We wtorek, 31 marca 2026, biuro programowe SSP (Strategic Systems Programs) amerykańskiej Marynarki Wojennej (US Navy), w imieniu Departamentu Obrony USA, podpisało umowę o wartości 1 356 115 974 USD (5,014 mld zł) ze spółką Lockheed Martin Space z Littleton w Kolorado (część Lockheed Martin) w sprawie kontynuacji programu pocisków hipersonicznych CPS (Conventional Prompt Strike).
Pocisk o średnicy kadłuba 88 cm i masie startowej 7400 kg ma mieć zasięg przekraczający 1550 mil morskich (2870 km) oraz prędkość Ma17 / Zdjęcie: US Navy
Jest to kontynuacja pięciu wcześniejszych aneksów, a także nowa umowa, która obejmuje również opcje do zamówienia podstawowego. Zakres umowy to zarządzanie programem CPS, rozwój inżynieryjny, integrację systemów, materiały o długim okresie dostawy, testowanie oraz specjalistyczne narzędzia i sprzęt na potrzeby produkcji pocisków i kontenerów startowych.
Prace będą wykonywane w Denver w Kolorado (55%), Sunnyvale w Kalifornii (16%), Magna w Utah (8%), Courtland w Alabamie (7%), Simsbury w Connecticut (4%), Pittsfield w Massachusetts (3%), East Aurora w Nowym Jorku (2%), Owego w Nowym Jorku oraz kilku innych lokalizacjach (każda poniżej 1%, łącznie 3%). Zakończenie prac planowane jest na 30 września 2032.
Środki pochodzą z zaoszczędzonych funduszy US Army na zakup pocisków rakietowych z budżetu obronnego NDAA z roku fiskalnego 2025 w wysokości 72 101 362 USD (266,6 mln zł), tożsamych funduszy z 2026 w wysokości 120 953 815 USD (447,236 mln zł), funduszy US Navy na badania, rozwój, testy i ocenę w 2026 w wysokości 208 629 867 USD (771,425 mln zł), funduszy US Navy na inne zamówienia w 2026 w wysokości 89 075 983 USD (329,365 mln zł) oraz funduszy US Navy na operacje i wsparcia eksploatacji w 2026 w wysokości 2 000 000 USD (7,4 mln zł), przy czym te ostatnie wygasną z końcem bieżącego roku fiskalnego (do 30 września 2026).
Poprzednią umowę w programie CPS z Lockheed Martin zawarto 5 września 2025 za 132,6 mln USD (wówczas 480,673 mln zł), w ramach umowy ramowej z 30 maja o maksymalnej wartości 1,003 mld USD (wówczas 3,755 mld zł). Natomiast 14 marca tego samego roku Charles Stark Draper Laboratory otrzymało 308,3 mln USD (wówczas 1,117 mld zł) w zakresie pomiarów i analizy systemu nawigacji zliczeniowej, wsparcia testów w locie, zastosowania systemu GPS i alternatywnej nawigacji elektrooptycznej, a także podsystemów naprowadzania i ponownego wejścia w atmosferę.
Wcześniej, 9 sierpnia 2024 Lockheed Martin otrzymała 220 mln USD (wówczas 870,82 mln zł), a 26 czerwca tego samego roku 534 mln USD (wówczas 2,133 mld zł), a z uwzględnieniem opcji 570 mln USD (wówczas 2,277 mld zł) na kontynuację prac inżynieryjnych, rozwój i testowanie.
Conventional Prompt Strike
CPS współdzieli uniwersalny kadłub hipersonicznego pocisku szybującego o kryptonimie C-HGB (Common-Hypersonic Glide Body) z lądowym systemem Dark Eagle LRHW (Long Range Hypersonic Weapon), wchodzącym na wyposażenie Wojsk Lądowych (US Army).
2 maja 2025 US Navy z powodzeniem przeprowadziła pierwszy test CPS z kosmodromu wojskowego Cape Canaveral Space Force Station na Florydzie.
W przypadku Marynarki, docelowo CPS będą przenoszone w pierwszej kolejności przez wielozadaniowe okręty podwodne o napędzie jądrowym typu Virginia Block V i trzy niszczyciele rakietowe typu Zumwalt, a w przyszłości trafią na pancerniki rakietowe typu Trump, które będą rozwijane w programie BBG(X), rozwijane w miejsce niszczycieli rakietowych DDG(X).