We wtorek, 1 kwietnia 2025, amerykańska Agencja Współpracy Obronnej DSCA (Defense Security Cooperation Agency) opublikowała zgodę Departamentu Stanu USA na potencjalną sprzedaż do Republiki Filipin pakietu z 20 samolotami wielozadaniowymi Lockheed Martin F-16C/D Block 70/72 za maksymalnie 5,58 mld USD (21,56 mld zł).
Grafika: Lockheed Martin
Zgodnie z opublikowaną informacją, rząd w Manili wnioskował o możliwość pozyskania 16 jednomiejscowych F-16C Block 70/72, 4 dwumiejscowych F-16D Block 70/72, 24 silników turbowentylatorowych General Electric F110-GE-129D lub Pratt & Whitney F100-PW-229, 22 programowalnych układów cyfrowych iPDG, 22 stacji radiolokacyjnych Northrop Grumman AN/APG-83 SABR z anteną z aktywnym skanowaniem elektronicznym AESA, 22 modułowych komputerów misji MMC 7000AH, 22 zestawów nawigacji satelitarnej i zliczeniowej LN-260 Embedded GPS/INS (EGI) z wbudowanym modułem kryptograficznym SAASM lub M-Code i 24 zestawów systemu łączności Link-16 MIDS-JTRS.
Pakiet uzbrojenia i wyposażenia pomocniczego obejmuje: 88 belek uzbrojenia LAU-129, 22 działka pokładowe 20 mm M61A1 Vulcan, 12 optoelektronicznych zasobników obserwacyjno-celowniczych Lockheed Martin AN/AAQ-33 Sniper ATP, 112 pocisków rakietowych średniego zasięgu klasy powietrze-powietrze AIM-120C-8 AMRAAM lub równoważnych, 36 kierowanych satelitarnie szybujących bomb GBU-39/B SDB I (oraz 2 bomby testowe T-1), 40 pocisków rakietowych krótkiego zasięgu klasy powietrze-powietrze AIM-9X Block II Sidewinder (a także 32 pociski szkolne CATM; 4 układy naprowadzania do pocisków bojowych i 3 do pocisków szkolnych), 60 bomb ogólnego przeznaczenia Mark 82 (227 kg) i 60 bomb Mark 84 (908 kg), 30 zestawów naprowadzania KMU-572 do bomb GBU-38 JDAM lub GBU-54 LJDAM, 60 zapalników FMU-152 oraz po 30 zestawów naprowadzania MAU-210 i MXU-651 do bomb GBU-50 Enhanced Paveway II.
Ponadto, w pakiecie uwzględniono też następujące elementy inne niż według definicji MDE (Major Defense Equipment): zestawy systemu walki radioelektronicznej AN/ALQ-254 Viper Shield lub równoważne, pociski szkolne AMRAAM CATM i AIM-9X, termolokatory IRST, systemy szkoleniowe AOTD (Active Optical Target Detector) i ACMI (Air Combat Maneuvering Instrument), zapalniki FMU-139, kontenery transportowe na pociski rakietowe, radiostacje AN/ARC-238, systemy identyfikacji swój-obcy AN/APX-12 z transponderami CIT Mode 5 i modułami kryptograficznymi KY-58, KIV-78, AN/PYQ-10 i KGV-250X, wyświetlacze nahełmowe Scorpion HObIT lub JHMCS II z systemami noktowizyjnymi, wyrzutniki flar i dipoli AN/ALE-47 CMDS, system planowania misji JMPS, anteny nawigacji GAS-1 GPS, pylony, adaptery ADU-890 i ADU-891, belki uzbrojenia LAU-117, LAU-88 Maverick, BRU-57, BRU-61 i TER-9A, zestawy naprowadzania MAU-12, wyrzutnie flar i dipoli CAD/PAD, wbudowany sprzęt do testowania amunicji (BIT) / sprzęt do przeprogramowania (CMBRE), układy celownicze, części zamienne i naprawcze, materiały eksploatacyjne i akcesoria, wsparcie w zakresie napraw i zwrotów, wsparcie samolotów, silników, sprzętu naziemnego, niejawne i jawne systemy numerów identyfikacyjnych CPIN, zbiorniki paliwa, wsparcie w zakresie dostaw, mapy i dane kartograficzne NGA (National Geospatial-Intelligence Agency), jawne i niejawne oprogramowanie i wsparcie, jawne i niejawne publikacje, podręczniki i dokumentacja techniczna, wsparcie w zakresie infrastruktury, symulatory i urządzenia szkoleniowe, szkolenie personelu i sprzęt szkoleniowy, badania i ankiety, usługi wsparcia inżynieryjnego, technicznego i logistycznego rządu USA i wykonawcy umowy (Lockheed Martin) oraz inne powiązane elementy wsparcia logistycznego i programowego.
Analiza
Powyższy pakiet to druga oferta amerykańska dla Filipin. Pierwszy, datowany na 24 czerwca 2021 obejmował potencjalną sprzedaż 12 samolotów F-16C/D Block 70/72 wraz z uzbrojeniem lotniczym za łącznie 2 592 400 000 USD (wówczas 9,83 mld zł).
Wojska lotnicze Filipin (Hukbong Himpapawid ng Pilipinas) nie dysponują typowymi samolotami wielozadaniowymi lub myśliwskimi/przewagi powietrznej, jedynie lekkimi szkolno-bojowymi FA-50PH Golden Eagle Block 10 (11 egzemplarzy; jeden rozbił się, a w planach zakup kolejnych 12 w wersji Block 20), lekkimi samolotami szturmowymi OV-10M Bronco (7 egz.) i wsparcia powietrznego A-29B Super Tucano (6 egz.).
Konkurentem dla F-16C/D Block 70/72 jest szwedzki Saab JAS 39 Gripen, które według doniesień lokalnych mediów są faworytem, ale nadal nie zostały wybrane (jak w przypadku Tajlandii, w przypadku której spodziewana jest umowa na maksymalnie 12 JAS 39E/F Gripen).
Jeśli Filipiny zdecydują się na zakup amerykańskich samolotów, to wraz z oczekiwanymi zamówieniami, liczba tych samolotów w portfelu zamówień przekroczy 200 egzemplarzy. Już teraz zamówienia obejmują Bahrajn (16 egzemplarzy), Tajwan (66 egzemplarzy), Jordanię (12 egzemplarzy), Maroko (25 egzemplarzy), Słowację (14 egzemplarzy) i Bułgarię (16 egzemplarzy). 26 stycznia 2024 Turcja otrzymała zgodę na zakup 40 fabrycznie nowych F-16C/D Block 70. Dodatkowo, samoloty są oferowane Indiom (jako wariant F-21), Ukrainie czy ostatnio Kolumbii oraz Wietnamowi.
Najnowsza odmiana F-16 została zapowiedziana podczas Singapore Airshow 2012. Prototyp F-16 Block 70 został oblatany 16 października 2015. Został wyposażony w nową stację radiolokacyjną APG-83 SABR (AESA). Otrzymał nowy komputer misji z centralnym wyświetlaczem ciekłokrystalicznym (Center Pedestal Display). Samolot otrzymał nowe elementy awioniki i szynę danych Ethernet o wysokiej przepustowości oraz zmodernizowane wyposażenie do walki elektronicznej (WRE). Ma przenosić także zasobnik celowniczy Sniper Extended Range.
W produkcji najnowszych F-16 uczestniczy należąca do Lockheed Martin spółka PZL Mielec, która rozpoczęła dostawy struktur tylnych części kadłuba tego samolotu. W przyszłości zakres produkcji ma się zwiększyć do ponad 80% struktur.