We wtorek, 3 lutego 2026, niemiecka spółka stoczniowa TKMS poinformowała, że podpisała umowę przedwstępną z Urzędem do spraw zakupów obronnych Bundeswehry BAAINBw (Bundesamt für Ausrüstung, Informationstechnik und Nutzung der Bundeswehr), działającego w imieniu Federalnego Ministerstwa Obrony, na projekt fregaty rakietowej MEKO A-200 DEU jako rozwiązanie pomostowe w obliczu opóźnień w programie dużych fregat typu F126 Niedersachsen.
Zdjęcie: TKMS
W piątek, 30 stycznia br., komisja budżetowa (Haushaltsausschuss) parlamentu (Bundestagu) zatwierdziła sfinansowanie wniosku resortu obrony na umowę przedwstępną mającą na celu zabezpieczenie tzw. środków zapewniających dotrzymanie terminów w przypadku zakupu ewentualnej platformy alternatywnej dla projektu F126. W uzasadnieniu czytamy, że niderlandzka spółka Damen Naval, główny wykonawca w programie czterech (z opcją na dwie kolejne) dużych fregat rakietowych F126 Niedersachsen, nie dotrzymuje harmonogramu (budowa pierwszego okrętu trwa od końca grudnia 2023).
Umowa przedwstępna z TKMS, jeśli zostanie aneksowana w przyszłości, definiuje ramy ewentualnego harmonogramu dostawy pierwszej fregaty MEKO A-200 DEU na koniec 2029, pod warunkiem terminowego zawarcia umowy wykonawczej na trzy okręty. Przypomnijmy, że zgodnie z umową z Damen Naval, pierwsza fregata F126 miała zostać dostarczona w połowie 2028, a do 2032 pozostałe trzy.
Dr. Oliver Juckenhöfel, wiceprezes wykonawczy ds. okrętów nawodnych w TKMS, wyjaśnia:
Wstępne porozumienie kładzie podwaliny pod natychmiastowe uruchomienie projektu. W szczególności umowa umożliwia nam zakup materiałów i natychmiastowe rozpoczęcie obróbki stali w stoczni.
Wstępna umowa początkowo obejmuje zamówienia i prace o wartości do 50 mln EUR (211,1 mln zł) do końca marca br. W razie potrzeby istnieje również możliwość przedłużenia umowy etapami. Podpisanie umowy wstępnej oznacza oficjalny początek projektu MEKO A-200 DEU. Nie wiąże się z tym jeszcze żadna oficjalna umowa wykonawcza. Decyzja w tej sprawie jest nadal w toku.
Projekt, zgodnie z oznaczeniem, ma bazować na MEKO A-200 (Mehrzweck-Kombination), popularnej fregacie zaprojektowanej w różnych konfiguracjach na eksport do Algierii (2 okręty MEKO A-200AN jako typ Erradii), Australii (7 MEKO 200ANZ jako typ Anzac), Egiptu (6 MEKO A-200EN jako typ Al-Aziz), Grecji (4 MEKO 200HN jako typ Hydra), Nowej Zelandii (2 MEKO 200ANZ jako typ Anzac), Portugalii (3 MEKO 200PN jako typ Vasco da Gama), RPA (4 MEKO A-200SAN jako typ Valour) oraz Turcji (8 MEKO 200TN, w tym 4 jako typ Yavuz i 4 jako typ Barbaros). Łącznie zamówiono 36 okrętów.
Okręty mają po 118-121 m długości, 14,8 m szerokości, 4,3 m zanurzenia i 3400 t pełnej wyporności. Napęd stanowią pojedyncza turbina gazowa General Electric LM2500+ i dwa silniki wysokoprężne MTU 12V1163 TB83 w układzie CODOG, przenoszące moc na dwa wały napędowe, co zapewnia prędkość maksymalną 32 w. i zasięg do 6000 mil morskich przy 18 w. Załogę stanowi 220 oficerów i marynarzy. Wyposażenie elektroniczne i uzbrojenie różnią się w zależności od użytkownika.