W sobotę, 18 października 2025, brytyjska Królewska Marynarka Wojenna (Royal Navy) ogłosiła status pełnej gotowości operacyjnej (Full Operational Capability, FOC) dla lekkich, wielozadaniowych kierowanych pocisków rakietowych Thales Martlet/Lightweight Multirole Missile (LMM) z dla wielozadaniowych śmigłowców pokładowych AW159 Lynx Wildcat HMA2. Wdrażanie systemu rozpoczęto w maju 2020.
Zdjęcia: Royal Navy
Podczas ostatnich testów wdrożeniowych, przeprowadzonych w warunkach dziennych i nocnych, strzelano do dwóch bezzałogowych statków powietrznych i dwóch bezzałogowych łodzi. Odbyły się na poligonie morskim Ministerstwa Obrony Wielkiej Brytanii w Zatoce Aberporth oraz Cardigan u wybrzeży zachodniej Walii oraz na poligonie rakietowym u wybrzeży wyspy Île du Levant w archipelagu Îles d’Hyères na francuskim Lazurowym Wybrzeżu na wodach Morza Śródziemnego podczas ćwiczenia NATO Wildfire. Testy nadzorował komandor porucznik Rhydian Edwards, oficer dowodzący Grupą Operacyjną Wildcat Maritime Force.
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Wielkiej Brytanii ds. sił zbrojnych Luke Pollard powiedział:
Rakieta Martlet stanowi kolejny znaczący krok naprzód w naszych możliwościach i wspierając setki miejsc pracy w Wielkiej Brytanii, pokazuje, jak obronność jest motorem wzrostu, jednocześnie czyniąc Wielką Brytanię bezpieczniejszą. Jego precyzja w walce z zagrożeniami powietrznymi i powierzchniowymi świadczy o najnowocześniejszej technologii i doskonałości taktycznej Królewskiej Marynarki Wojennej. To osiągnięcie, osiągnięte po rygorystycznych próbach od wybrzeża Walii po Morze Śródziemne, wyposaża naszych marynarzy w broń naddźwiękową, pomagając im zapewnić Wielkiej Brytanii bezpieczeństwo w kraju i siłę za granicą.
Wildcat HMA2 może przenieść maksymalnie 20 pocisków Martlet, po 10 pod każdym z pylonów. Pocisk ma 1,3 m długości, 76 mm średnicy i masę 13 kg, z czego 3 kg to masa głowicy bojowej. Zasilany paliwem stałym dwustopniowy silnik rakietowy zapewnia prędkość Ma1,5 i zasięg do 8 km. Pocisk jest naprowadzany aktywnie lub pół-aktywnie za pomocą wiązki lasera, a w fazie końcowej za pomocą głowicy na podczerwień.
Pociski Martlet/LMM zostały opracowane przez spółkę Thales Air Defence, jako uzbrojenie wielozadaniowe w ramach programu Future Air-to-Surface Guided Weapon (Light) (FASGW(L). W Royal Navy zostały zintegrowane ze śmigłowcami rozpoznania pola walki AW159 Lynx Wildcat AH.1, ale mogą zostać z integrowane także z pojazdami, okrętami czy bezzałogowymi statkami latającymi.
Pod koniec czerwca 2019, pociski Martlet zostały po raz pierwszy odpalone z pokładu fregaty rakietowej HMS Sutherland (F81), typu 23 Duke. Wyrzutnia z pięcioma pociskami została zintegrowana z 30-mm zestawem systemu obrony bezpośredniej DS30M Mark II. Z kolei w lipcu żołnierze jednostki przeciwlotniczej IX Grupy 30 Commando z Royal Marines przeprowadzili próby ogniowe ręcznych wyrzutni tych pocisków przeciwko celom aerodynamicznym (Royal Marines testują LMM).
Pocisk zaprojektowano do wielu zadań, w tym jako pocisk okrętowy z wyrzutnią opracowaną przez turecką spółkę Aselsan, do atakowania celów naziemnych, powietrze-powietrze i ziemia-powietrze. W lipcu 2014 ujawniono zmodyfikowany wariant FreeFall LMM (FFLMM), który przekształcił pocisk w bombę szybującą. Thales zawiązał partnerstwo z amerykańską spółką Textron, oferując bombę pod nazwą Fury.
Poza Wielką Brytanią, pociski trafią na wyposażenie sił zbrojnych Arabii Saudyjskiej i Indii (w przypadku tych drugich niedawno podpisano umowę w tej sprawie o wartości 350 mln GBP), a ostatnio trafiają do Ukrainy jako pomoc wojskowa.
Obecnie, 28 śmigłowców AW159 Lynx Wildcat HMA2 z 744. i 815 Eskadry Lotnictwa Morskiego, wprowadzonych do służby w Royal Navy od 2015, jest uzbrojonych także w lekkie 324-mm torpedy Sting Ray Mod 1, a obecnie są integrowane z lekkim pociskiem przeciwokrętowym MBDA Sea Venom.
Czytaj także: