Przejdź do serwisu tematycznego

WOJNA W UKRAINIE

Budanow: Rosja rozmieściła system S-500 do obrony Mostu Krymskiego

Szef HUR MO gen. por. Kyryło Budanow poinformował, że Rosja rozmieściła system obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej nowej generacji S-500 Promietiej/Triumfator-M do obrony Mostu Krymskiego.

W środę, 12 czerwca 2024, w wywiadzie telewizyjnym szef Głównego Zarządu Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy gen. por. Kyryło Budanow poinformował, że Rosja rozmieściła baterię systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej nowej generacji S-500 Promietiej/Triumfator-M (indeks GRAU 55R6M) do obrony Mostu Krymskiego na okupowanym ukraińskim półwyspie.

Zdjęcie: Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej

Pojawiły się najnowsze elementy S-500 (w Kerczu na okupowanym Krymie) – powiedział gen. Kyryło Budanow w wywiadzie dla ukraińskich mediów. Będzie to w zasadzie rozmieszczenie eksperymentalne…. Most Kerczeński (Krymski) jest zawsze używany i dopóki tam jest, (system obrony) będzie używany.

Deklaracja szefa HUR MO nie została potwierdzona przez stronę rosyjską. Ale jeśli się potwierdzi, będzie to pierwsze użycie operacyjnego tego najnowszego systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej.

Pewnym tropem jest jednak wypowiedź ówczesnego ministra obrony Federacji Rosyjskiej Siergieja Szojgu23 kwietnia br., który, jak przekazała rosyjska agencja prasowa TASS, poinformował podczas sprawozdania o stanie obrony powietrznej, że pierwsze rozmieszczenie systemu S-500, w dwóch wersjach – przeciwlotniczej i przeciwrakietowej – nastąpi jeszcze w tym roku.

Warto w tym momencie przytoczyć słowa Szojgu, który mówił, że udział nowoczesnego uzbrojenia w siłach obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej wynosi 82%, w ciągu najbliższych dwóch lat liczba ta musi zostać zwiększona do 85%. Poinformował też o nowych dostawach zestawów obrony powietrznej S-400 Triumf, S-300W4, Buk-M3, Tor-M2U i stacji radarowych nowej generacji (bez wskazania typu – przyp. red.).

S-500 Promietiej/Triumfator-M

Pierwsze informacje o systemie S-500 (nawiązującym swoim oznaczeniem do niezrealizowanego projektu systemu przeciwlotniczego S-500U z lat 1960. o planowanym zasięgu rażenia do 100 km) pojawiły się w 2009. Za prace odpowiadała spółka PWO Ałmaz-Antiej (obecnie WKO Ałmaz-Antiej). W 2011 deklarowano rozpoczęcie produkcji seryjnej już w 2014. Pierwsza wizualizacja transportera-wyrzutni pojawiła się w kalendarzu korporacyjnym spółki na rok 2015. Według pierwotnego harmonogramu, system miał wejść do służby w 2016.

Dopiero w lutym 2021 poinformowano, że prototypowy zestaw zostanie niebawem dostarczony zamawiającemu. I tak, 20 lipca tego samego roku Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej opublikowało na swoim kanale na serwisie YouTube po raz pierwszy nagranie wideo z próbnych strzelań systemu na poligonie Kapustin Jar, w obwodzie astrachańskim, które zrealizowano na początku miesiąca.

System wszedł do służby doświadczalnej w 1. Odznaczonej Orderem Lenina Armii Sił Obrony Powietrznej i Rakietowej Specjalnego Przeznaczenia w obwodzie moskiewskim, 13 października 2021. Opóźnienie względem planu wyniosło zatem 5 lat.

Radar wykrywania 96L6-TsP / Zdjęcia: Witalij W. Kuźmin

Bateria S-500 w podstawowym ukompletowaniu, oprócz transportera-wyrzutni 77P6, posadowionego na podwoziu BAZ-69096 10×10, składa się z pojazdów dowodzenia 55K6MA i 85Ż6-2 posadowionych na podwoziu BAZ-69092-12 6×6, radaru wykrywania i zarządzania walką 91N6A(M) holowanego przez ciągnik BAZ-6403.01 8×8 (modyfikacja radaru 91N6; w kodzie NATO: Big Bird), radaru wykrywania 96L6-TsP na podwoziu BAZ-69096 10×10 (ulepszona wersja radaru 96L6; w kodzie NATO: Cheese Board), wielomodowego radaru kierowania ogniem 76T6 na podwoziu BAZ-6909-022 8×8 oraz radaru kierowania ogniem przeciwko celom balistycznym 77T6 na podwoziu BAZ-69096 10×10 (Radary 59N6-TE Protiwnik na eksport).

Podstawowym uzbrojeniem systemu ma być nowy pocisk przechwytujący 40N6 (wariant eksportowy: 40N6E), który został ujawniony po raz pierwszy podczas Międzynarodowego Forum Wojskowo-Technicznego Armia-2018 na Kubince. Zgodnie z zaprezentowanymi wówczas danymi, skuteczny zasięg rażenia miał wynieść 380 km (wcześniej wzmiankowano o 400 km, natomiast deklarowany zasięg 600 km, który można znaleźć w wielu źródła Internecie jest nieprawdziwy), natomiast minimalny 5 km.

 

Przechwycenie rakietowych pocisków balistycznych ma być możliwe w promieniu 35 km. Maksymalny pułap rażenia to 35 km. Średnia prędkość pocisku to 1190 m/s. Masa startowa wynosi 1893 kg, a wraz z kontenerem startowym 2600 kg. Sam kontener ma 7825 mm długości i 1000 mm średnicy. Przygotowanie do wystrzelenia trwa 15 sekund. Transporter-wyrzutnia może przenieść maksymalnie dwa kontenery z pociskami. Resurs pocisków wynosi 15 lat. System ma też używać pocisków 77N6-N/N1 z głowicą kinetyczną typu hit-to-kill oraz znanego z systemu S-400 Triumf pocisku 40N6.

Zapotrzebowanie jednostek PWO WKS szacowano na 38 dywizjonów. Swego czasu zainteresowana systemem była Turcja, która zakupiła system S-400 Triumf. Obecnie jednak testuje ona opracowany przez krajowy przemysł system o nazwie Siper (tur. Okop). W 2021 Rosja twierdziła, że Indie są zainteresowane systemem.

Testy z 2021 / Źródło: MO FR

Sprawdź podobne tematy, które mogą Cię zainteresować

Komentarze

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.

Dodaj komentarz

Powiązane wiadomości

X