W poniedziałek, 11 maja 2026, amerykańska spółka Lockheed Martin poinformowała, że przeprowadziła kolejną próbę prototypu nowego pocisku przeciwlotniczego QuadStar oferowanego rodzimym Wojskom Lądowym (US Army) w programie Next-Generation Short-Range Interceptor (NGSRI) na następcę systemu FIM-92 Stinger.
Zdjęcie i grafika: Lockheed Martin
W ramach testu o nazwie SCFT (Seeker Characterization Flight Test), pocisk QuadStar wystrzelono z zespołu startowego wyrzutni CLA (Command Launch Assembly) po standardowej trajektorii demonstrując wydajność głowicy samonaprowadzającej w zasięgu przekraczającym możliwości Stingera.
Zespół testowy Lockheed Martin postawił sobie za cel sprawdzenie zdolności głowicy samonaprowadzającej do rejestrowania obrazów, przetwarzania sygnałów w pocisku i śledzenia celu. Test potwierdził wydajność CLA, krytyczną funkcjonalność systemu, innowacyjną i przystępną cenowo technologię głowicy samonaprowadzajacej oraz wydajność samego pocisku QuadStar.
Wspólna misja, innowacyjne podejście i elastyczność naszego zespołu były kluczowe dla osiągnięcia tego kamienia milowego – powiedział Randy Crites, wiceprezes ds. zaawansowanych programów Lockheed Martin. Udany test SCFT pokazuje, że jesteśmy na dobrej drodze do dostarczenia pocisku przechwytującego nowej generacji, który będzie bronił naszych żołnierzy i sojuszników w przyszłości.
Zakończenie procesu testu charakterystyk systemu w niecałe sześć miesięcy podkreśla szybkość, elastyczność i determinację, jakie zespół Lockheed Martin wnosi do tego klienta – powiedział Chris Murphy, dyrektor ds. rozwoju biznesu w programie NGSRI w Lockheed Martin. Wciąż jesteśmy zaangażowani w dostarczanie wysoce wydajnych, łatwych w produkcji i niedrogich rozwiązań, które zaspokoją bieżące i przyszłe potrzeby US Army.
Przypomnijmy, że o pierwszym teście pocisku na poligonie rakietowym US Army White Sands Missile Range w Nowym Meksyku informowano 13 stycznia br. na podstawie kontraktu OTA z września 2023. Pocisk ma wykorzystywać zaawansowane technologie, takie jak sztuczna inteligencja i uczenie maszynowe (Lockheed Martin utworzył spółkę Astris AI w celu zastosowania AI w biznesie).
Producent podkreśla, że QuadStar ma być wysoce skuteczny przeciwko bezzałogowym systemom powietrznym, śmigłowcom i samolotom załogowym. W wielu przypadkach oferta Lockheed Martin ponad dwukrotnie zwiększa możliwości starszego systemu, FIM-92 Stinger.
NGSRI
Konkurentem Lockheed Martin w programie NGSRI jest oryginalny producent FIM-92 Stinger, czyli korporacja RTX. 18 lutego 2025 informowała o zrealizowaniu serii dziesięciu udanych testów swojego prototypu, natomiast 2 lutego br. o teście lotu balistycznego (beznapędowego).
Przypomnijmy, że zestawy FIM-92 Stinger wróciły do łask w styczniu 2018, w ramach realizowanej reformy US Army. Zestawy wróciły ze zmagazynowania do jednostek liniowych (wcześniej utrzymywano ich relatywnie mało) oraz wznowiono szkolenia operatorów, w związku z ogólną zmianą doktryny użycia amerykańskich wojsk związanej ze zmianą priorytetów operacyjnych – z konfliktów z siłami partyzanckimi na ewentualną wojnę z równorzędnym państwem jak Rosja czy Chiny. Przywrócono zarówno ręczne zestawy MANPADS, jak i te na pojazdach AN/TWQ-1 Avenger.
Ostatnia umowa produkcyjna na FIM-92 Stinger została podpisana 24 września 2025. System wykorzystuje pociski Stinger Block I, oznaczone też jako Stinger Reprogrammable Microprocessor.
10 listopada 2020 US Army opublikowała pierwsze zapytanie o informację (RFI, Request For Information) w programie następcy tych zestawów, który określono po prostu jako MANPADS (Man-Portable Air Defense System). Planuje się zakup co najmniej 10 tys. pocisków wraz z wyrzutniami, układami celowniczymi i systemami szkoleniowymi (wcześniej planowano 8 tysięcy – przyp. red.).
28 marca 2022 biuro programowe SHIELD (Short and Intermediate Effectors for Layered Defense) opublikowało kolejne RFI w tej sprawie, ale jednocześnie nadano mu kryptonim Maneuver Short Range Air Defense (M-SHORAD) Increment 3. Z tym, że obejmuje on jedynie zestawy znajdujące się na pojazdach systemu przeciwlotniczego krótkiego zasięgu IM-SHORAD (Interim Maneuver Short-Range Air Defense) na podwoziu kołowego transportera opancerzonego ICV Stryker A1, które 15 czerwca 2024 otrzymały nazwę Sgt Stout.
Opublikowano wówczas wstępne wymagania taktyczno-techniczne nowego pocisku przeciwlotniczego, które obejmują zdolność do rażenia śmigłowców, samolotów oraz bezzałogowców klasy 2 i 3 (klasa 2: masa 9,5-35 kg, pułap poniżej 1070 m; prędkość poniżej 463 km/h; klasa 3: masa poniżej 600 kg, pułap poniżej 5500 m, prędkość poniżej 463 km/h). Pocisk ma zatem mieć zdolności porównywalne lub lepsze niż Stinger, zapalnik zbliżeniowy oraz mieć lepsze zdolności w zakresie wykrywania, celowania i naprowadzania niż obecny system. Musi też być kompatybilny z wykorzystywaną obecnie wyrzutnią SUVL (Stinger Vehicle Universal Launcher) i gotowy natychmiast do użytku (All-round-up).
Co ciekawe, US Army poszukuje też mniejszego pocisku przeciwlotniczego o wysokich parametrach do nowych wyrzutni przeciwlotniczych Enduring Shield w ramach programu Indirect Fire Protection Capability Increment 2-Intercept (IFPC Inc 2-I).
.@LockheedMartin‘s NGSRI team has successfully completed the Seeker Characterization Flight Test, a critical risk reduction milestone that paves the way for continued testing as the @USArmy moves into the next phase of the program. Click for more:
— Lockheed Martin News (@LMNews) May 11, 2026