Przejdź do serwisu tematycznego

Rosjanie użyli starych pocisków przeciwokrętowych P-35 na cele w Ukrainie

Ukraiński portal branżowy Defence Express poinformował, że w ostatnim ataku na południu Ukrainy, Rosjanie użyli co najmniej jednego pocisku przeciwokrętowego P-35, który wszedł do służby w 1966, co wnioskuje się na podstawie odnalezionego wraku.

W czwartek, 18 stycznia, ukraiński portal branżowy Defence Express poinformował, że w ostatnim ataku na południu Ukrainy, Rosjanie użyli co najmniej jednego pocisku przeciwokrętowego P-35B 4K44B systemu Riedut (w kodzie DIA/NATO: SS-N-3B Shaddock), który wszedł do służby w 1966, co wnioskuje się na podstawie odnalezionego wraku zestrzelonej przez ukraińską obronę powietrzną rakiety.

Pocisk przeciwokrętowy P-6 4K48 / Zdjęcie archiwalne

Jak czytamy, wrak odnaleziono na południu Ukrainy, nie precyzując jego lokacji, ale wydaje się, że został wystrzelony z okupowanego Krymu. Wcześniej rosyjskie siły okupacyjne używały w atakach również pocisków przeciwokrętowych, programując je do atakowania celów naziemnych, ale były to nowsze P-800 Oniks systemu obrony wybrzeża K-300P Bastion-P (SSC-5 Stooge) czy Ch-35U Uran (SS-N-25 Switchblade) wystrzeliwane z samolotów i Ch-35 systemu obrony wybrzeża Bał (SSC-6 Sennight) (Ukraińcy zniszczyli rosyjski system obrony wybrzeża K-300P Bastion-P na Krymie).

Tym razem użycie starszego uzbrojenia jest zaskakujące, bo formalnie zostało ono wycofane z eksploatacji. Najwyraźniej jednak Rosjanie zmagazynowali stare pociski w formie rezerwy amunicyjnej i teraz po nie zaczęli sięgać.

P-35B 4K44B Riedut o zasięgu 300 km systemu obrony wybrzeża Klif to lądowy wariant pocisku przeciwokrętowego P-6 4K48 o zasięgu 270 km, który wszedł na uzbrojenie krążowników rakietowych projektu 58 (w kodzie NATO: Kynda) w 1962 (był wystrzeliwany z wyrzutni CM-70 na obrotowym stanowisku), a następnie konwencjonalnych okrętów podwodnych projektu 651 (w kodzie NATO: Juliett) i atomowych projektu 675 (w kodzie NATO: Echo-II).

Omawiany wariant lądowy wprowadzono do służby w 1966. Główne zmiany dotyczyły wlotu powietrza silnika i długości kadłuba (P-6 miał długość 10 m i masę 4,2 t). System obrony wybrzeża Klif był mobilny, ale pocisków tego typu używano też w instalacji stacjonarnej Obiekt 100 Utes/Sotka w bazie morskiej Bałakława w Sewastopolu. W 1982 równolegle wprowadzono do służby zmodernizowany wariant Progriess 9M44, który charakteryzował się jeszcze bardziej zwiększonym zasięgiem rażenia do 460 km.

P-35B 4K44B Riedut ma 9,45 m długości i 0,76 m średnicy kadłuba. Maksymalna masa startowa wynosi 4,035 tony. Pocisk osiąga prędkość przelotową 1250 km/h, a pułap lotu, w zależności od jego fazy, od 100 do 7000 m. Przenosi głowicę odłamkowo-burzącą-kumulacyjną (niektóre źródła podają, że mógł przenosić także taktyczną głowicę jądrową).

P-6/P-35 został opracowany przez biuro konstrukcyjne OKB-52. Obecnie jest to OAO NPO Maszinostrojenija z Reutowa, wchodzące w skład spółki OAO Takticzeskoje Rakietnoje Woorużenije (KTRW) z siedzibą w mieście Korolow k. Moskwy. Głównym konstruktorem był Władimir Nikołajewicz Czełomiej, a prace nad systemem trwały w latach 1956-1959. Program testów państwowych rozpoczęto 21 października 1959.

Sprawdź podobne tematy, które mogą Cię zainteresować

Królestwo Niderlandów zamówiło czeskie haubice DITA dla Ukrainy

Podczas wizyty Szefa Obrony Królestwa Niderlandów gen. Onno Eichelsheima w zakładach czeskiej spółki Excalibur Army ujawniono po raz pierwszy o produkcji dla walczącej…

Rosjanie zniszczyli pierwszego ukraińskiego Abramsa

W Internecie pojawiło się nagranie wideo i fotografia ze zniszczenia przez Rosjan pierwszego ukraińskiego czołgu M1A1SA Abrams.

Komentarze

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.

Dodaj komentarz

X