We wtorek, 26 sierpnia 2025, amerykańska Agencja Współpracy Obronnej DSCA (Defense Security Cooperation Agency) opublikowała zgodę Departamentu Stanu USA na potencjalną sprzedaż do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pakietu wsparcia technicznego dla floty ośmiu ciężkich samolotów transportowych C-17A Globemaster III ER (oznaczonych lokalnie jako Globemaster C-17) za maksymalnie 861 mln USD (3,16 mld zł).
Zdjęcie: Royal Air Force
Zgodnie z opublikowaną informacją, rząd w Londynie wnioskował o sprzęt i usługi wspierające logistykę i eksploatację brytyjskiej floty samolotów C-17 (Globemaster III).
W zakres usługi wchodzą następujące elementy inne niż według definicji MDE (Major Defense Equipment): komponenty silników turbowentylatorowych Pratt & Whitney F117-PW-100, części i akcesoria, modyfikacje główne i drobne, systemy numerów identyfikacyjnych CPIN (Computer Program Identification Numbers), części zamienne, materiały eksploatacyjne i akcesoria oraz wsparcie napraw i zwrotów, dostawa i wsparcie oprogramowania niejawnego i jawnego; publikacje niejawne i jawne oraz dokumentacja techniczna, usługi wsparcia inżynieryjnego, technicznego i logistycznego rządu USA i wykonawcy umowy (Boeing) oraz inne powiązane elementy wsparcia logistycznego i programowego.
Poprzedni pakiet wparcia brytyjskich Globemasterów pochodzi z 24 września 2020 i został wówczas wyceniony na maksymalnie i 401,3 mln USD (wówczas 1,558 mld zł).
Globemaster III w RAF
Początkowo, brytyjskie, królewskie wojska lotnicze (Royal Air Force, RAF), pozbawione transportu strategicznego od 1976, otrzymały zielone światło od rządu na wydzierżawienie czterech C-17A od Boeinga w latach 2000-2007. Samoloty trafiły do 99. Eskadry z bazy RAF Brize Norton w hrabstwie Oxfordshire.
W związku ze zbliżaniem się okresu wypowiedzenia umowy leasingowej (która miała opcję wydłużenia o 2 lata), w 2006 zdecydowano się na zakup pięciu samolotów tego typu (w tym odkupienia czterech wypożyczonych egzemplarzy). Kolejny, siódmy samolot zamówiono w 2009, a ósmy w 2012. Ten ostatni został dostarczony w ciągu kilku tygodniu (w maju), po ogłoszeniu przez resort obrony, że kosztował 200 mln GBP (wówczas 994 mln zł).
Obecnie samoloty służą także w XIV. Eskadrze (od 2013), również stacjonującej w bazie RAF Brize Norton, służącej do szkolenia pilotów Air Mobility Fleet. 17 lutego 2018 resort obrony ogłosił podpisanie porozumienia ze Stanami Zjednoczonymi o wartości 260 mln GBP (1,29 mld zł) na wsparcie floty Globemaster C-17 przez kolejną dekadę. Pierwsza, 20-letnia umowa na wsparcie techniczne, wygasła bowiem w 2022.
O tym jak ważne jest własne ciężkie lotnictwo transportowe jako zabezpieczenie logistyczne, Wielka Brytania przekonała się podczas operacji pk. Herrick w Afganistanie (2002-2014) oraz wsparcia Francji w Mali podczas operacji pk. Barchan od 2018.
Tymczasem w czerwcu br. podczas Paris Air Show pojawiła się informacja, że Boeing rozważa wznowienie produkcji seryjnej C-17A Globemaster III, oprócz planowanej modernizacji MLU wydłużającej eksploatację do lat 2070. W W latach 1991-2015 samoloty wyprodukowane w liczbie 279 egz. trafiły, oprócz USA i Wielkiej Brytanii do Kanady, Australii, Indii, Kataru, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kuwejtu oraz europejskiego konsorcjum SAC. Spółka ma prowadzić rozmowy z nieujawnionymi potencjalnymi nowymi klientami (ostatnio pojawiły się doniesienia o zainteresowaniu w Japonii).