W poniedziałek, 12 stycznia 2026, amerykańskie Wojska Lądowe (US Army) ogłosiły listę dziewięciu potencjalnych lokalizacji, gdzie w ramach programu Janus zostaną rozmieszczone zminiaturyzowane reaktory jądrowe w roli źródeł zasilania.
Zdjęcie poglądowe: AUSA
Wojskowy program energetyki nowej generacji o kr. Janus został uruchomiony 14 października 2025, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym prezydenta USA Donalda Trumpa podpisanym w maju ub. r. EO 14299 Deploying Advanced Nuclear Reactor Technologies for National Security dotyczącym dostarczania bezpiecznej, odpornej i niezawodnej energii w celu wsparcia instalacji obrony narodowej i misji krytycznych.
We współpracy z jednostką badawczą DIU (Defense Innovation Unit) Departamentu Obrony USA w ramach programu zbudowane zostaną komercyjne mikroreaktory w oparciu o model kontraktowania oparty na kamieniach milowych, aby przyspieszyć zaawansowane rozwiązania energetyczne dla US Army.
US Army zidentyfikowała dziewięć lokalizacji poprzez kompleksową analizę i ocenę na miejscu, aby określić optymalne miejsca do wstępnego rozmieszczenia reaktorów jądrowych. W ramach procesu oceniano instalacje o znaczeniu krytycznym, zapotrzebowanie na energię i luki w odporności, infrastrukturę energetyczną, względy środowiskowe i techniczne. Obiekty te stanowią pierwszy krok w zwiększaniu krajowej odporności energetycznej dzięki technologii jądrowej nowej generacji. Są to, wymienione w kolejności alfabetycznej:
- Fort Benning, Georgia
- Fort Bragg, Karolina Północna
- Fort Campbell, Kentucky
- Fort Drum, Nowy Jork
- Fort Hood, Teksas
- Fort Wainwright, Alaska
- Holston Army Ammunition Plant, Tennessee
- Połączona baza Lewis-McChord, Waszyngton
- Redstone Arsenal, Alabama
Chociaż ostateczna liczba i lokalizacja tych mikroreaktorów w instalacjach US Army zostanie ustalona w ramach procesu pozyskiwania, zobowiązano się do maksymalizacji liczby lokalizacji w oparciu o wykonalność techniczną, przydatność lokalizacji i dostępne zasoby.
Małe reaktory modułowe SMR (Small Modular Reactor), stanowią znaczący postęp technologiczny w zakresie bezpieczeństwa, ochrony i gospodarki odpadami. Są bezpieczne z założenia, a nie z powodu protokołów interwencji. Program Janus wykorzystuje Departament Energii i jego sieć laboratoriów krajowych, aby zapewnić odpowiednią wiedzę specjalistyczną w ocenie proponowanych projektów, planów operacyjnych i planów gotowości na wypadek sytuacji kryzysowych.
Wdrażanie technologii Janus będzie odbywać się etapami, w miarę jak US Army będzie weryfikować zdobyte doświadczenia i zapewniać bezpieczną i efektywną realizację. Projekty te będą autonomiczne i odpowiednio chronione. Wszystkie projekty będą zgodne z obowiązującymi przepisami federalnymi, stanowymi i lokalnymi oraz będą wykorzystywać zabezpieczenia charakterystyczne dla projektów reaktorów nowej generacji. US Army nie przewiduje żadnego znaczącego wpływu na użytkowanie gruntów pod instalacje. Szczegółowe harmonogramy dla każdej lokalizacji zostaną ogłoszone w najbliższej przyszłości.
Warto dodać, że do końca 2027 w bazie lotniczej Eielson na Alasce zostanie uruchomiony pierwszy eksperymentalny, miniaturowy reaktor jądrowy do celów energetycznych w ramach pilotażowego programu Sił Powietrznych (US Air Force, USAF).
Wcześniej, w lutym 2019 uruchomiono program zminiaturyzowanego, mobilnego reaktora jądrowego (Small Mobile Nuclear Reactor, SMNR) o kryptonimie Project Pele (wcześniej Project Dithulium). Ma to być urządzenie o masie poniżej 40 t i mocy wyjściowej 1-5 MW, tzw. ulepszony reaktor chłodzony gazem (Advanced Gas Reactor, AGR). 24 marca 2021 wybrano dwóch wykonawców do budowy prototypów: BWX Technologies z Lynchburga w Wirginii oraz X-energy z Greenbelt w Maryland.