short-Wave Infrared, SWIR) i średniofalowym (Mid-Wave Infrared, MWIR), co zwiększa odporność na pułapki termiczne (flary) i zakłócenia.
Zestaw, złożony z wyrzutni naramiennej 9P521, kontenera transportowo-startowego 9P333 i pocisku 9M336 ma masę bojową 17,25 kg. Pocisk przenosi głowicę bojową o masie 1,5-2,5 kg. System może pracować w temperaturach od -50°C do +50°C i może być zintegrowany z systemem identyfikacji swój-obcy.
Celownik termiczny Mowgli-2M pracuje w zakresie spektralnym od 8 do 12 μm, ma matrycę bolometryczną o rozdzielczości 320×240, pole widzenia 24 stopnie i masę nieprzekraczającą 1,5 kg, co wspomaga pracę w nocy i wydłuża czas gotowości.
Co ciekawe, jeszcze w 2021 Rosjanie zapowiadali następcę Wierby o jeszcze lepszych charakterystykach o nazwie Metka, ale od tamtej brak informacji na ten temat.
Ostatnio, kontenery transportowo-startowe 9P333 systemu Wierba zauważono na zestrzelonym w Ukrainie rosyjskim bezzałogowcu bojowym Gierań-2 (licencyjnym irańskim Shahed-136 produkowanym seryjnie w zakładzie Jełabuga w Tatarstanie).
Oprócz konfiguracji ppzr, system Wierba może stanowić uzbrojenie zestawów przeciwlotniczych 3M47 Gibka (w kodzie DIA/NATO: SA-N-10 Grouse; pol. Komar) do zastosowań morskich i lądowych.
W kwietniu 2017 pojawiły się informacje, że pierwszym użytkownikiem eksportowym została Armenia.